Bauhaus - The Sky's Gone Out (1982)

De eerste 5 nummers van dit album zijn geweldig maar ik vind het daarna wat bergaf gaan. Bij de cd-versie staan er ook nog enkele extra nummers op waaronder de geslaagde Bowie-cover "Ziggy Stardust" en de single versie van "Spirit".
Een 3,5.

Live is but a Dream. Thnx 2 Rat, Schoonhoven

Minste album van Bauhaus dit. De single versie van Spirit is zoveel beter dan de versie op dit album. De enige echte hoogtepunten zijn voor mij de nummers 1 & 2. Silent Hedges is wel top natuurlijk! Normaal 3*, maar dankzij de eerste twee tracks 3,5*

het hele album is wel mooi, het eerste nummer vind ik echt een hoogtepunt en ook een reden om dit albumpje even op te zetten

de shadows zijn ook wel mooi

3.5*

Goed album, vooral nummer 1 en 2 zijn er goed met als favoriet Swing the Heartache, wat een nummer!

3.5*

Vandaag nog eens opgezet,
vind het nog steeds een middelmatig album..
Wel in m'n top3 van mooiste albumhoezen!

Prima album. Eno-cover Third Uncle is echt geniaal. 3 Shadows hadden wat mij betreft beperkt kunnen blijven tot deel 2.

Wilde deze plaat in eerste instantie maar voor één nummer hebben:

All We Ever Wanted Was Everything

prachtig, nog steeds na bijna 30 jaar niets verloren van zijn kracht
Heerlijk melancholische sfeer die het nummer uitwasemt
alleen voor dat nummer al: 4

Third uncle pffff wat een briljante opener.Het eerste gedeelte van the Sky's Gone Out is sowieso ijzersterk en dat niveau wordt in het vervolg (vanaf nummer 6) met uitzondering van All We Ever Wanted Was Everything helaas niet meer gehaald.
Toch,mede door de prachtige productie een prima album.

Even snel door de nummers lopend:

Kant 1
* Third Uncle - Geweldige Eno cover (origineel mag er ook wezen, trouwens).
* Silent Hedges - Mooi typisch Bauhaus nummer met een dreigende sfeer.
* In the Night - Niet slecht, maar een beetje een filler.
* Swing the Heartache - Geweldige lome industrial kraker.
* Spirit - Het overdadigste nummer van de CD. Ijzersterk.

Kant 2
* Three Shadows: Deel 2 is goed, de andere 2 delen kunnen ermee door.
* All We Ever Wanted: Zoals ook door anderen gemeld: prachtig semi-akoestisch melancholisch nummer.
* Exquisite Corpse: Vervreemdend experimenteel nummer. De titel van de plaat komt uit dit nummer.
Dit nummer is gemaakt volgens de Exquisite Corpse methode van de surrealisten, waarbij elk der deelnemers een deel van de compositie maakt. Bauhaus deed dit al eerder bij het B-kantje 1-2-3-4.

Zie ook Exquisite corpse - Wikipedia - en.wikipedia.org.

Bonus tracks
* Ziggy Stardust: Met deze Bowie-cover scoorde Bauhaus haar grootste hit. Krachtige versie die trouw blijft aan het origineel. Overigens was Third Uncle de B-kant van deze single (in een ingekorte versie).
* Spirit: de single-versie van Spirit, deze wijkt sterk af van de album-versie. Compleet gestript en een stuk ingetogener, maar nog steeds een prima nummer.
* De andere twee nummers zijn leuke B-kantjes, waarbij Party of the First Part een lange sample van de tekenfilm The Devil and Daniel Mouse gebruikt.

The Devil and Daniel Mouse - Wikipedia - en.wikipedia.org

En als toetje: hier Third Uncle van Brian Eno (het origineel). Van het album Brian Eno - Taking Tiger Mountain (By Strategy) (1974) - MusicMeter.nl.

Brian Eno - Third Uncle - YouTube

Prima plaat van Graaf Dracula. Opener is al gelijk gaaf.

Hun beste plaat

Godverredomme!! Dit is echt de mooiste artwork die ooit gemaakt is naar mijn mening. Prachtig duister maar ook romantisch. Alsof dit een ziek is van een persoon.
On topic- bauhaus 2e beste album.
Silent hedges, hier zit een geweldige baslijn in en ook dit nummer is weer ouderwets bauhaus.
All we ever wanted was everything klinkt moderner, nog steeds ultiem goed.
In the three shadows moet ik nog inkomen.
Typisch bauhaus!

Hun album dat nog het meest beïnvloed is door David Bowie, vooral het laatste rustigere gedeelte vanaf track 6. Misschien dat ik dit daarom hun beste vind. All We Ever Wanted Was Everything is een regelrechte ode aan Bowie zowel muzikaal als vocaal.

Wat een tijd geleden , dat ik dit album op de draaitafel heb gehad. 24,50 gulden heb ik toendertijd voor de plaat betaald, maar....er zat nog een extra plaat bij een live plaat (Bauhaus recorded live at Liverpool and Londen). Volgens mij aan de nummers te zien is het Bauhaus - Press the Eject and Give Me the Tape (1982) - MusicMeter.nl (nummer 1-11). In mijn beleving heb ik toendertijd deze live plaat veel meer gedraaid dan The Sky's Gone Out, logisch want op de live plaat staan Bela Lughosi is dead, Dark Entries en meer van dat moois. Geen idee of deze dubbelaar nu een collector's item is, maar toch fijn dat ik hem heb.
Terug naar The Sky's Gonna Fall. Toen ik kant 1 op zette ging er niet gelijk een lichtje branden bij mij. En dat is eigenlijk vreemd, want platen uit die tijd draaide ik grijs op mijn gehuurde kamer. Iedere week ging ik naar 'mijn' platenzaakje om daar minstens één plaat te scoren. Van deze Gothic pioniers heb ik deze plaat en nog de 12 inch 4AD met Telegram Sam daarop !
Wat me wel opvalt nu na zoveel jaren dat zeker kant 1 wel zeer energiek is. Misschien dat ik het daarom ook minder heb gedraaid toendertijd, ik was meer in de ban van de depri nummers. Spirit herkende ik nog en dat vond en vind ik erg mooi.
Maar bij kant 2 herkende ik erg veel. Dat is natuurlijk ook in het begin wat rustiger, waarbij blijkt dat Peter Murphy een prachtige stem heeft. Je merkt wel de invloed van Bowie, Marc Bolan etc . Glamrock gecombineerd met new wave, richting gothic. Er zit zelfs een ballad op "As we ever wanted was everrything' kon zo op een Bowie plaat staan.
Eigenlijk heb ik een dubbel gevoel na zoveel jaar. Kant A doet me niet zo veel meer, op een paar nummers na. Kant B vind ik verrassend goed na zoveel jaar. Bauhaus laat daar bepaalde afwisseling horen , die ik helemaal vergeten was. De plaat eindigt met Exquisite Corps, een zeer bijzonder nummer met 5 onderdelen, een soort rhapsody met daarin zelfs een stukje reggae/dub. Geheel vergeten....
Toch een memorabele plaat, ook in die tijd.