Architects - For Those That Wish to Exist (2021)

Naar deze plaat kijk ik enorm naar uit! Ben benieuwd!

Oei, dit belooft niet veel goeds. Vreselijke eerste nummers tot zover. Je hoort hier duidelijk een trendbreuk. Net als wat BMTH heeft gedaan. Alleen zijn hun nummers beter. maar goed we hebben nog dertien nummers te gaan, wie weet.

Het album is al gereleased op internet. Als fan van het eerste uur,ben ik na meerdere luisterbeurten best wel teleurgesteld. Het album "The Here And Now" werd destijds niet al te best ontvangen, aangezien Architects toen een "knie-val" maakte qua sound en agressie om de toenmalige trend in (populaire) metalcore te volgen, wat hun destijds niet in dank werd afgenomen. Gelukkig hadden ze zich toen herpakt met de plaat "Lost Forever...". De volgende platen waren zelfs nog beter (All Our Gods Have Abandoned Us en Holy Hell), volgens mijn bescheiden mening het beste wat de band ooit uitgebracht heeft. Vreemd dat de band nu dan terug grijpt naar de sound van het album "The Here And Now" en zelfs nog veel meer toegankelijke "radio-friendly" songs op hun nieuwe plaat zet. De kracht van Architects lag nu net in de agressie gecombineerd met bijbehorende melodieën in hun songs. De nieuwe plaat heeft zeker leuke melodieën, maar waar is de bijhorende, typische "Architects" agressie gebleven? Let vooral op de zang, dit is echt niet meer Architects maar jammer genoeg een soort van " Bring Me The Horizon" gezeik. Ik heb echt geprobeerd om me in de nieuwe plaat te verdiepen, maar het verschil met (volgens mij hun beste plaat) "All Our Gods Have Abandoned Us" is echt dag en nacht. Nooit gedacht dit van Architects te zeggen, maar dit is een teleurstellende release... Weer een metalcore band die gezwicht is voor de alternatieve radio-commercie, nooit gedacht dat dit met Architects zou gebeuren...

Ik ken deze band verder niet, dus geen idee hoe ze op andere platen klinken, maar ik vind dit niet verkeerd hoor. Reviews zijn ook niet slecht. Ga me toch eens verdiepen in deze.

"For Those That Wish To Exist" is als een debuutalbum, zo hoorde ik zanger Sam in een interview zeggen. En in dit geval snap ik de vergelijking. Het album ziet een grote verandering ter overstaan van het oude werk. Een welkome verandering. Het drieluik "Lost forever to Holy Hell" was bijzonder sterk maar de spanning was er wel een beetje vanaf. De groep gooit het over een andere boeg. Maar is de dit succesvol gebleken?

Mijnzins wel! Het album zit, ondanks dat het een stuk softer is geworden nog steeds vol lekkere beukers. Nummers als "Black Lungs", "An Ordinary Extinction", "Impermanence" en "Goliath" knallen uit de speakers. Echter vernieuwd zijn nummers als "Little Wonder" en "Meteor" waarbij de band een meer catchy, synthetische geluid laat horen. Voor fans van het eerste uur wellicht een afslag te ver maar ik kan er behoorlijk van genieten.

Enige probleem is dat het album muzikaal wat vlak klinkt, de riffs zijn minder memorabel en er is gekozen voor een meer compact geluid. Hierdoor blijven Nummers lang niet altijd hangen en lijkt het album het met name van de zanglijnen te moeten hebben. Dit pakt niet altijd even goed uit. Nummers als "Flight Without Feathers" en "Dying is Absolutely Safe" bijvoorbeeld willen door mij nog wel eens vergeten worden.

Toch is dit een geslaagd album en ligt volledig in mijn straatje qua muziek. Voor het volgende album mogen ze deze trend voortzetten, hopelijk met meer memorabele riffs en zanglijnen!

Het is even wennen aan de zware electronica en de overwegend poppy zanglijnen, maar damn, dit is echt wel een fijn album. Het songmateriaal is belachelijk aanstekelijk en door het loodzware gitaarwerk wordt het nergens al te zoetsappig. Op een paar zweverige ballads na dan. Architects volgt hier duidelijk de koers van het bevriende Bring Me The Horizon, maar weet hier veel beter een brug te slaan tussen woeste metalcore en toegankelijke electronische stadionrock. Knap gedaan.

Je moet een gegeven paard natuurlijk nooit in de bek kijken. Ik kreeg dit album van een vriend; voor mijn verjaardag. Mijn muzieksmaak is breed en dit hoort er zeker bij.

Maar ik vind het verschrikkelijk.

Na de eerste luisterbeurt begon ik met enig weerzin aan een tweede ronde. Geef het tijd.. dacht ik.
Maar de tweede ronde heb ik niet eens af kunnen maken. Ik was kapot, en verwijt dit geheel aan de productie.

Het is teveel.
De band mist dynamiek, klinkt monotoon en is aangevuld met een muur geluid, waarmee de dynamiek nog verder wegzakt. Ook vind de liedjes erg eenzijdig en kan ik de nummers amper van elkaar onderscheiden.
Ik qa het zeker nog eens proberen. Maar het feit dat dit met tegenzin gebeurt stemt mij niet hoopvol.

Hoog Linkin Park gehalte. Veel nummers op dezelfde frequentie.