Westside Gunn - Pray for Paris (2020)

Nou oneensch, ik ga hier vrij hard op, met of zonder Westside Gunn. Toegegeven; de man heeft een wat eigenaardige stem en een aparte flow maar ik trek 'm best goed. Het is even wennen, net als bij een Danny Brown of een Action Bronson bijvoorbeeld. Gunn klinkt trouwens voor mij als de perfecte symbiose tussen de twee voornoemde heren.

En dan het tweede belangrijke aspect: de beats. Die zijn ook dik in orde zeg, jeetje. Wat een chille, relaxte vibes zijn er hier gaande. Net als The Plugs I Met is dit weer een zeer tof project, en gelukkig iets langer als eerder genoemde. Maar ook weer niet te lang, de perfecte lengte eigenlijk.

Voeg daar nog wat toffe guestverses aan toe van grote namen als Joey Bada$$, Freddie Gibbs en last but not least: Tyler, the Creator, die hier trouwens genadeloos hard komt, dan heb je voor mij wel een topper te pakken hoor. 327 is echt een meesterwerkje.

Alleen het toedoedoedoe en het trrrrrrrrr-gebeuren kan soms wat kinderachtig en irritant aanvoelen. Een enkele keer gaat wel, maar een heel album door? Nee, bedankt. Daarvoor een half punt aftrek. De interludes trek ik nu al beter, die zorgen voor de rode draad doorheen het album en geeft het een verhaal mee.

Topper!