Melody Gardot - Sunset in the Blue (2020)

Wat heeft die Melody Gardot toch een prachtige stem. Leuk om te horen is dat zij vaak ook per album voor een iets andere stijl kiest. Dit album is weer op en top jazzy. Een album vol warme, relaxte jazzsongs. Hier en daar wat hulp van een andere artiest. Het geheel zorgt voor een intiem, warm en wat sereen album. Kanttekening is wellicht wel dat de songs wat teveel op elkaar gaan lijken naarmate je verder in het album vordert, maar zeer genietbaar is het 100%.

Reijersen slaat de spijker op z'n kop, ik zou het album zelfs bij tijd en wijle saai durven noemen. Dat vind ik erg jammer, want op de vorige twee studio-albums (The Absence (2012) en Currency of Man (2015)) vond ik Melody Gardot in bloedvorm. Waar die albums beide hun eigen karakter en stijl hadden, lijkt Melody hier wat meer terug te grijpen naar de lome jazz ten tijde van haar debuut en daar heb ik nou eenmaal een stuk minder mee. De paar nummers die er voor mij bovenuit steken zijn het fraaie duet C'est Magnifique met António Zambujo, Love Song, Um Beijo en Ninguém, Ninguém. Al met al zeker geen slechte plaat, maar er had naar mijn idee wel meer in gezeten, zeker met zulke fantastische vocalen!

Ik vind dit juist alles behalve een saai album. Het is wel een heel zacht, sfeervol en romantisch album geworden, soms wat zoet. Maar dan hoor je weer hoe subtiel (en zacht ) de snaren worden beroerd, croont Gardot in het portugees zachtjes in je oor, en hoor je hoe er ergens in de verte een trompetje schalt. Zodra het laatste nummer klinkt heb je haast de neiging met je lief een lang weekend Parijs te boeken. Sunset in the Blue is als een warme deken in de koude wintermaand, of een mijmering naar vervlogen tijden. Een prachtig album!

Heerlijke relaxte warme jazz songs van begin tot eind, voor in de late uurtjes samen op de bank, voor mij haar beste album tot nu toe....

Een album dat ik nog wat vaker moet draaien alvorens tot een meer stellig oordeel te komen.............
Gisteravond met gedempt licht voor het eerst beluisterd en mijn aanvankelijke gedachten werden beheerst door een zekere mate van eentonigheid. Gevoelsmatig daarentegen was het sereen, rustgevend en deed het mij met het verstrijken der nummers in een soort roes belanden.
Mijn voorlopige score is 4 sterren.