Pallbearer - Forgotten Days (2020)

2 singles zijn hier al van vrijgegeven. Een eerste een aantal weken geleden al, een tweede gisteren. Ik heb ze ingevoegd in de tracklist hierboven. Forgotten Days heeft een sterke indruk op me gemaakt, vooral dan het gedeelte vanaf 3:15 met de gitaarsolo, de vocal harmonies die erop zweven en de heavy drop die dit stukje vervolledigt. Rite of Passage moet ik nog een aantal keer beluisteren.

Mijn radar staat hier op gericht. Forgotten Days is echt niks minder dan absoluut geweldig, wat een bazenplaat. Sabbath Revisited

Hun vorige plaat, Heartless uit 2017, is voor mij echt buitencategorie.
Ondanks de zware muziek, toch uiterst melodieuze en emotionele lading en prachtige zanglijnen.

Ik keek dan ook al geruime tijd uit naar nieuw werk, maar helaas pakken de eerste 2 nummers mij vooralsnog totaal niet.
Benieuwd of dat nog veranderd als de hele plaat er eenmaal is.

Drie nummers gehoord. Klinkt sowieso niet verkeerd, er zitten ontzettend gave dingen tussen, maar heb ook regelmatig het gevoel dat er nog wel meer in zit.

Mmmmmm deze is vandaag uit! Ik was al erg gecharmeerd door de eerste single (de titeltrack) en dan vooral vanaf de gitaarsolo en wat daarna volgt. De andere singles smaakten ook zeker naar meer. Benieuwd naar het ervaren van de complete albumtrip, zoals die bedoeld is door de band (van A tot Z, in deze volgorde). Blij dat er ook weer iets van 12 minuten tussenzit (geen garantie op succes natuurlijk, maar het valt altijd net dat tikkeltje meer op).

Niet verkeerd, maar het titelnummer blijft wel het hoogtepunt. Wat een fantastische song is dat toch, één van m'n meestgedraaide nummers dit jaar.

Klopt, Johnny Marr, de titeltrack is erg knap. Een fikse scheut Sabbath, de nodige melancholie en de balans perfect in evenwicht.

Voor het overige blijf ik, hoewel het alsnog genieten is, wat op mijn honger zitten. Op basis van die titeltrack waren de verwachtingen hooggespannen, maar de overige songs halen dat niveau niet. Ik merk op dat een zekere gezapigheid zich meester maakt van de songs; de intensiteit van hun eerdere platen wordt ook niet gehaald.

Klagen doe ik voor het overige echter niet, want dat het weer een mooi werkstuk is geworden, staat voor mij buiten kijf.

3,5 sterren

Wat een opener inderdaad, ik laat alles nog wat verder bezinken.

Ik moet zeggen, Silver Wings slaat hier nu ook wel aan. Die minutenlange opbouw richting 6:55 met dan die drop, gevolgd door een slepend trage, meerlagig vocale "I cannot remember" doet mijn armharen volledig rechtstaan, kippenvel!

Riverbed

Goed en constant album, maar nergens zo goed als voorganger Heartless. Bevatte Heartless in de vorm van "A Plea for Understanding" destijds mijn song van het jaar, dan komen ze nu akelig in de buurt met het nét niet even zo mooie "Silver Wings" en da's best knap te noemen!