St. Vincent - Daddy's Home (2021)

De 70's platencollectie van haar gedetineerde daddy doet Annie vervellen tot een bijzondere soulvolle zangeres. Door die bril en met een en al warme bezieling en openhartigheid smeedt ze op deze funky, spacey nieuweling een geweldige reeks topsongs. Stevie Wonder, Bowie, Prince, Pink Floyd, Steely Dan... je herbeleeft de soundtrack van een halve eeuw geleden. Met haar wulpse, nostalgische retrolook is hiermee voor muzikale omnivoor en vernieuwster St. Vincent meer dan een bladzijde omgeslagen. Er lonkt brede sterrenstatus. Zéér terecht!

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: St. Vincent - Daddy's Home - dekrentenuitdepop.blogspot.com

St. Vincent heeft uiterlijk gezien weer eens een metamorfose ondergaan, maar ook in muzikaal opzicht slaat ze nieuwe wegen in, wat dit keer een soulvol geluid vol invloeden uit de jaren 70 oplevert

Bij eerste beluistering moet ik altijd wennen aan de muziek van St. Vincent en dat was bij beluistering van Daddy’s Home niet anders. Met alle invloeden uit de jaren 70 en een verrassend soulvol geluid, is het nieuwe album van St. Vincent zeker geen ontoegankelijk album, maar de Amerikaanse muzikante geeft toch altijd een bijzondere twist aan haar albums en dat is dit keer niet anders. De invloed kwam dit keer uit de platenkast van haar vader, die was gevuld met alles tussen Stevie Wonder en Steely Dan, maar ook de Amerikaanse albums van David Bowie, net als St. Vincent een muzikale kameleon, hebben flink wat invloed gehad op dit bijzondere album.

St. Vincent, het alter ego van Annie Clark, kruipt op haar zesde album Daddy’s Home in de huid van een funkende disco queen. Veel glamour dus en hoge sensuele uithalen. Het straffe erotische dressed in black uiterlijk heeft plaats gemaakt voor een verloederde aan lager wal geraakte souldiva die je schuchter vanaf de albumhoes toelacht. Gekleed in een armoedige afgedragen bontjas en een stairway to heaven aan ladders in versleten jarretelkousen. Nog steeds sexy, maar dan op de goedkope vintage variant.

Ondanks dat ze muzikaal terug grijpt naar de jaren zeventig, is Daddy’s Home zeker niet gedateerd en zelfs stukken chiquer dan de lichtelijk ordinaire vlammende elektrofunk van MassEducation. De titel is ontleed aan haar vaders toestand die als frauderende boef er een celstraf van tien jaar op heeft zitten. Doordat het accent sterk de hoopvolle gospel en de ziel van de soul op gaat bevestigt de zangeres dat ze zoekende is naar antwoorden. De geloofsovertuiging speelt hierin een cruciale rol, al ligt die meer bij haar innerlijk dan in de visualisatie van een onmeetbare Goddelijke kracht. Eigenlijk komt Annie Clark daar erg dicht bij die erfelijke genen en ervaren levenslessen van haar vader in de buurt. Beiden kiezen bewust voor een meer avontuurlijke afslag, en gaan dan net over het goedkeurende maatschappelijke randje heen.

Daddy’s Home is ook zeker behoorlijk politiek getint, het gewelddadige optreden van de politie binnen de gevangenisdeuren heeft ze als dochter van een gedetineerde van dichtbij mogen ervaren. Een triest gegeven omdat dit trauma Annie Clark heeft beperkt in haar persoonlijke groei. Dan mag je als artiest zijnde een zelfverzekerde indruk achter laten, van binnen zit je trouw te wachten op de hereniging met je vader. Toch heeft het op Daddy’s Home voornamelijk een verzachtend karakter en is het misschien zelfs wel de meest toegankelijke plaat van St. Vincent, al blijft de groovende gitaargekte van het onvoorspelbare Down het nog steeds geweldig goed doen. Dat onnavolgbare zit tevens verweven in het berustende Somebody Like Me welke eenvoudig te herleiden is tot een afscheidsbrief van een desperate persoon die voor de keuze staat om een eind aan haar leven te maken. Het verklaart in ieder geval het depressieve lege gevoel van als iemand voor langere tijd uit je leven weggerukt is.

Pay Your Way in Pain is een tikkeltje ondeugend en zou zo uit de schatkisten van Prince afkomstig kunnen zijn. Papa’s meisje is in die de achterliggende weggegooide periode ontwikkelt tot een volwassen hoge hakken dragende egocentrische dame. Al heeft Annie Clark nooit afgeweken van haar veilig gestelde doelen en idealen. Dan is het lastig om Daddy’s Home niet als een waardig eerbetoon aan haar vader te beschouwen, dus zal ook ik niet van dit gegeven afwijken. Veel beschimmelde platenkast albums, die een tijd lang begraven in het stof voor de nodige herinneringen zorgen. De een duikt terug in de vergeelde fotografie, St. Vincent zoekt die geluksmomenten in de muziek.

Broeierige liefdesescapades die ultieme genotsongs als Down and Out Downtown voortbrengen worden afgewisseld door de vermoeiende gevangenisbezoekjes in het krijsende titelstuk Daddy’s Home, of in de voortvluchtende Hollywood romance van The Melting Of The Sun waar de elektrische Wurlitzer piano de positie van het geweten op zich neemt. St. Vincent schaamt zich er niet voor om de dromerige retro symfonische psychedelica en de ABBA meerstemmigheid van Live in the Dream in haar wereld binnen te laten. Ook hiermee is ze blijkbaar groot gebracht, en vervult een bepalende rol in haar jeugd. Het is eventjes wennen aan de vervangende stemmen acrobatiek op Daddy’s Home die de overvloed aan elektronische spanningsbogen van de tafel veegt, je krijgt er in ieder geval veel moois voor terug.

St. Vincent - Daddy's Home | Pop | Written in Music - writteninmusic.com