menu

Wolf Alice - Blue Weekend (2021)

mijn stem
3,83 (205)
205 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Dirty Hit

  1. The Beach (2:35)
  2. Delicious Things (5:04)
  3. Lipstick on the Glass (4:07)
  4. Smile (3:16)
  5. Safe from Heartbreak (If You Never Fall in Love) (2:32)
  6. How Can I Make It OK? (4:47)
  7. Play the Greatest Hits (2:27)
  8. Feeling Myself (4:43)
  9. The Last Man on Earth (4:21)
  10. No Hard Feelings (2:35)
  11. The Beach II (3:39)
totale tijdsduur: 40:06
zoeken in:
avatar van R-Know
4,0
geplaatst:
Mooie plaat. Lekker.
Net voor de eerste keer op sloppyfaai gehoord maar daar was de geluidskwaliteit niet best.
Binnenkort de platenlaar weer eens bezoeken.

avatar van Arrie
geplaatst:
Als je de streamingkwaliteit in Spotify op hoog zet, zou er toch niet al te veel mis moeten zijn met de geluidskwalitet.

avatar van portiss
4,5
geplaatst:
Voor mij het beste album van dit jaar tot nu toe, volgens last.fm heb ik het nu al 119 plays van dit album sinds dat het is uitgekomen. Het is zo verslavend, en er zit ook zoveel afwisseling dat het elke keer weer een genot is om naar te luisteren. Het begin van het album neigt wat naar het werk van Warpaint, daarna ga je een Cocteau Twins achtige fase in, en weer verderop zijn er weer invloeden van My Bloody Valentine te herkennen.

Op dit moment zijn voor mij de topnummers Delicious Things, Feeling Myself en The Last Man on Earth.

Prachtig album, zeer snel maar even op vinyl oppikken.

4,5
geplaatst:
Deze jonge Britse rockers weten weer een erg sterke plaat naar voren te brengen. De verwachtingen waren hoog, wetende dat het vorige album Visions Of A Life zeer goed werd ontvangen. Het resultaat was een Mercury Award. Knap!

Hoewel dit album over het algemeen wat dromeriger klinkt en er duidelijk wat meer popinvloeden naar voren komen zijn er genoeg verassende momenten en invloeden te horen op dit album. Het album voelt tevens algeheel wat somberder/melancholischer aan dan de vorige twee albums. De invloed van de Coronacrisis zou hier ook zeker een rol in hebben gespeeld.

Het toffe van deze band blijft toch echt de mengeling van vele genres in hun muziek. Daar ligt samen met de prachtige stem van Ellie Rowsell de kracht. Folk, synthpop, pop, punk, grunge, shoegaze, dreampop ... alles komt weer duidelijk naar voren. Voornamelijk die laatste twee genres passen verrassend goed bij Wolf Alice!
Denk aan de dromerige opbouw van The Beach, de noisie fuzz á la Smashing Pumpkins geladen gitaren van Smile, de Cocteau Twins-achtig sonische explosie in de refreinen van How Can I Make It OK?, het samenspel van de synths met de dreunende gitaarlijn van gitarist Josh in Feeling Myself en afsluitend The Beach II. Wolf Alice als een dromerige variant van My Bloody Valentine.

Al met al een geweldig album.

avatar van DjFrankie
4,5
geplaatst:
Fijne sfeervolle pop. Deze plaat boeit van kop tot staart, rustige opbouw, langzaam wat meer pit erin tot nummer 9 The Last Man on Earth komt, dit is een eerste klas nummer mer een geweldige climax erin.
Goeie plaat dus.

avatar van Osiris Apis
geplaatst:
Constante band. Opvallend dat op dit moment alle 3 hun albums een stem gemiddelde hebben van 3,86.

avatar van Hanszel
4,0
geplaatst:
Vroeger volgde ik de muziek op de voet. Wist welke coole nieuwe bandjes er waren, vaak ver voordat 'iedereen' ze leerde kennen. Echter werk ik niet meer in een platenzaak en heb minder tijd voor mijn steeds verder wegzakkende hobby die muziek was.

Toen ik zag dat deze Wolf Alice het meestgedraaid was, ben ik eens gaan zoeken en nondeju! Wat is dat GOED!

Op youtube staan diverse live registraties en dat is een leuke eerste kennismaking. Interessant om te zien hoe snel ze volwassen(er) worden. Ik luister veel naar die live optredens en heb ondertussen de eerste besteld via dodax dus dat duurt nog even maar deze nieuwe is ook nog niet binnen bij m'n lokale cd-boer. Gelukkig staat ie ook integraal op youtube. Ik heb weer dat ouderwetse gevoeletje wat ik ooit had als er weer eens een écht goeie nieuwe cd uit was (Bis-Social dancing, Ladytron-Witching hour, Groove armada- Soundboy rock had ik het ook mee).

Echt top! Inderdaad zoals portiss en Keldertje98 hierboven schrijven is het een goeie mengelmoes van vanalles. Brilliant!!! (niet hard en geslepen)

avatar van Hanszel
4,0
geplaatst:
Klinkt ook een beetje als Silversun Pickups maar dan met een zangeres. Het is ech bijzonder! Ik heb net kaarten besteld terwijl ik er nog niet één cd van heb. Tip voor iedereen: ze komen volgend jaar februari in Tivoli Vredenburg. Dat wil ik meemaken!

Helemáál omdat ik -bij gebrek aan audiomateriaal in eigen bezit- heel veel live registraties aan het luisteren (+ kijken) ben. Ze zijn écht goed!

Check het uit:

Wolf Alice at Best Kept Secret festival 2015 (full set)

Wolf Alice - Lollapalooza 2016

Wolf Alice Rock en Seine 2018

Wolf Alice live at Radio 1's Big Weekend 2021

Op chronologische volgorde, je ziet ze voor je ogen opgroeien. Live klinken ze ook echt net een stuk rauwer, intenser vergeleken met album uitvoeringen.

Volgens mij ben ik verliefd op Ellie, en op heel hun muziek. Geweldig!

avatar van Obscure Thing
geplaatst:
Kan iemand mij vertellen waarom dit zo goed is? Slaapverwekkend is het, ik heb het album niet eens afgeluisterd, maar dan zie ik hier dit hoge cijfer :O

avatar van Hanszel
4,0
geplaatst:
Obscure Thing schreef:
Kan iemand mij vertellen waarom dit zo goed is? Slaapverwekkend is het, ik heb het album niet eens afgeluisterd, maar dan zie ik hier dit hoge cijfer :O


Met het risico als fanboy over te komen, maar toch: wat ik er goed aan vind is dat de mengelmoes 'klopt'. Er zit vanalles in maar het wordt niet verknipt of fragmentarisch ofzo. Dat vind ik fijn, een goede variatie.

Verder is het gewoon een kwestie van smaak natuurlijk, en kennelijk zijn er nogal wat MuMe'ers die dit goed vinden en dat lees je terug. Als ik naar jouw top 10 en je stemmen kijk dan kan ik me voorstellen dat je dit ook best zou kunnen waarderen, maar het kan ook net niet je ding zijn. Probeer het nog eens zou ik zeggen, en met name #9 op dit album, dat is verre van slaapverwekkend.

5,0
geplaatst:
Hier staat ie op repeat, ik hoop niet dat ik hem daarmee kapotdraai voor mezelf, maar veruit mijn favoriete album van het afgelopen jaar!

avatar van Mausie
4,5
geplaatst:
Het album mist een beetje de magie en het ongrijpbare van de vorige plaat, maar er staan wel weer genoeg toffe nummers tussen. Hoogtepunten tot nu toe zijn voor mij Lipstick on the Glass, How Can I Make It OK? en Play the Greatest Hits (Yuk Foo deel 2?).

avatar van iHateDolphins
4,0
geplaatst:
Had best wel even tijd nodig deze plaat in tegenstelling tot de vorige platen, maar inmiddels ook hier 4 stemmen. Misschien wel hun beste plaat.

avatar van Lambchop
geplaatst:
Die naam trok me nooit aan deed me denken aan the wolff of Alice in chains, daar heb ik ook niks mee. Dit is wel ff andere koek zeg. Dit is top.

avatar van Mausie
4,5
geplaatst:
Mausie schreef:
Het album mist een beetje de magie en het ongrijpbare van de vorige plaat

Hier sta ik nog steeds achter, maar over de breedte is deze nieuwe plaat toch echt sterker. Hoppa 4,5* dan maar!

avatar van Hanszel
4,0
geplaatst:
Mausie schreef:
"Het album mist een beetje de magie en het ongrijpbare van de vorige plaat"
Hier sta ik nog steeds achter, maar over de breedte is deze nieuwe plaat toch echt sterker. Hoppa 4,5* dan maar!


Ben dan erg benieuwd naar die tweede. Inmiddels 'My love is cool' en deze Blue Weekend in bezit en die bevallen buitengewoon goed. Omdat ik nog een beetje moet wennen aan de album versies van de nummers (zie een paar posts geleden van mij; ik luisterde ze eerst live) nog geen score maar dat wordt toch minimaal een sterretje of vier. Ook wacht ik even met de tweede aanschaffen want een cd-koop-regel van mij is dat ik nooit meer dan 2 cd's tegelijk mag kopen. Stamt nog uit de tijd dat ik onnoemelijk veel muziek kocht.

Met 'tweede albums' is het vaak lastig. Echter zijn er bands/artiesten die met hun tweede, hun beste gemaakt hebben (A Weekend In The City, Antics, Back to black, Empire (Kasabian), Folklore, "Never, Never Land", Rooty, Siamese Dream, Six, This Gift, Without You I’m Nothing, Sheryl Crow).

Maarja, er zijn er ook die met hun derde (of misschien zelfs nóg verder in hun carrière) hun beste gemaakt hebben. Ik noem Holy Bible (Manic Street Preachers), Return to central (Bis), Witching hour (Ladytron), Songs for the deaf (QOTSA), Humbug (Arctic Monkeys).

Voorlopig laat ik #1 en #3 even mijn oren gloeien van genot, die tweede komt vanzelf aan de beurt.

avatar van cddrive
4,0
geplaatst:
Als ik naar de eerste nummers luister, denk ik meteen aan Hooverphonic..

avatar van iHateDolphins
4,0
geplaatst:
Hanszel schreef:

Met 'tweede albums' is het vaak lastig. Echter zijn er bands/artiesten die met hun tweede, hun beste gemaakt hebben Empire (Kasabian)


oeh Kasabian. De derde van hun vond ik juist fantastisch met een even goede eerste. Zonde dat de laatste albums zo ruk zijn van hun. Was toch een van mijn favoriete bandjes tijdens de zero's en heerlijke optredens gezien van ze bij ik meen Lowlands.

Anyway we hebben het hier over Wolf Alice. Als we het dan toch over favoriete bandjes hebben, dan is dit er wel één van mij de laatste jaren. Wil ze ook echt nog een keer live zien.

Ik ben nog steeds niet helemaal uit met dit album. Weet wel zeker dat ik deze beter vind dan de tweede ook. De eerste heeft wel iets meer die puntige punk feel waar ik heel goed op ga, deze is over de hele linie wel beter denk ik en zal ook een iets groter publiek aantrekken.

Heb bij Wolf Alice overigens ook een beetje een soort van vrouwelijke arctic monkeys vibe. Hoop stiekem dat Alex en Ellie ook nog eens samen de studio induiken voor een album. Of samen een kind maken die net zo muzikaal als beide wordt, ook goed. Geen idee of een van beide realistisch is overigens

avatar van AOVV
geplaatst:
Net een oppervlakkige beluistering van dit album achter de rug, maar met een half oor hoor je soms ook al genoeg, en dit weet me wel te charmeren. Het volume halfzacht, lekker dromerige melodieën en zanglijnen, hier en daar wat gitaarfuzz.

avatar van RadioMad
4,0
geplaatst:
Hanszel schreef:
(quote)


Ben dan erg benieuwd naar die tweede. Inmiddels 'My love is cool' en deze Blue Weekend in bezit en die bevallen buitengewoon goed


Ik vind Visions... inderdaad ook hun beste.
Eigenlijk is Blue Weekend misschien nog wel de minste van de drie, maar nog steeds erg goed.

avatar van overmars89
3,0
geplaatst:
Dusver nog nooit eerder een Wolf Alice plaat opgezet. Door de populariteit op MuMe dit album toch een aantal keer een kans gegeven. In het begin vond ik het wel aardig, maar met de luisterbeurt gaat het album mij steeds meer tegenstaan. De "hardere" nummers in de middensectie voelen erg geforceerd en de "rustigere" nummers voelen dat eigenlijk ook. Ook heel irritant dat de geluidsniveau's zo van elkaar verschillen.

Allemaal net iets teveel "middle of the road" voor mijn smaak.

avatar van Mjuman
2,5
geplaatst:
overmars89 schreef:
Dusver nog nooit eerder een Wolf Alice plaat opgezet. Door de populariteit op MuMe dit album toch een aantal keer een kans gegeven. In het begin vond ik het wel aardig, maar met de luisterbeurt gaat het album mij steeds meer tegenstaan. De "hardere" nummers in de middensectie voelen erg geforceerd en de "rustigere" nummers voelen dat eigenlijk ook. Ook heel irritant dat de geluidsniveau's zo van elkaar verschillen.

Allemaal net iets teveel "middle of the road" voor mijn smaak.


Yep, zelfde gedachte hier - bij de tweede draaibeurt op een gegeven moment maar afgezet, omdat ik het te pathetisch vond worden.

Dit: Piroshka - Love Drips and Gathers (2021) al eens geprobeerd (zelf nog niet gehoorfd) - op hun eerste vond ik de zang van Miki Berenyi bij tijd en wijle als vanouds (Lush). Ook Beachy Head - Beachy Head (2021) zou iets kunnen zijn.

avatar van frolunda
3,0
Als alle nummers van het niveau Delicious Things/Smile waren geweest had ik waarschijnlijk wel gedeeld in het enthousiasme wat de meesten voor deze plaat voelen. Nu blijft het bij een redelijk tot goed album waar, afgezien van de twee genoemde songs niet al te veel blijft hangen.

Beetje kabbel de kabbel plaatje, niet urgent genoeg om te blijven luisteren

avatar van stoepkrijt
4,0
Hun tweede album heb ik overgeslagen - ik ken alleen hun debuut - dus ik ben aardig verrast door hun sound op deze Blue Weekend. In mijn hoofd is Wolf Alice nog steeds een redelijk recht-toe-recht-aan poprockband, afgezien van het intrigerende Don't Delete the Kisses. Achteraf bezien was dat natuurlijk al een teken aan de wand, maar goed.

Blue Weekend valt meteen op door de langzame en sfeervolle tracks aan het begin met een verrassend volle sound en een stem die fluistert, praat, zingt, roept en alles daartussenin en daaromheen. Aanstekelijkheid en meezingbaarheid zijn ver weg. Ronduit boeiend, deze sound!

Verder op het album laat Wolf Alice nog meer verschillende kanten van zichzelf horen. Uptempo, rauw, grungy, ronduit poppy. Ik weet nog niet zo goed wat ik daarvan vind, want hoewel ik diversiteit toejuich komt het de samenhang van het album niet ten goede.

Ik heb het gevoel dat ik nu eindelijk weet wat voor band Wolf Alice eigenlijk is en daar ben ik blij om.

avatar van stoepkrijt
4,0
Van deze prachtige uitvoering van Lipstick on the Glass word ik even stil. Och, die laatste noten! Schitterende clip ook.

avatar van mr.oizo
4,0
Kwartje valt wat laat, eerste paar keer deed het me niet veel. Nu des te meer. Heerlijke plaat!

Gast
geplaatst: vandaag om 13:58 uur

geplaatst: vandaag om 13:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.