Jordsjø - Pastoralia (2021)

Moeilijk om hier wat over te schrijven. De muziek doet me soms denken aan een folky Genesis en aan het jazzy Canterbury van Camel (in niet geringe mate door het gebruik van "traditionele" instrumenten als fluit, Hammond en mellotron), en de composities zijn bijna zonder uitzondering kleurrijk en afwisselend, maar daardoor komen sommige nummers op mij ook zódanig als een lappendeken over dat ik ze niet altijd een even sterke identiteit vind hebben. De onvertaald gebleven Noorse titels en teksten helpen natuurlijk ook niet echt; de naief-Middeleeuwse afbeeldingen en het Gotische lettertype in het boekje suggereren dat er hier misschien sprake is van een conceptalbum of zelfs een samenhangend verhaal, maar vertalingen van de lyrics heb ik nergens online kunnen vinden, alsof de band het wel belangrijk vindt om iets te melden te hebben (getuige het afdrukken van de teksten in het boekje) maar zich verder niet bekommert om hoe ze de luisteraar (nog meer) zouden kunnen bereiken. Wat het genre betreft, een gebruiker op Progarchives noemt dit "eclectic anachronistic progressive folk rock music", en dat dekt de lading wel, hoewel je even goed kunt zeggen dat zulke tegenstrijdige adjectieven uiteindelijk helemaal níéts dekken. Hoe dan ook maakt de plaat op mij net iets minder indruk dan de prachtige voorganger Nattfiolen, misschien omdat ik na vijf keer luisteren nog steeds niet de indruk heb dat ik de nummers van elkaar kan onderscheiden of dat ik bepaalde structuren herken van eerdere keren draaien. Maar dat kan aan mij liggen.