MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Redbone - The Very Best Of (1991)

mijn stem
3,48 (20)
20 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. The Witch Queen of New Orleans (2:44)
  2. Come and Get Your Love (4:56)
  3. Wovoka (2:59)
  4. Niki Hokey (3:14)
  5. The Sun Never Shines on the Lonely (2:32)
  6. Niji Trance (3:22)
  7. Fais-Do (2:33)
  8. Maggie (5:06)
  9. Poison Ivy (3:02)
  10. Only You and Rock and Roll (3:00)
  11. We Were All Wounded at Wounded Knee (3:30)
  12. Chant: 13th Hour (5:35)
  13. When You Got Trouble (3:23)
  14. Light as a Feather (1:53)
  15. Suzi Girl (2:53)
  16. Power (Prelude to a Means) (4:15)
  17. Tennessee Girl (2:19)
  18. Message From a Drum (3:02)
  19. One More Time (2:55)
  20. Alcatraz (2:34)
totale tijdsduur: 1:05:47
zoeken in:
avatar van bikkel2
Ik kan niet alle nummers van die plaat even goed schetsen , maar er staan een paar mooie rustigere tracks op en zeker wat stevigere stukken . Had een lekkere swing die plaat .

avatar van musician
3,5
Ik begrijp ook niet waarom het album The Witch queen of New Orleans hier zo'n een relatief laag cijfer haalt, net 3.

Een prachtige opening (de eerste twee tracks) van dat album met twee nummers die ook op The Very best of Redbone staan, Message from a drum en Niji trance.

Ik denk dat ik van The Very Best of Redbone wel een aardig album met 10 nummers kan maken....

NB: nog even vlug, We were all wounded at wounded knee is wel uitgebracht in de VS, in februari 1974. Maar geen succes inderdaad.

avatar van BoyOnHeavenHill
Dit is de verzamelelpee die in 1973 als een speer werd uitgebracht (alleen in Nederland?) om op het succes van We were all wounded at Wounded Knee (vijf weken op nummer 1 in de top-40) in te spelen. Indertijd door mij als aanbieding voor 15 gulden (voor mij als 13-jarige toen een heleboel geld) bij V&D (Den Haag) gekocht, en ongeveer 10.000 keer gedraaid. Jeugdsentiment natuurlijk, en dus wil ik eigenlijk gewoon een CD met die twaalf nummers (ook in die exacte volgorde en met die hoes) plus de latere hitjes (onbegrijpelijk dat Wovoka niet hoger dan de derde plaats kwam) plus de nummers die bovenstaande users aanraden (zoals Chant: 13th hour, waar ik toch wel benieuwd naar ben geworden). Maar ja, aangezien deze band min of meer door de tijd is opgeslokt zal die gedroomde compilatie wel nooit het levenslicht zien... (Tenzij ik zelf online het noodzakelijke initiatief daartoe ontplooi, zal ik maar zeggen.)

Jeugdsentiment, zoals ik zei, maar toen ik ouder werd hoorde ik toch wel dat sommige nummers buitengewoon goed in elkaar zitten, zoals The witch queen of New Orleans (All Music Guide: "just plain dumb and should never have been included") en Fais-do. Persoonlijke favoriet (na Wounded Knee natuurlijk) was voor mij echter altijd het melancholieke Message from a drum.

Jongens, alleen al het schrijven van dit stukje roept bij mij een onweerstaanbaar verlangen naar deze nummers op.

avatar van gaucho
Die verzamel-LP die BoyOnHeavenHill hierboven noemt, zal naar alle waarschijnlijkheid nooit op CD verschijnen, al was het maar omdat het een specifieke uitgave voor de Nederlandse markt was. Inderdaad, snel in elkaar gezet naar aanleiding van het gigantische succes van Wounded Knee. Maar deze compilatie komt toch wel een heel eind, al snap ik dat je soms graag een album terugziet op CD in precies dezelfde trackvolgorde zoals die in je geheugen gebrand zit.

Ik vond de meeste singles van Redbone vroeger best leuk, maar heb me nooit aan enig albumwerk gewaagd. Eigenlijk had ik deze CD al veel langer in huis willen hebben, maar toen ik achter het bestaan ervan kwam, was het ding al lang en breed 'out-of-print' en werden er gigantische bedragen voor gevraagd. Leuk daarom dat het Nederlandse reissue-label Music on CD (het kleine broertje van Music On Vinyl) dezer dagen besloot het album - overigens van origine een Duitse compilatie - opnieuw op de markt te brengen.

Ik heb 'm dus meteen maar besteld. Ik ken het handjevol hits, maar ik ben ook wel nieuwsgierig hoe de andere nummers klinken. Ik geloof graag dat Redbone een band is met een eigen smoel, vooral kwam leadzang. Het zal vast hopeloos verouderd klinken, maar een typisch jaren-zeventiggeluid dat laveert tussen rock en funk is voor mij geen slechte referentie.

De Amerikaanse afkeer van Wounded Knee - inderdaad een losse single, tussen twee andere albums uitgegeven - ging zover dat het nummer zelfs op geen enkele Amerikaanse compilatie te vinden is. Er was, meen ik, een Top 2000-filmpje dat illustreerde hoe vreemd het dit nummer destijds verging: een te gevoelig onderwerp en dus een gigantische flop in de VS, maar bij ons een nummer 1-hit. Vergelijkbaar met Chi Coltrane's Go like Elijah, al kreeg dat nummer in de VS tenminste nog airplay en kwam het op verzamelaars met werk van haar.

Amerikanen kunnen kennelijk snel in een open zenuw geraakt worden als het gaat om minder fraaie facetten uit hun verleden. Zie bijvoorbeeld ook Goodnight Saigon van Billy Joel.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 00:00 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 00:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.