Damien Jurado - The Monster Who Hated Pennsylvania (2021)

Ieder zijn lockdownalbum, hier nu dus ook dat van DJ? 10 uitgeklede, raadselachtige, intimistische songs van eigen hand die wel aan de haard lijken gemaakt. Rustig weemoedige zang, acoustische gitaar, bas, eenvoudige percussie en toch zo direct, zo verfrissend dat het onvoorwaardelijk je volle aandacht houdt. 10 songs, 10 personages, 10 pechvogels, uit films? of van tv? En wat te denken van het hartverscheurende prachtige laatste nummer, 'Male Customer #1', in ik-vorm, waarin Damien het heeft over 'the loneliest place I've ever been is in your arms'... DJ, een fenomenale singer-songwriter, pur sang!

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Damien Jurado - The Monster Who Hated Pennsylvania - dekrentenuitdepop.blogspot.com

De term lockdownalbum moeten we niet al te vaak gebruiken, maar The Monster Who Hated Pennsylvania van Damien Jurado is er wel een en het is wat mij betreft een hele mooie

Damien Jurado kwam ruim twintig jaar geleden uit het niets en leverde vervolgens het ene na het andere mooie album af. Dat is de Amerikaanse muzikant blijven doen, waarbij zijn muziek alle kanten op schoot. Na een aantal geweldige albums met producer Richard Swift is Damien Jurado de afgelopen jaren weer op zichzelf aangewezen, wat nu een behoorlijk ingetogen album oplevert, al is een verrassende wending nooit ver weg. Het ingetogen geluid herinnert hier en daar aan de vroege albums van de Amerikaanse muzikant en dat bevalt me wel. De songs zijn sterk, de instrumentatie is stemmig en de stem van Damien Jurado is erg mooi. Topalbum. De zoveelste van de muzikant uit Seattle.