Mariusz Duda - Lockdown Spaces (2020)

Daar is hij dan! Een nieuw, tussentijds project van Mariusz Duda, zanger en basgitarist van... je weet wel... die geweldige prog-rock band Riverside uit Polen.
Ik heb al een flink stuk van dit album beluisterd en het lijkt wel of het amper uitmaakt wat voor soort muziek hij creëert: het klinkt allemaal gewoon weer erg fijn.

Toch zal Lockdown Spaces geen hele grote favoriet van mij worden, want je moet natuurlijk wel van zweverige, elektronische klanken houden. Vooral ook omdat Mariusz zijn composities weer meer 'abstraheert' richting 'ambient' en de muziekstukjes lijken eerder flarden of een reeks geluiden met hier en daar wat cold wave/dance-achtige elementen. Geen echte liedjes dus en al helemaal geen rock!

Deze enigszins hypnotiserende en soms ook beklemmende muziek lijkt me wel prima geschikt voor een saaie, regenachtige dag starend door een half beslagen, beregende raam of lome middagen liggend in een of ander veelkleurige hangmat. Of wellicht nóg beter... voor de late, het liefst eenzame, uurtjes met de geurkaarsjes aan.

Zoiets ja...

Dat een overschot aan vrije tijd niet altijd resulteert in interessante muziek bewijst Mariusz Duda, in het dagelijks leven de frontman van het poolse Riverside, hier met dit nogal minimalistische solo-album. De dreigende ambient soundscapes met hier en daar een vleugje synthwave gaan nog wel, maar het kansloze gefröbel annex klokkenspel van tracks als het titelnummer gaan bij mij het ene oor in en het andere uit. De zang bestaat uit wat gemompel in de verte hier en daar, maar overwegend is dit een instrumentale aangelegenheid. Het sluit nog het meeste aan bij dat andere project van Duda, Lunatic Soul, maar dit is helaas wel veel minder interessant.