Typhoon - Lichthuis (2020)

Tussen de kritische geluiden door wil ik even een deels ander geluid laten horen. Dit Lichthuis is een afwisselend album geworden met heel wat (echt) goede songs en een enkel mindere nummer. De stijl van het album ligt in het verlengde van Lobi da Basi, maar klinkt wat poppier en regelmatig hoor je ook vleugjes jazz. Typhoon zingt soms ook en doet dat best aardig, maar zijn raps blijven natuurlijk de voorkeur hebben. De productie is goed en het artwork is fraai gedaan.

Hele goede nummers vind ik single Ogen Dicht, Botoman met die fijne beat, De Stad met Wende en het lange fraaie Niemand Kan Blijven. Goede songs zijn single Alles Is Gezegend met Freez en slotnummer Aanzoek met Michelle David. Aardig vind ik Voor het Eerst en Alles Ok. Er staat maar 1 mispeer op en dat is Walnootboom met Paskal Jakobsen, die niet op een Typhoon album thuis hoort. Alles bij elkaar heb je het dan volgens mij over een goede hip hop / pop plaat van Typhoon. Een andere plaat trouwens weer dan zijn voorgangers, maar nog steeds van een prima niveau.

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Het is een vast ritueel bij ons thuis: iedere ochtend zet ik muziek op als ik de ontbijttafel dek en steevast zet mijn vrouw die weer uit als ze even later beneden komt. Veel te druk met vier kinderen die in korte tijd boterhammen naar binnen moeten werken. Gelijk heeft ze, al zal ik dat niet snel tegen haar zeggen. Deze week werd onze JBL-speaker zowaar een keertje niet uitgeschakeld, toen ik Lichthuis van Typhoon op had gezet.

Het zegt veel over dit nieuwe album van de succesvolle Nederlandse zanger en rapper. Nummers als Oud Licht, Alles is Gezegend en Walnootboom liggen makkelijk in het gehoor en zijn radio/gezinsvriendelijk. Dat leidt hier en daar tot kritiek: flirt Typhoon niet te erg met de mainstream, onder meer door samenwerkingen met Paskal Jakobsen (BLØF) en Michelle David?

Ik kan me voorstellen dat liefhebbers van het meesterlijke Lobi Da Basi (2014) en Tussen Licht En Lucht gehoopt hadden op net wat meer rauwe randjes. Maar voor velen komt Lichthuis denk ik precies op het juiste moment: juist in deze donkere coronatijden brengt Typhoon op deze vrolijke plaat met een positieve vibe verlichting.

De diversiteit van het album is groot, de muziek is tot in de puntjes verzorgd en ook dit keer zorgt Typhoon met persoonlijke teksten over liefde, racisme, geloof en de burn-out waar hij mee kampte (Niemand Kan Blijven) voor genoeg diepgang.

Typhoon maakt wel een ontwikkeling door. Waar hij mij bij z'n eerste album vooral wist te boeien met z'n teksten is dat een paar albums later vooral met de hele muzikale omlijsting. Veelal aanstekelijke nummers op dit album met een goede energie en een paar gastoptredens die zeker iets bijdragen (Michelle David, Roos Rebergen). Naast de nummers waarin zij bijdragen zijn ook Botoman, Niemand Kan Blijven en het aanstekelijke Alles is Gezegend.