The Weather Station - Ignorance (2021)

Een release waar ik echt naar uitkijk. De drie singles (Robber - Tried To Tell You - Atlantic) hebben een heerlijk broeierig sfeertje (iets wat ontbreekt op oudere albums van The Weather Station). Ik ben benieuwd wat liefhebbers van haar oudere werk van de nieuwe singles vinden.

Ik vond het vorige album van The Weather Station echt steengoed, dus ben ik heel benieuwd naar deze. De 3 nummers die nu al online te beluisteren zijn vallen alvast goed in de smaak.

Ook het 4e is zeer goed!

Allemachtig, wat een album dit. Voel me vereerd dat ik de 1e stem mag uitdelen, hear hear, mensen!

Deze gaat op repeat vandaag.

Inderdaad een geweldig album. Al bij de eerste luisterbeurt erg onder de indruk.

Arty-farty folk van brave Canadese bodem. Hier kun je je geen buil aan vallen: de perfecte keus voor die vriendin waarvoor je maar geen geschikt kadootje kon verzinnen. Maar pas op: het beluisteren van meer dan drie tracks kan je rijvaardigheid beïnvloeden.

Zalig plaatje hoor. Ik schipper een beetje tussen 3,5* en 4*. De tweede helft weet me een stukje minder te pakken, maar ik moet daarbij wel zeggen dat het ook even duurde voordat ik de singles ging waarderen (The Robber en Parking Lot zijn heel sterk). Ik laat hem nog even sudderen

Wat nummers van deze plaat beluisterd. Wauw, dit raakt me. De teksten zijn fenomenaal. Ga ik gauw eens integraal beluisteren.

Wat jij nog bij folkalbums doet is mij een raadsel, lees steeds dezelfde negatieve commentaren van jou. Mss dit genre eens laten liggen en je richten op de genres die je wel liggen?

Sluit me aan bij de lovende commentaren, was al grote fan van de vorige plaat maar deze raakt me nog meer. De combinatie van haar melodieuze songs met volledige band met jazzy drumritmes en sax is echt geslaagd te noemen en ze blijft een een zalig mooie stem hebben.
Ben het niet altijd eens met de recensies van Pitchfork maar die hoge score (9.0) is hier zeker verdiend.

Als dit mijn beste plaat van 2021 wordt ben ik tevreden over het jaar. Wat gaat deze diep, zeg.
Na Pitchfork geeft ook Allmusic een lovende recensie.

Ik snap eerlijk waar niet waarom je dit album af doet als arty-farty? Probeer dat eens toe te lichten, want wat ik hoor is een prachtig georchestreerd album. Als de jazzy invloeden van de percusie en sax als arty-farty worden ervaren is het wel heel dun gesteld. Je doet het album naar mijn bescheiden mening schromelijk te kort met een commentaar dat beter bij een band als Snow Patrol of Coldplay.

De plaat moet bij mij nog vallen. Het doet me bij vlagen wat denken aan Amanda Bergman - Docks (2016) - MusicMeter.nl.
Die viel uiteindelijk wel goed in zijn plooi.

Alleraardigst plaatje, waarbij het bij vlagen heerlijk is om een eind weg te dromen. De vocalen vind ik net niet sterk genoeg om de gehele plaat te blijven boeien, waardoor de laatste songs hun effect wat missen, maar klagen ga ik voor het overige niet doen. Vooral in het begin van de plaat staan enkele erg fraaie nummers (Robber, Parking Lot...).

3,5 sterren

Ik heb bij zijn negatieve commentaren regelmatig een berichtje geplaatst en/of uitleg gevraagd. Geen reactie. Blijkbaar geniet hij van de reactie op zijn berichten.
Wat betreft dit album.....jullie maken me nieuwsgierig. Ik ga nu luisteren!

5* in de Volkskrant. Recensie maakt ook mij nieuwsgierig. Ga ook eens luisteren.

Ha....Broem......je hebt me door!

Ik hoor wel heel erg veel Talk Talk. Dat is niet per se slecht natuurlijk maar ik sla niet stijl achterover van vernieuwing bij het luisteren naar dit album.

Talk Talk hoor ik er niet in terug. Ik hoor er eigenlijk weinig in terug. Niet mijn kopje thee ben ik bang. Weer op het verkeerde been gezet door een VK recensie Vond het toch echt een kwaliteitskrant. Shame on you VK.

Anderhalve luisterbeurt verder ben ik ook niet overtuigd; waar de 5* in de Volkskrant of op deze site op gebaseerd zijn hoor ik in ieder geval niet. Misschien is het een groei briljantje? Stiekem hoop ik namelijk op meer.
Onaangenaam is het overigens nergens; ik geef bijna Sooheej gelijk.

In zo’n korte tijd Dan vind ik het ook niet gek. Je hebt je streamer op double speed staan. Tja

Heb je me weer betrapt......ik heb een beetje gesmokkeld. ☺

Ihkv wat anderen er in horen; ik hoor The Blue Nile. Schotse band waar we helaas al tijden niets van horen.Als ze nog bestaan. Maar dit vult mooi aan.

Ik vermoed dat het voor de belangstellenden hierboven een groeiplaatje zal zijn. Talk Talk zou je in de verte kunnen horen als je puur het instrumentarium beoordeelt. Dat heeft bij vlagen wel iets ambient-achtigs a la Talk Talk. De zang blijft daar wat mij betreft ver van verwijdert. Ik hoor vooral kwaliteit in een aantal geweldige songs en ik hoor een prachtige sfeer door het hele album heen. 5 sterren in VK of niet, het is bepaald geen broddelwerk.

Helaas worden Tamara Lindeman en ik geen vriendjes. Bij het genre sophisti-pop stel ik me muzikale evenbeelden voor van goede subtiele hartige risotto's, maar dit is meer een doorgekookte pan spaghetti met groentebouillon. In andere woorden: geen interessante melodie of ritme te vinden, wat alleen maar onderstreept wordt door de gepolijste productie. De compleet dynamiekloze stem van Lindeman maakt het er bovendien niet beter op. 2 sterren alsnog voor de toffe teksten, het aardige Robber en het feit dat de muziek ook nergens storend wordt.

Geen enkele, echt? Drums bij Parking Lot, iets na 3:50? Het lijkt alsof het nummer stopt, maar daarna gaat de band nog 10 seconden verder. Heerlijk.

Fraaie arrangementen, piano gedreven up-tempo pop met een licht jazzy randje. De lady zingt er soepel en gemakkelijk overheen, in verschillende registers. Ik vind het een album met een fijne sfeer en de boodschap is ook nog eens prima in orde. Het muziekjaar 2021 start heel goed met The Notwist, Black Country, New Road en ook The Weather Station.

Liefhebbers van Robber raad ik ook het nummer Sick talk van Becca Stevens aan; ook nog niet zo oud en nogal vergelijkbaar.

Het heeft beiden iets van pop van eind jaren 80, begin jaren 90. Are you my baby van Wendy & Lisa, dat sfeertje (bij Sick talk wel iets sterker dan bij Robber).

Robber is toch wel de absolute parel van het album. Een van de betere nummers van 2020.

Man, wat ben ik blij dat ik niet had gereageerd op deze plaat na een eerste luisterbeurt. Vooral de stem irriteerde mij mateloos. Nu na een aantal luisterbeurten is het kwartje gevallen en vind ik de stem prachtig verweven in het subtiele organische muziekspel. Misschien kan het album nog wel uitgroeien tot een favoriet. We Will See..