The Sisters of Mercy - Some Girls Wander by Mistake (1992)

Zeer interessante verzamelaar!

De meeste maxisingles van de vroege jaren '80, dus van voor hun eerste album "First & Last & Always".

Een echte must!

Ik ken alleen 'Slight Case of overbombing' maar geen enkel nummer daarvan staat op deze plaat, zijn dit allemal oudere nummers, if juist veel nieuwer.

A Slight Case Of Overbombing bevat vooral de 12" van de periode 1985-1988, aangevuld met "Under The Gun", nieuw nummer op de datum van release, en het oudere (1984 denk ik) "Body And Soul"

Op "Some Girls Wander By Mistake" vind je echt de kroonjuwelen: de vintage Sisters, de grauwe newwave sound, van voor hun eerste album (First And Last And Always, 1985). Met cultklassiekers zoals 'The Body Electric', 'Anaconda', 'Alice,' 'Temple Of Love', 'Valentine', 'Gimme Shelter' (van The Stones), '1969' (van the stooges), ...

Toch maar eens gaan checken dus.

inderdaad, Eddie

De eerste kennismaking met The Sisters of Mercy, ik kon van deze cd niet genoeg krijgen en bleef metname 'Alice', 'Temple of love', 'Heartland', en 'Body electric' achter elkaar draaien. Met name deze 4 genoemde nummers vind ik erg sterk.

Is dat de originele versie van Alice hierop (want Temple of Love is ook anders dan het origineel)?

Volgens mij is dit de goeie versie van Alice.

Alice: jawel, de originele versie! Gelukkig, die 1993 versie trok op niks: die "prijkt" (ahum) op "A Slight Case of Overbombing", waarop helaas ook die afschuweljke versie van Temple Of Love (1992) staat..

TEMPLE OF LOVE op deze verzamelaar, is DE VERSIE DER VERSIES !!! Namelijk de alom bejubelde 12" versies!

Zoals ik hierboven als schreef, Arno, is "Some girls.. " net zo interessant omdat ze de belangrijke 12"'s en EP's (The Reptile House!!!) bevat van The Sisters Of Mercy in hun oer-line up, van 1980-1984, wat mij betreft nog steeds de meest interessante Sisters-periode!!! Dus zelfs nog voor de "debuut-plaat" "First & Last & Always"

Bedankt voor de info

Leuk weetje: de titel is genomen uit het nummer "Teachers" van Leonard Cohen, dat evenals het nummer "Sisters of Mercy" op zijn debuutalbum is te vinden. Blijkbaar was dit clubje nogal gecharmeerd van de beste man.

Some girls wander by mistake
into the mess that scalpels make.
Are you the teachers of my heart?
We teach old hearts to break.

@Arno: graag gedaan

@Paalhaas: helemaal juist, Moeder Overste Andrew Eldritch is dan ook een zware Leonard Cohen fan..

Trouwens er bestaat ook een nummer "Teachers", gebracht door the Sisters, maar haast onvindbaar.. i

Het zou leuk zijn mochten de 12"'s zoals "Body and Soul" (met ook het magistrale donkere AFTERHOURS), "Walk Away" (met Poison Door en On the Wire), alsook "No Time To Cry" (met Burry Me Deep en Blood Money) én "EMMA", jawel de versie van Eldritch & co van deze Hot Chocolate classic, eens op een verzamelaar belanden... misschien "Some Boys Wander By Mistake"

Prachtige verzamelaar. Temple of love skip ik wegens teveel gehoord maar deze cd staat vol goede nummers, uit idd hun interessantste periode. Ik zal die obscure sisters nummers waar c-moon het over heeft binnenkort eens checken. Bury me deep en Blood Money (die ik beiden dankzij jou ken) vind ik alvast prachtig; vooral Bury me deep, naar mijn mening 1 van de beste nummers uit hun gehele repertoire.

Temple of Love kan ik niet vaak genoeg horen, vaak wel 2 of 3 keer achter elkaar. De rest van de cd is overigens ook super. Hoewel de band zelf wat mij betreft beter met pensioen kan gaan nu. Tegenwoordig is het live niet om aan te horen

'Some Girls Wander by Mistake' is een mooie titel (maar die is dan ook aan Leonard Cohen ontleend). Verder weet ik hier eigenlijk niets positiefs over te zeggen. Gekunstelde, puberale pseudo-punk, die nu hopeloos gedateerd klinkt. En om 1969 van de geweldige Stooges op die manier te verkrachten, dat zou verboden moeten worden. Een zware onvoldoende.

Ten eerste is het het Coldwave, Newwave en zo je wil Postpunk. Heeft niets met pure punk te maken, of denk je dat punkers drumcomputer gebruiken. En gekunsteld is het al helemaal niet. Maar goed dat vind IK.

Hopeloos gedateerd, tja, dat is een dooddoener van formaat natuurlijk, het is een verzamelaar van maxi's van de vroege jaren '80, niet méér, niet minder.

Wat de Stooges-cover betreft: dat kan ik begrijpen

Ik gebruikte dan ook het prefix "pseudo".


Nee, dat is geen dooddoener. Er is ook muziek uit die tijd die mij helemaal niet gedateerd in de oren klinkt. Sisters of Mercy doet dat wel. Dat kan voor anderen natuurlijk anders zijn. Al heb ik het idee dat muziek die écht goed is nooit gedateerd zal klinken. Veel van de jaren 70 muziek die ik beluister klinkt opvallenderwijs nog altijd een stuk moderner dan dat 'Wave' spul uit de jaren tachtig... 't Is allemaal zo gemaakt, zo melodramatisch, zo pathetisch... en wat wilden ze toch bereiken met al die galm op de zang???

Ik vraag me af hoe het heet als je er maar niet in slaagt een post te fabriceren zonder dit woordje erin

By the way..tis een retorische vraag

Heet dit niet 'retorische pathetiek'? Of is het 'pathetische retoriek?'

@Har:

Met alle respect, maar de geneuzelde kinderpsychedelica van meneer Barrett en het ronduit amateuristische geëxperimenteer met allerlei geluidjes komt op mij ongeveer net zo modern over als een versteende dodo

Bovendien worden de sisters nog geregeld gedraaid op allerlei dansavondjes voor electroclashers of cyberfreaks.. dus zo gedateerd zal het niet wezen dan. Ik vind het ook verre van de beste band uit de 80s, maar om te zeggen dat dit gemaakt is en die vriendenclub heroinespuiters van andy warhol (die ook best mooie pathetische nummers maakten overigens) niet vind ik gewoon een beetje hypocriet. Wie bepaald wat gemaakt is en wat niet? Hang toch niet zo de alwetende purist uit man.

Vanavond weer eens de film Gegen die Wand gekeken, en wat is dat toch een heerlijk moment als Temple of Love voorbij komt.
Temple of Love, een nummer waar ik me eind jaren '80, begin jaren '90 suf op heb gedanst in de kroeg/disco waar ik toen regelmatig kwam. Heerlijke tijd met al die alto-hits waar zo lekker op gedanst kon worden (house? niet voor mij toen).

Met Ofra Haza!!

Ja ik vind dat dus echt een ongelooflijk mooie toevoeging: als ik het nu weer hoor (en hij staat echt keihard aan op dit moment via koptelefoon, een gehoorbeschadiging riskerend) dan kan ik gewoon niet stil blijven zitten en Ofra geeft het wel een extra tintje mee. Uiteraard vind ik het origineel ook geweldig, en die staat dus op deze verzamelaar

Ja, ik zie nu pas dat mijn reactie bij geheel de verkeerde plaat staat

Ging vroeger regelmatig naar The Exit in Enschede, waar regelmatig nummers van The Sisters werden gedraaid, nog veel meer leuke muziek daar ontdekt trouwens
Supertijd...
Nostalgie.

Temple of love is gewoon één van de állerbeste 80's-nummers!

Bij de verwijderde single: The Sisters of Mercy - Body Electric (1982):

The Body Electric!! Een van mijn absoluut favoriete 'prille' Sisters-songs. Heb altijd gehoopt dat ze dit nummer later eens opnieuw zouden inspelen met een ietwat betere productie... top!

"Adrenochrome" is anders ook niet te versmaden....

Van alle nummers die ik van The Sisters of Mercy ken vind ik 'Body Electric' wel de beste, gevolgd door 'Alice'.

verreweg het beste wat The Sisters ooit hebben gemaakt, luister eens naar LIGHTS, 1969, FIX, VALENTINE, BURN en BODY ELECTRIC! geweldiig album dat ik ook het meeste draai.....4,5 sterren!!!