Elvis Presley - The Sun Sessions (1976)

de BIG BANG van de pop-muziek

Dat heb je mooi gezegd.
Of zoals John Lennon zei; before Elvis there was nothing.
Deze collectie bewijst dat.

Veel van hetzelfde, en toch niet vervelend. Sterke cowboysound dus, deze King.
3,5*

Absoluut een meesterwerk in de pop geschiedenis. Hier is het allemaal mee begonnen!!

snik....
knal-boem
before there was nothing

die pluk-knal-boom-klapperdeklap basjes, die retteketetmelodietjes
hoezo teksten nodig? TESTOSTERON!

uiteraard een 5 en het piketpaaltje!

Een document. Een 'Must' . Een van de belangrijkste popplaten ooit.

Probeer dat hier op mjoesiekmeter d'r maar eens door te krijgen.
Alleen de teksten van The Shadows krijgen het voordeel van de twijfel.

...en misschien J.P.R. V.W. Akkerman

Before Elvis there was nothing, jawel.

En ook ; Elvis died the first time when he joined the army... ook van John Lennon.

Maar deze pioniersplaat is natuurlijk gewoon top.

Sam Philips wist blijkbaar welke talenten hij binnenhaalde daar bij Sun.
Een neus voor talent heet zoiets.

4 sterren ****

nou, hij heeft zich min of meer zelf aangemeld, natuurlijk.
en daarna ging het nog niet van een leien dakje.

maar wat er allemaal rondliep....

Warren Smit, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash, Carl Perkins, Carl Mann, Roy Orbison, Billy Lee Riley.......

en Elvis.

De tien nummers die samen zijn vijf Sun-singles vormen springen er trouwens wat kwaliteit betreft echt uit.
een 'draak' als "I love you because" en zijn opnames voordat ie doorbrak , oa "My happiness" of "I'll never stand in your way" verraden zijn originele voorkeur voor dweilmuziek.

Before Elvis there was nothing:
en die decennia zwarte muziek waar de jongeman in questie mee opgroeide en waar hij zijn versie van gaf dan?

Zoals Little Richard of Fats Domino?

deze elvis plaat hoef ik niet te luisteren , want de meeste nummers zijn bekend van de king
zijn sterkste punt was zijn stem , die man had een dijk van een stem die menige probeerde te immiteren , en vergeefs want elvis is niet te immiteren
een van zoniet de grootste artiest die op deze aardbol heeft rondgelopen

D'r zijn geweldige box-sets uit van Sun Records.
Een compleet overzicht vanaf het allereerst singletje.(6 boxsets met in totaal 611 nummers !!!!)

Wat opvalt als je 'm vanaf het begin luistert is dat je alleen maar country muziek hoort of alleen maar rhythm and blues.
Elke blanke zanger zingt alleen country, elke zwarte speelt alleen blues.
Tot Elvis komt, vanaf dan is het wezenlijk anders omdat hij van blues country maakt en van country pop en er een geweldige mix ontstaat wat later rockabilly wordt genoemd. (en een hele rits teeners uit de rockabilly-vijver kruipen)
Wat Lennon dus waarschijnlijk bedoelde is dat op de blanke radio alleen country of crooner klonk.
Fats en Little Richard werd hier (hoe onterecht ook) niet gedraaid.
Vandaar dat de begintijd van Elvis zoveel weerstand van de ouderen teweegbracht.
Met Elvis is de muziekwereld wel degelijk veranderd, misschien alleen geëvenaard door de Britse muziek van de jaren 60.

die flauwe kritiek kennen we nu wel
blijft overeind dat blijkbaar die zwarte artiesten de snaar niet konden raken, al of niet door rascistische invloeden van de amerikaanse radio

elvis was in dagen ruig en mengde onbewust alles wat ie hoorde tot wat ie leuk vond. zonder het zelf te weten wat ie los maakte.

wellicht waren anderen beter, maar als ik nu zo om me heen kijk, dan is elvis nog steeds zwaar van invloed (haar achterover, zonnebril op, stoer kijkend...tja..)

Ook op dit topic wat misverstand over de beroemde uitspraak van Lennon ' before Elvis there was nothing ' . Hij bedoelde daarmee dat de radio en de muziek die hij verder hoorde als jongen tot aan Elvis , vooral zoetgevooisde nummers speelde voor een m.n. ouder publiek. De muziek werd pas echt interessant voor Lennon , toen Elvis 'plotseling' met zijn opwindende muziek het 'normale' geluid van de radio kwam verstoren.De jeugd kreeg zijn eigen muziek. Door Elvis ontdekte hij even later tevens de vaak fenomenale ,zwarte muziek die o.a. daaraan ten grondslag lag.
De Sunsessions is een verslag van een uitsluitend, uitvoerend artiest , die zowel de blues als de country een warm hart toedraagt , vermengt en uitvoert op een uitzonderlijke , originele wijze.

@floris
ik zou het verhaal van George even goed tot je laten doordringen, want zo is het. Elvis is geweldig, maar heeft minder zelf bedacht dan je misschien zou denken.

Het maakt me eerlijk gezegd weinig uit wat john lennon allemaal gezegd heeft.

Elvis is een artiest zoals er weinig anderen zijn geweest en is uiteraard beinvloed door wat hij om zich heen zag en hoorde, maar is toch echt een eigen unieke weg ingegaan.
Het feit dat Elvis zijn muziek niet zelf schreef is natuurlijk waar, maar ik denk dat 90% van de muziek van Elvis echt niet door een ander gedaan kan worden, dan merk je direkt het vakmanschap wat deze zanger tot de absolute top doet behoren.

Samen met Jerry Lee Lewis bezat Elvis de gave een nummer tot ZIJN nummer te maken.

Waarom staat deze bij de reguliere albums?

Elvis Presley's Sun Sessions zijn zijn opnames voor Sun Records uit 1954/1955 een uitgebreide collectie van dit materiaal is te vinden op "Sunrise' met nog meer materiaal. BMG de platenmaatschappij van Elvis heeft een speciaal CD label voor de echte fans waarbij CD's worden uitgegeven alleen via alle fanclubs wereldwijd. Het mooiste archiefmateriaal wordt hier uitgegeven. Ze zijn al zo'n 10 jaar bezig met een Sunbox met al het archiefmateriaal met een prachtig boekwerk. De eigenaar van Sun Records Sam Philips verkocht zijn platenlabel in 1969 aan Shelby Singleton die vrij recent overleed. Gedurende de jaren '70 en '80 kwamen er steeds meer geluiden via de eigenaar dat hij nog onuitgebrachte Elvissongs in zijn bezit had die steeds uit wou geven. Gezien het contract tussen Sun en RCA/BMG uit 1955 vreesde hij grote claims, waardoor hij zeer zwijgzaam werd. Vrij recent is dhr. Singleton overleden laten we hopen dat zijn erven nu open en eerlijk zijn en er samen met BMG uitkomen. Ik verwacht dus zeker verschillende titels die nog kunnen gaan verschijnen.
Dit is het eerste echte popalbum ooit of je moet Frank Sinatra's en Bing Crosby, Glenn Miller etc. mee gaan tellen. Zij maakte natuurlijk veel pop(ulaire muziek).
5 Sterren essentieel voor iedere serieuze collectie.

Johnnyl

Ik zal waarschijnlijk één van de weinigen zijn, maar ik vind That's All Right werkelijk het beste nummer van Presley dat ik ken. Zo ontiegelijk eenvoudig, maar brengt zoveel teweeg. Prachtig gezongen ook. Ja, That's All Right is een fantastisch nummer.

Eerste album voorgesteld in het forumtopic 52 essentiële klassiekers uit de pop/rock geschiedenis (zie hier)

Deze verzameling van vroege opnamen van Presley zijn verschillende keren uitgebracht, met andere hoezen en telkens meer materiaal, vaak alternatieve takes of demo opnamen. Eerder dit jaar [1999, sic] als de dubbel-cd Sunrise, waarop zelfs songs staan die Presley op de band zette voor hij onder de vleugels kwam van Sam Phillips, de producer die in ´52 in Memphis met Sun Records was begonnen. De samenwerking tussen de in 1935 geboren Presley en het Sun-label duurde slechts van de zomer ´54 tot eind ´55, maar dat was lang genoeg om geschiedenis te schrijven met liedjes zoals "Thats Alright", "Good Rockin´Tonight", "Baby Let´s play House" en het onsterfelijke "Mystery Train".
Vooral de zwart klinkende stem van Presley trok Phillips aan en de begeleiding die deze er bij bedacht, was een symbiose van de blanke country en de zwarte rhythm & blues, een versmelting die het pad effende voor de rock-´n-roll. Een niet te onderschatten rol vertolkten Presley´s twee vaste Sun begeleiders: Scotty Moore, die elektrische gitaar speelde, en bassist Bill Black. Met zijn drieën swingden de heren als de pest. Dat lag overigens niet alleen aan de instrumentatie, maar ook aan de unieke, ongeëvenaarde frasering van de man die later door het leven zou gaan als "The King". Maar midden in de jaren vijftig was deze jonge man uit Tulepo nog een ster in wording die ongecomplexeerd liedjes opnam die de muziekwereld op hun kop zouden zetten.
(bron: DM 1999)

Deze heb ik al enkele jaren in mijn collectie. Toch wel tekenend voor de alsmaar veranderende tijdsgeest lijkt me: Deze staat bij mij gerangschikt onder het hoofdje "Popmuziek". En dat voor 1 van de grootste rebelse oervaders van de rock&roll. Zonder beeldmateriaal uit die tijd nu toch moeilijk in te schatten wat een impact dit toen had.

Om deze beter op zijn waarde te kunnen schatten ook nog eens geluisterd naar de (zwarte) tijdsgenoten Bo Diddley, Little Richard en Fats Domino.
Wat me meteen opviel is dat The Sun Sessies er wat betreft productie duidelijk positief uitspringt. In vergelijking met de oer-rockandroll van Little Richard in Here's Little Richard klinkt Elvis toch ook wel beschaafd; gepolijster; laat ons zeggen, radio-vriendelijker. Maar dankzij zijn ongeloofelijke veelzijdige stem en unieke zangstijl blijft hij bijna evenwaardig opzwepend en provocerend klinken.
Ook erg opvallend dat bij Elvis hier de elektrische gitaar overheerst, terwijl bij Little Richard en Fats Domino blazers en piano (nog) de eerste viool spelen. Bo Diddley komt met zijn gelijknamige single uit '55 nog het dichste in de buurt van deze prille Elvis (of vice versa) vind ik.
Little Richard zou ik ondanks de blazers toch eerder met rock associeren. Presley hier, al heeft ie de gitaren, valt naar hedendaagse normen toch meer richting pop.

Samenvatting: De uitzonderlijke kwaliteiten van Elvis staan buiten kijf, en zelfs met zijn zwarte collega's als referenties, was het voor die tijd toch een erg origineel en opvallend geluid. Dit in combinatie met zijn blanke huid, sex-appeal, charisma en de heersende tijdsgeest kon het bijna niet anders dan op succes uitdraaien. Ook heden ten dage blijft dit plaatje nog erg entertainen. En daar is mijn score op gebaseerd: 4****

N.a.v. het nieuwe topic van Cabeza Borradora, deze Sun Sessions geleend en diverse keren beluisterd.
Valt niet tegen, de sfeer is ontspannen, terwijl er toch ook wel weer een typische spanning in de muziek zit.
Elvis is vocaal top, heeft swing en rock and roll.
Prima plaat, mijn eerste waardering voor een Presley album.

Ik ben in het bezit van deze 2cd: Elvis Presley - Sunrise (1999)

Het geeft een completer beeld van de Sun Sessions die zonder twijfel tot de klassiekers van de popmuziek behoort. Dat Elvis de muziekwereld heeft veranderd staat buiten kijf. Dat hij de uitvinder is van rock & roll of rockabilly is niet juist.

Bob Wills, de "King of Westen Swing", was in zekere zin de grondlegger van rock 'n' roll. Deze blanke Texaan richtte in 1934 zijn band "Bob Wills and His Texas Playboys" op en zij speelden een mix van country en jazz , die later "Western Swing" genoemd werd. In 1938 namen zij het nummer Ida Red op, waarbij Wills niet alleen de tekst ingrijpend wijzigde, maar ook de maatsoort aanpaste naar tweekwart en bovendien drums toevoegde. Dit was destijds uiterst ongewoon voor "country"-muziek.

Maybellene, de debuutsingle van Chuck Berry uit 1955 (op het beroemde Chess-label) is voor een belangrijk deel gebaseerd op Bob Wills' Ida Red. Maybellene kan gezien worden als een ware doorbraak. Het was de eerste rock & roll plaat van een zwarte muzikant die in de Billboard top 10 kwam. Op dat moment genoot Elvis slechts regionale bekendheid en had nog geen contract getekend bij RCA.

Andere pioniers van de rock & roll waren: Bill Haley, Bo Diddley, Little Richard en Buddy Jones die al in 1939 als eerste een rockabilly-nummer opnam, Rockin' Rollin' Mama:

Waves on the ocean, waves in the sea
But that gal of mine rolls just right for me
Rockin' rollin' mama, I love the way you rock and roll
You ease my troubled mind and pacify my weary soul

over wat de eerste rock 'n' roll plaat was zijn "boeken vol geschreven". elk nummer klinkt anders, in tegenstelling tot wat hier ergens boven vermeld is. dit is een 19-20 jarige genie aan het werk! samen met scotty, bill & sam de beste band ooit. ELVIS AND THE BLUE MOON BOYS:elvis, scotty moore & bill black. alleen scotty is nog over. chet atkins noemde scotty de beste gitaarspeler ooit;hij had waarschijnlijk z'n reden om dat te beweren. feit blijft dat scotty & bill & sam heel belangrijk waren voor het totaal geluid van elvis, al geef ik elvis zelf het meeste krediet.

Vroegah, toen ik nauwelijks muziek kende, waren er natuurlijk die oude legenden. Elvis Presley, The Beatles en The Rolling Stones. Die namen had ik ergens opgevangen. Het duurde echter tot een paar jaar geleden voor ik ook maar enig idee had wat voor soort muziek ze maakten. En ik moet bekennen dat ik tot heel kortgeleden Elvis alleen maar kende van Blue Suede Shoes en... daar houdt het misschien al op.

Aangezien ik een heel album aan Blue Suede Shoes-achtige muziek niet verwacht had erg te kunnen waarderen (het nummer is op zijn tijd wel aardig, hoogstens) had ik ook geen hoge verwachtingen voor The Sun Sessions. Dat valt echter behoorlijk mee. Gewoon leuke rock & roll met een zanger die natuurlijk fantastisch bij stem is. Niet bepaald onverwacht kritiekpunt: veel meer dan gewoon leuk is het ook niet. Het is allemaal lekker swingend, maar een Chuck Berry vind ik dan bijvoorbeeld nog een stuk swingender en pakkender. En daar heb ik al het probleem mee dat een heel album nét teveel van het goede voor me is. The Sun Sessions duurt me dan ook te lang. Bovendien is het af en toe ook te zoet naar mijn smaak (I Love You Because ).

Conclusie: prima albumpje, maar ik heb liever een los nummer op zijn tijd. Een voldoende verdient dit verder natuurlijk gemakkelijk. 3*