Nits - Ting (1992)

Hier staan een paar echte mooie Nits-nummers op zoals Ting en Soap Bubble Box. Mijn favoriet van dit album is echter 'Cars & Cars'. Wonderschoon liedje!

De single Soap Bubble Box werd uitgebracht met nog eens drie wonderschone bonustracks die niet op Ting zijn verschenen. Twee ervan (Tear Falls en Table Town) zijn later nog uitgebracht op Quest.

Eén van mijn favoriete Nits albums

Dit is mijn favoriete Nits album (althans van degene die ik ken). Cars & Cars en Fire in my head zijn wel van zo'n ongelofelijke schoonheid.

Het is een heel verstild album waar twee piano's de muzikale hoofdrol vervullen.

Geheel akkoord. Probeer ook eens In The Dutch Mountains!

héél lekkere plaat deze Ting! Soap Bubble Box is hemels mooi!
Veel mooie ingetogen nummers, nooit vervelend!
4 sterren
****

Heb hem nog iets vaker gehoord en ga hem opwaarderen naar 4.5 sterren. Hemelse plaat is dit.

Het nummer Cars & Cars is absoluut een meesterwerkje. De creativiteit is subliem. Mooi piano spel en de opbouw is prachtig! Verveelt nooit! Alleen dit nummer al is het beluisteren van deze cd meer dan waard!

Goed concept en prachtig uitgevoerd: voornaemlijk piano, orkestrale percussie en zang. De teksten zijn wel erg obscuur deze keer en het album is behoorlijk serieus van toon en mist de sprankeling van voorganger Giant Normal Dwarf.

Een beklemmend op vooral piano leunend album van The Nits.
Het begin is prachtig met een minimale begeleiding, waar percussie en piano overheersen.
Cars & Cars, Ting, Soap Bubble Box(kennen we het kunstzinnige clipje nog?) en misschien wel het mooiste nummer van de plaat, Fire In My Head.
De groep kiest hier duidelijk voor een soort van kamermuziek. Het beweegt zich rustig voort en is bijzonder sfeervol .
Halverwege zakt Ting naar mijn mening iets in, en zijn de betere stukken duidelijk in het begin/midden te vinden.
Hoe dan ook leveren de heren weer een origineel stukje werk af.
Ze zijn beslist uniek in hun genre.

Ook van mij een van de favoriete Nitsplaten. mooie ruimtelijke sound die ik bij veel muziek juist niet mooi vind, maar bij deze muziek past dat dan wel weer. Veel piano ook, hou ik ook van. Mooie composities: natuurlijk Cars &cars, Ting,Fire in my head, Yellow Boat, St Louis Avenue.

Natuurlijk waren de Nits een buitenbeentje in de nederlandse muziekwereld. Net zo als Spinvis: you love it or hate it.
The Nits hadden veel aandacht voor sfeer en klank wat ze vaak het verwijt gekunsteld opleverde. Maar ik hou wel van dit soort "kunst".

De piano in cars & cars en ting lijkt erg geïnspireerd door "canto ostinato" van Simeon ten Holt.
Nits maakten veel mooie composities enige jammere vind ik altijd het Engels van Henk, daardoor kan ik er nooit lang naar luisteren...

Wat bedoel je precies?

zijn suffe uitspraak?

Okee. Zelf nooit last van gehad.
Maar ik ben blij dat je het niet over de inhoud had.
Want ik vind de teksten bijzonder metaforisch.
Surrealistisch vaak ... hou ik wel van.

owh nee idd.
altijd erg mooie teksten en muziek.
vind henk/kilo eigenlijk de mooiste.

TING 1992

Dit album heeft me meteen gegrepen en nooit losgelaten.
Ik kocht het van bij de release en was verloren.

Kamerpopmuziek met de piano in de hoofdrol, hier en daar
een warm strijkje, werkelijk briljante percussie en steengruis.

Ik ben altijd al een groot fan geweest van Henks teksten.
De manier waarop hij met simpele metaforen een volstrekt
eigen, vaak surrealistisch wereldje opbouwt is werkelijk subliem.

Op Ting is het niet anders.
Zoals veel Nits albums bestaat de albumtitel uit een vierletter woord.
Henk heeft iets met vierletterwoorden zo blijkt.

De meest terugkerende metaforen in dit album zijn
fire - house - river - tree ... metaforen die in meerdere songs terugkeren.
De sfeer in elke song is reflecterend en melancholisch.

Ting is een herfstplaat met een optie op de winter.

Het titelnummer dat zowel de percussieve inslag
in de muziek als het druppen van de regen verpersoonlijkt
is eigenlijk een kerstsong in disguise .. heel surrelealistisch.

She is pregnant like a raindrop
And the donkey and the bull are standing next to me

I am walking with the blind man
I am talking to the deaf man

Here comes the rain
Here comes the bicycle
Here comes the girl
Here comes the child

Jezus in een notendop.

De fiets en de auto (Cars & Cars) zijn ook weer van de partij.
Hofstedemetaforen voor de jeugd (Bike in Head) en de volwassenheid.

Cars & Cars heeft een bijzonder sterk muzikaal thema
en keert in een andere vorm terug als Bus (track 7). Ook dat
is een heel leuke ontdekkingstocht op dit album. Heel wat
muzikale themaatjes lijken her en der terug te keren.

Voor een volledig plaatje heb je dan wel de CD singles
nodig waarop je in totaal 8 bonustracks uit dezelfde sessies
kan terugvinden, die allemaal stuk voor stuk even sterk zijn
als de albumtracks. En net iets experimenteler vaak.

Mijn favorieten op het album zijn Cars & Cars, Fire in My Head,
Christine, River en Yellow Boat. Ook de eerste single Soap Bubble Box
waarin Hofstede een bezoek aan het Museum Of Modern Art
(MOMA) beschrijft is heel goed vormgegeven. De enige songs
die mij iets minder bijblijven zijn All or Nothing en I Try.

Het laatste nummer heet volgens mij S L A (de afkorting dus
van de titel die nu op MuMe staat, maar da's voer voor discussie).

Robert Jan Stips en Rob Kloet musiceren als nooit tevoren.
Henk kleurt in op synths, maar gomt zich vooral een tekstueel
indrukwekkende weg doorheen het zachte grijs van de muziek.

Dit album staat ver van de radiohits van de groep,
al springen de singles Cars & Cars en Soap Bubble Box
er wel meteen uit door hun hitpotentie. De rest is voer
voor de ziel en de vermoeide geest op een grijze winteravond.

Vanavond nog maar eens beluisteren dus.

dazzler, ik deel niet altijd en overal je smaak, maar wat deze prachtband betreft absoluut WEL.

Eén van DE inventiefste bands ever, zeker weten.
Dit album, en zeker ook Adieu Sweet Bahnhof, In The Dutch Mountains en het recente Strawberry Wood, behoren tot de beste platen uit mijn véél te grote platenkast.
Misschien toch eens overwegen om een Nits album in mijn top tien op te nemen...

Wat Ting betreft kan ik jouw enthousiasme beamen Father. helaas niet wat betreft Strawberry Wood. Die kan mij niet bekoren.

De band neemt toch een aparte plaats in het Nederlandse muzieklandschap. Ik ben zelf groot fan van deze artrockformatie. Koop trouw alle nieuwe albums en heb ze minimaal een handvol keer live mogen aanschouwen.

Op een of andere manier draai ik echter het oudere werk vrijwel nooit. Dat is absoluut niet terecht! Al helemaal niet bij deze plaat. Via een ander forum kreeg ik inspiratie om Ting weer eens op te zetten. Dat was echt al jaren geleden. Hoewel ik al de nummers natuurlijk nog wel kon verraste het me toch weer. Prachtige nummers met klassiek getinte arrangementen welke ontroeren. Henk Hofstede zingt de gehele plaat behoorlijk ingetogen en laat de uitspattingen over aan Robert Jan Stips die in elk lied wel iets verrassends stopt. Daar achter zit de beste drummer (percussionist) van Nederland dus dat zit sowieso wel goed. Nits heeft tijdens Ting aanvulling van allerlei strijkers om de boel nog meer cachet te geven.

De gele sterren zijn voor Ting, Fire in my Head en het meer dan fantastische Cars & Cars (al is de reprise tijdens Bus net zo mooi). Mocht ik nog een gele ster kunnen uitdelen dan ging deze naar Tree is Falling.

De plaat krijgt een 4,5!

Vigil, dringend de b-kanten van de bij horende singles proberen.
Het gaat om 8 al even mooie, iets experimentelere tracks uit dezelfde sessies.

De Cars & Cars cd-single heb ik! Daar staat Move by Her op wat een prachtige variatie is op Fire in my Head.

mooi album van the nits ik vind hem beter dan de voorganger
hij begint met cars en cars wat een mooi nummer nog meer mooie nummers vind ik fire in my head, rivier, three is falling,i try house on the hill,night fal

1 van de drie 5 sterren platen die ik in mijn bezit heb van Nits.De andere twee zijn Da Da Da en Urk.Ting is een ware reis door een sprookjesachtige wereld waarin Hofstede je aan de hand meeneemt en je door zijn ogen laat kijken.De prachtige opbouw van de muziek doet in sommige momenten denken aan Phillip Glass.Tuurlijk kom je ook de onvervalste Nits pop tegen ,maar de ingetogenheid is hier een grote troef.Cars & Cars blijft prachtig met zijn droommelodie.En de modulatie in dat nummer is werkelijk van grote klasse.Soap Bubble Box springt vrolijk rond en Fire In My Head is mooi gedragen met die strijkers.Hofstede declameert als ware hij een voorganger in een of ander geloofsgenootshap.Het heeft iets sereens.House On The Hill heeft iets onheilspellends met die tingel tangel piano.Christine's World is sprookjesachtig en de voordacht van spoken word maakt het helemaal af.In Bus komt het pianothema van Cars & Cars terug iets zwaarder aangezet.Het volgt de opmaat naar River.Weer een gedragen song met een mooie beschouwing van iemand die ouder begint te worden.Pianoklanken dragen dit nummer en de samenzang is hemels.Tree Is Falling is wat luchtiger van toon.Wederom kijkt Hofstede terug op zijn jeugd.White Night drijft op een melodie die iets van een Bossa Nova in zich heeft.All Or Nothing heeft weer dat Beatles sausje.Night Fall lijkt op een in slaap sus liedje maar heeft wel degelijk een onderhuidse spanning en doet me denken aan de serie Twin Peaks.I Try is een Beatlesong die The Fab Four nooit hebben geschreven en een groter compliment kan ik niet maken.Niet geheel ontoevallig komen we dan bij Yellow Boat .Mooi gedragen en met mooie ruimtelijke pianoklanken.Afsluiter Saint Louis Avenue laat je achter in een roes.Mijn mooiste Nits album en ik blijf naarstig op zoek naar de singles en dus de B-kanten want als ik Dazzler moet geloven(en dat doe ik onvoorwaardelijk) staat daar nog meer heerlijkheid op.

Eindelijk nog eens vijf sterren voor Ting.



Aanvinken, die beschouwingen bij de Nitsplaten, Twinpeaks.

Discussies over alinea's hadden we geloof ik gehad toch

Mieren neuken zo te zien moeten we nog uitgebreid behandelen ?

Zeker, maar dat is tijdens biologie.

Toch een halfje verhoogd. Op de juiste momenten en de juiste stemming, is dit een prachtig album. Minialistischer ken ik ze niet van de Nits.
Prachtig piano werk van Stips. Heeft een semi klassieke feel.

Mooi tijdloos album.

Deze CD vind ik dan juist weer wat minder. Zeker niet slecht en heel goed aan te horen, maar ik ga toch voor het eerdere wat minder ingetogen werk.
Binnenkort maar weer eens opzetten.
Giant Normal Dwarf klinkt wel regelmatig door de woonkamer.