Westside Gunn - Who Made the Sunshine (2020)

Zijn debuut op Shady Records!

Gekke gappie ook. Hoorde net nog wat van 'm voorbij komen, kan er nog steeds niet veel mee helaas. Genoeg te snacken voor wie wel in ieder geval. Leuk ook voor Busta dat ie weer eens fatsoenlijke featuring heeft. Na een paar toffe tracks met goeie gasten die de burger bijna moed gaven zag ik onlangs weer een paar dingen de revue passeren die niet direct het noemertje glorieus oproepen zeg maar. Blijft mij een raadsel wat die allemaal loopt te doen en met wie tegenwoordig.

Production credits:

Z'n derde album alweer dit jaar, hij zit niet stil zeg

Flee Lord zit al aan z'n negende zelfs. Dit is level next in hiphop blijkbaar.

Deze jongens wanen zich ware kunstenaars in een soort rap renaissance lijkt het.

Ik geef ze geen ongelijk.

Beter dat je iets tofs over jezelf doet dan dat iemand anders het zegt.

En vervolgens ook nog uit z'n nek zwetst.

Zoals wat die respectabele vakjury toen over Sjonnie Fleks had gezegd.

De nieuwe Bob Dylan van de lage landen weliswaar.

Gaat 'm niet worden jong, helaas.

Wat ik er nu van hoor: best goed eigenlijk.

In ieder geval bevatten de producties weer meer Griselda slickness dan de laatste van Conway.

Busta weer eens keihard met de juiste mensen om hem heen. Hoog tijd voor dat hele album dat hem in ere herstelt.

De tekst van Liz Loves Luger is hartstikke romantisch. Wat een mannetje. This guy

The Butcher and the Blade heeft alles wat ik zo waardeer aan deze jongens.

Ga erg lekker op deze momenteel. Misschien dan toch nog eens een Westside Fann met dit album.

Wat zegt het over Eminem om een rapper van dit niveau te tekenen die vervolgens een album uitbrengt met zo'n cover? Griselda als groep, tof en wordt afgewisseld met capabele rappers Conway en Benny. Maar Westside Gunn solo.... Beschamend.

Vind Eminem bedenkelijker met zijn Ed Sheeran obsessie.

De artwork vind ik daarnaast erg sterk.

Google Afbeeldingen resultaat voor https://images.genius.com/4a4e5d8a785c8ca5541c95ba9c018219.1000x1000x1.jpg - images.app.goo.gl

Deze uitvoering in het bijzonder.

Kuthoes inderdaad, vergelijk dit maar eens met het kunstwerk op Pray For Paris. Ook qua inhoud kan deze totaal niet tippen aan het bijna-meesterwerk PFP. Die mugbeat op Frank Murphy, schijtirritant.

The Butcher and the Blade is inderdaad wel kneiterhard, dat klopt Deranged.

Geen vergelijking lijkt me.

Deze gaat voor de minimalistische aanpak maar schiet met scherp en daarmee erg raak als je het mij vraagt.

Kwestie van het grotere plaatje zien, het bredere spectrum een kans geven, denk ik.

Hoes is een tekening gemaakt door zijn dochtertje. Vind dat nou juist een stoere zet

Frank Murphy ook echt wel een pareltje hier hoor, zieke beat en al die dikke dudes bij elkaar.

Op de kettingen na is er niks origineels aan die hoes.

Oh, waren die kettingen er niet op het originele schilderij?

Betrouwbare bronnen beweren van niet

Niet zo enthousiast over als "Pray for Paris", maar een prima snackable tussendoortje.

Veelzeggend dat een officiële label release wordt gezien als een 'prima tussendoortje'...

Is wat hij zegt. Voor mij is het de zon die doorbreekt en een heel ander licht schijnt op dingen.

Dingen die ik claimde te weten maar eigenlijk geen snars van had begrepen zo bleek toen.

Wel een verhelderende ervaring.

Schaamteloze valse refreintjes; Westside Gunn heeft er patent op. Op voorgaande projecten kwam ie er nog wel is mee weg, maar hier is me het toch iets teveel van het goede. Wanneer het sfeertje er is stoort het me minder. Dat is natuurlijk iets heel persoonlijks, maar hier is het net te vaak niet dan wel.

Die valse geluidjes in de beats zijn overigens wel om van te smullen, maar Westside kan me vaak niet genoeg boeien. Toch nog wel een handjevol tracks die me kunnen bekoren.

Jammer dat een officieel label debuut niets meer betekent. Veel muziek uitbrengen is niets nieuws, maar er was altijd wel een verschil tussen mixtapes (of indie-albums) en een label album. Zowel positief als negatief. Ik zie het als een meetmoment; waren de mixtapes beter of tilt de artiest zijn muziek naar een hoger niveau met professionele begeleiding? Nu weet je bij voorbaat al wat je krijgt en dat het niet veel anders is dan de vele voorgaande albums.

Verder begrijp ik het vanuit het perspectief van de artiest volledig. Het is veel lucratiever om veel muziek uit te brengen en de 'middle man' over te slaan. En ergens pleit het ook wel voor de kwaliteit van de artiest en zijn muziek dat grens tussen albums en mixtapes vervaagd is.

Aantal erg toffe tracks, maar over het algemeen is Westside Gunn van de Griselda crew wel de eerste waar ik genoeg van begin te krijgen. Sowieso veel te veel muziek om als liefhebber echt rustig van te kunnen genieten, maar mede daardoor ook te veel middelmatigheid. En de valse refreintjes kan ik wel af en toe nog om lachen, maar verpesten wel m'n luistergenot.

More of the same. Waar Conway en met name Benny interessant blijven ben ik WSG steeds minder gaan vinden. Had enige hoop dat een Shady debuut eruit zou springen, maar helaas.

Even iets anders:

Gaat iemand de nieuwe van Benny nog toevoegen.

??

Staat in de wachtrij. Het is een erg matige plaat trouwens, damn. Wat een verschil met The Plugs I Met.

Het is geen Tana Talk 4 nee. Heb een beetje hetzelfde als met de laatste Conway, vooral de producties nekken het en doen geen eer aan Benny zijn weergaloze geluid en flow.

Stove God Cooks komt zo ongelofelijk hard op Frank Murphy