Manchester Orchestra - The Million Masks of God (2021)

Ik vind hem weer goed zeg! Eens kijken of hij net zo kan groeien als A Black Mile to the Surface, die uiteindelijk uitgroeide tot een van de grootste parels van 2017 en ik nog altijd graag mag opzetten

Zo nu en dan trek ik een plaat uit het stapeltje 'nog te beluisteren' albums. Dit is zeker mooie muziek.
Helaas zit er ook een andere kant aan het verhaal. Het is wéér een zanger, die ik niet fijn vind om te horen. En dan is het over en uit.

De singles bevielen wel, maar erg teleurgesteld na de eerste beluistering van het volledige album. Het klinkt als een slap aftreksel van de vorige plaat. De spanning lijkt plaats te hebben gemaakt voor zoetsappigheid.

Moest even mijn oren laten uitspuiten blijkbaar, gewoon weer een lekkere plaat hoor. Inaudible, Let It Storm, Way Back en The Internet zijn wat flauw, maar verder erg mooi album. Tikkeltje minder dan de voorganger, dat wel.

Leek Manchester Orchestra altijd al zo op Moss? Ik zet deze plaat net op, en zowel qua stem als qua instrumentatie moet ik af en toe echt kijken of spotify niet is overgaan op Moss...

(en ik kende ze tot nu toe niet heel goed)

Prima album, misschien iets minder dan de voorganger. Zou ze graag live gezien hebben, maar helaas te laat voor de kaartjes.

Hun vorige vond ik best goed, deze nieuwe van Manchester Orchestra klinkt wat flauwtjes, eerlijk gezegd. Het is zo'n plaat waar ik met geen mogelijkheid van kan zeggen dat het slecht is, maar het raakt me simpelweg nergens. Angel of Death is na de tamme opener nog wel een lichtpuntje, hoewel ik het origineel van Slayer uiteraard verkies ( ), maar het blijft allemaal niet echt hangen. Warm noch koud geblazen dus, met deze plaat. Nu ja, de mensen die er wel een klik mee hebben gemaakt, kunnen er maar goed mee zijn natuurlijk.

3 sterren

hahaha, die Slayer-opmerking ....
Bij mij groeit hij juist enorm. Maar wel -letterlijk- eenzijdig. Kant 1 vind ik ondertussen echt een grandioos geheel die heerlijk wegluistert. Kant 2 negeer ik vaak....