Dvne - Etemen Ænka (2021)

Vanavond om 19u listening party alhier: youtu.be/ZcndNZFhlaA

Ik kijk zo hard uit naar dit plaatje. Een goede vriend en ik delen een Spotify-lijst waarin we elk maximaal 1-2 nummers per dag posten (alle mogelijke stijlen). Enkele weken geleden dropte hij Sì-XIV en ik werd compleet weggeblazen (en ja, ik ken Mastodon al ). Sindsdien op repeat! Fantastisch dat er nu ook mooi aansluitend aan mijn ontdekking een nieuw album zit aan te komen.

Ik ben aan het luisteren naar de Première. Voorlopig al twee nummers gehoord en ik ben verkocht!

Dit gaat echt m'n petje te boven, holy sh*te. Lang geleden dat ik nog eens zo weggeblazen ben geweest en ik zit nog maar aan track 5 of zo. Rillingen, kippenvel, lachen als in "menen jullie dit nu?", ongeloof,... Ontdekt met Sì-XIV enkele weken geleden zoals hieronder aangegeven en ik krijg er geen genoeg van... Neigt naar 5* enkel al op basis van de Youtube-stream van eergisteren (achteraf, na de première) die elke 3 minuten door reclame werd onderbroken en door de eerste 4-5 tracks die ik nu gestreamd heb. De opvolging van de Mastodons, Opeths, The Oceans, Gojiras,... van deze wereld is wat mij betreft verzekerd. Voorganger Asheran was al zo goed... Doet me denken aan het Belgische Psychonaut ook, schiet me net te binnen, dat spiritueel-esoterisch conceptsfeertje...

Jaja hier had ik wel zin! De voorgaande debuutplaat was een van de weinige progplaten de laatste jaren waar ik echt enthousiast van werd (wordt ook tijd om daar eens een bericht te posten). De vergelijking met vooral Mastodon is natuurlijk gauw gemaakt (progressive sludge, 3 zangers, al die open snaarpartijen), maar ze hebben ze zich al gauw een echt eigen sound aangementen. Heb de eerste luisterbeurten er nu op zitten en het klinkt allemaal weer heel erg goed!

Dit ga ik door jullie enthousiaste posts ook een kans geven

Net als voorganger Asheran is dit... ja, hoe moet je dit zelfs noemen? Adjectieven als prog, sludge en stoner schieten me te binnen, maar hier zitten zoveel invloeden en ideeën in dat ik alleen maar kan concluderen dat Dvne zijn volledig eigen sound heeft gevonden. En die sound is verdomme moddervet. Een pareltje.

Wat een episch meesterwerk is deze plaat.

Zo ontzettend goed. En ik snakte ook ontzettend naar iets heel cools wat je (digitaal) grijs draait. Dvne dus. Beter wordt het niet meer dit jaar.

Ik heb het geluk gehad ze 3 jaar geleden te zien optreden. Dat vond ik al goed. Dit nog veel beter. Ik kan me ook niet voorstellen dat ik dit jaar nog een betere plaat ga horen.

Platen met Æ in de titel zijn overigens wel vaker geniaal.

Naar aanleiding van alle lovende berichten en recensies ben ik deze plaat maar eens snel gaan beluisteren. Op basis van alles wat ik had gelezen verwachtte ik een zinderende spaceprogsludgepostmetaltrip en dat viel toch een beetje tegen.

Ik heb eerder wat stukken van Asheran geluisterd en dat vond ik niet de moeite waard, en als ik deze plaat hoor snap ik weer waarom. Dvne vind ik een erg anoniem klinkende band. Ze lijken uit alle prog/sludge/post-metalmeertjes wel iets te vissen, maar het mist echt karakter voor mij op alle fronten. Alles klinkt zo verdienstelijk en ik vind dat een ronduit dodelijk woord. Er was geen enkele melodie, ritme of zanglijn die me opviel. Ik heb zeer geconcentreerd geluisterd (ook vanwege alle lofzangen), maar er is echt niks blijven hangen. Het is te veel middenwegmateriaal voor mij. Niet prog genoeg, niet sludge genoeg, niet post-metal genoeg, te semi-dromerig of voorzichtig stevig. Allemaal ''net niet'', waardoor het voor mij als een vrij tandeloze plaat overkomt die best aangenaam weg luistert, maar geen indruk achter laat. Laat het heel duidelijk zijn, dit is absoluut vakwerk, maar ik denk dat dit gewoon mijn band niet is.

Dat kan natuurlijk. Meestal volg ik je aanbevelingen blind (al weet je dat niet) en lijken onze smaken vrij dicht bij elkaar te liggen. Wat jij als anoniem ervaart komt op mij eclectisch over in de goede zin van het woord.
Deze plaat verrast me telkens weer zoals ook een andere band dat ooit deed met Æ in een van hun plaattitels (@Eppers)

Half uurtje geleden op dit album gestruind. Ben het wel eens met de reactie van Don Cappucino. Zang is vlakjes en naar mijn inziens het enige puntje van kritiek tot nu toe op deze plaat (ben halverwege). Want allemachtig, wat is deze plaat strak en hemeltje lief, wat zitten de riffs goed in elkaar. Hier ga ik plezier aan hebben.

Nondeju! Wat een album. Intens, sferisch, voorpui wegblazend. Na al deze verwoestende schoonheid, moet je effe tot jezelf komen om de normale wereld weer in stappen.

Een kluif overweldigende postmetal/progressive sludge dit hier voor fans van o.a. Mastodon, Gojira, Sarin, Cult Of Luna, Opeth, Psychonaut of Amenra. Dit monumentale opus van Dvne valt bij je binnen met de progressieve brutale kracht van een vroege Mastodon. Ruimtelijke, melodieuze, lang uitgesponnen composities komen meer dan een uur lang furieus golvend  aanrollen, groots, massief, bonkend en dan weer delicaat contrasterend met de drie korte interludia. De harmonie en de flow van de opzwepende ritmes, de uitzinnige riffs en akkoordenprogressies, de grunts of de cleane  vocalen worden in de rug versterkt door even imponerende keyboards. Dvne, perfect op elkaar ingespeelde band, creëert muzikaal spektakel als een flitsende lichtkolk wervelend boven hun Highlands-sterrenhemel. In het majestueuze slotnummer, optrekkend met elektronische doedelzakkensound, kom je in diminuendo dan toch weer tot de onderbroken stilte van de Schotse nacht. Geen kloon dit hier, maar een indrukwekkende band die verbaast. Zoveel geëtaleerde rijkdom vraagt om ontdekking tot in de kleinste geledingen.

Net als Asheran hoor je op dit album dat ze plezier hebben in het spelen en hun instrumenten goed beheersen. Ook weer erg goed, ook om één of andere reden vlak. Het is allemaal van hoog niveau, dat er niet echt iets bovenuit schiet. Is dat positief? Negatief?

Goed genoeg voor mij om vinyl te willen aanschaffen én naar het concert in de Merleyn te gaan in September.

Owh het wordt in Doornroosje

Wel zitten vanavond. Wordt een aparte ervaring.

Veel plezier! Ik zie ze morgen in Brussel. Héél veel zin in!

Eppers Mindscapes
Zittend was inderdaad niet heel logisch bij een metalband, maar voor mij wel fijn. Had al een lange dag gehad. En was eigenlijk te laat, dus was maar gelijk met de motor naar Roosje gereden.

Was het goed? Mwoah. Zeker niet slecht (Deluge, kon me niet bekoren, wat te eentonig), maar dat het niet de beste zangers zijn viel wel op.

Wel fijn dat ik het vinyl op kon pikken, dus de avond was sowieso geslaagd.

Deluge was ook niet echt m'n ding. Hoogstens fragmentjes van een paar seconden, maar inderdaad nogal monotoon. Kwam ook niet 'heavy' over of zo, ondanks de attitude en de verwachte 'hardheid' van een blackgaze/metalband. De bastonen kwamen er niet zo goed door.

Dvne heb ik erg van genoten, maar ik kan me wel voorstellen dat iemand die de band niet kent, het ook zou ervaren hebben als wat chaotisch en overvol. Dat heb je natuurlijk al snel met een proggy sludge/stoner band in een heel klein (maar fijn) zaaltje. De zang zat wel goed vond ik. Ik zou ze eens live willen zien in een grotere zaal, waarin letterlijk en figuurlijk wat meer ademruimte aanwezig is in functie van een betere instrumentale balans. De gelaagdheid van de muziek zal er dan ook beter naar voren komen. Achteraf nog een kort praatje geslaan met de (Franse) zanger, heel sympathieke kerel. Ze overwegen overigens om Progenitor en Aurora Majesty opnieuw uit te brengen (en op cd). 2 releases die nog dateren van voor de naamswijziging van Dune naar Dvne in 2015: Dune | Discography | Discogs

Ik heb enorm genoten. DVNE maakt precies de muziek die ik mooi vind. Hard, mooie melodieen, uitgesponnen stukken, mooi geluid. Mijn favoriete band van het moment. Het enige dat ik minder vind is de zang. Niet storend, maar tilt het niveau ook zeker niet omhoog.

Het is zo langzamerhand tijd om de eindejaarslijst op te maken. Daarom luister ik alle 2021- releases die ik in huis heb gehaald nog eens om het gehoor op te frissen en te zien of mijn standpunt ten aanzien van het album is veranderd.

Dvne is een van de mooie ontdekkingen die ik dit jaar heb gedaan. Mooi gevarieerde progressieve post metal/post sludge met veel dynamiek. Ik hou ervan! Prachtig hoe de band je in zijn greep kan houden met hun lange uitgesponnen nummers. Enige minpuntje is voor mij is de zang bij tijd en wijle, maar het goed overheerst duidelijk.

Score: 87/100

1. Harakiri For The Sky - Mære (92)
2. Moonspell - Hermitage (91)
3. Soen - Imperial (90)
4. Witherfall - Curse Of Autumn (88)
5. Dvne - Etemen Ænka (87)
6. Cult Of Luna - The Raging River (84)
7. Epica - Omega (83)
8. Empyrium - Über den Sternen (82)
9. Asphyx - Necroceros (80)
9. The Ruins Of Beverast - The Thule Grimoires (80)
11. Tribulation - Where The Gloom Becomes Sound (79)
12. Therion - Leviathan (78)
13. Transatlantic - The Absolute Universe (74)
14. Evergrey - Escape The Phoenix (73)
15. White Void - Anti (70)
16. Decline Of The I - Johannes (69)
17. Dread Sovereign - Alchemical Warfare (68)
17. Iotunn - Access All Worlds (64)

Hmm, ik weet het niet. Gegeven de vele referenties die hierboven reeds genoemd (Mastodon, Cult of Luna, Opeth, Psychonaut, etc.) zijn zou dit echt dé geknipte release voor mij moeten zijn en zou ik met speels gemak op 4,5* moeten uitkomen.

Maar het pakt me allemaal niet echt. Ik weet ook niet waar dat hem precies aan ligt. Zodoende snap ik Don Cappuccino eigenlijk heel erg goed; het is van alles een beetje, en daarom is dit album eigenlijk net niks. Lompe riffs die net niet lomp genoeg zijn, progressieve elementen die er eigenlijk net niet helemaal lekker in passen en composities die wel erg fraai zijn, maar mijns inziens net niet genoeg pit hebben om een echt 'wow'-moment te creëren.

De zang stoort me bovendien enorm. Ik vind het stemgeluid van deze zanger, met name in zijn cleane zang, rondweg lelijk en ik bespeur totaal geen diepgang in zijn zanglijnen. Zijn stem heeft gewoonweg niet genoeg persoonlijkheid en kracht om dit type muziek te dragen. Overigens moet ik hierbij wel vermelden de grunts goed te vinden: verstaanbaar, helder en een mooie hoog-laag balans.

Er liggen dus meerdere factoren aan ten grondslag waarom ik dit album, waar ik op basis van de recensies en gelezen berichten hier en elders enorm veel van had verwacht, als een teleurstelling moet bestempelen. Enerzijds ligt dat aan de vlakke zang, maar het ligt hem voornamelijk in het 'net niet'-karakter die dit album kleurt. Daarnaast pakken de composities me niet bij de keel en kom ik weinig memorabele momenten tegen waarvan ik echt uit mijn stoel spring. Ik kom uit op een schamele 3,5*; jammer, maar helaas.

Loom tweede album, met veel stiltes tussen en binnen de verschillende tracks. Hierdoor komt de plaat nooit lekker op gang, ondanks de aanwezigheid van een aantal sterke nummers. Wanneer de band losgaat is het wel direct feest, met heerlijk vette riffs, ondersteund door een fijne zware groove. Niet beter dan het debuut echter, wat mij betreft.