The Search - The Search (2004)

Ik heb net een nieuwsbrief binnen gekregen van Red Sun Records. Daarin stond onderstaand lijstje:

01. Black Swan Lane - A Long Way From Home
02. The Search - The Search
03. The Opposition - Breaking The Silence [2001 reissue]
04. Adrian Borland - Harmony & Destruction
05. Rise And Fall Of A Decade - Yesterday, Today and Tomorrow [2007 compilation]
06. Black Angels - Passover
07. Slowdive - Souvlaki [2005 reissue]
08. Depeche Mode - Music For The Masses [bonus tracks]
09. Dead Guitars - Airplanes
10. Interpol - Our Love To Admire

Zouden dit de verkoopcijfers zijn bij RSR?

Naar aanleiding van de pagina's lange lofzang op dit album, heb ik hem dan toch nog maar een keertje opgelegd. Mijn bezwaren blijven echter (zie pagina 2) en de hernieuwde kennismaking heeft zelfs geleid tot een halfje eraf.

An sich een prima weg te luisteren album, zeker voor iemand die in de vroege jaren '80 muziekfanaat is geworden. Maar voor mij blijft de zang een zwak punt, ook van die dame die me ook al een al te dun stemgeluidje heeft. Ook valt, nu ik het album beter ken, toch wel heel erg op dat bij vrijwel ieder nummer niet alleen een referentie naar een oude held te maken is, maar zelfs naar specifieke nummers van die oude helden. Meer dan een aangenaam copycat -album is deze The Search imho dan ook niet en ik moet zeggen dat de juichende reacties alhier me enigszins verbazen. Het haalt het toch allemaal niet bij the real thing?

Mijn vermoedens bevestigd. Dank u!

Ik begrijp alle ophef ook niet zo goed. Het is best een leuke plaat, maar de 3,5* zal hij voor mij denk ik nooit overstijgen. Verder wel leuk om hem na een tijdje weer eens te horen.
Nummer 5 met die vrouwenstem blijft trouwens wel het meest hangen steeds en ik vind dat best een fijn stemmetje.
Ik denk wel dat Bloodbathe / Bazaar of Lush Loose Limbs (2006) wat meer eigen is. Die heb ik wel op cd, deze niet.

ps: Ik bevestig geen vermoedens. Als het om muziek gaat vind ik niet dat je vermoedens moet hebben, maar gewoon zelf moet luisteren. Vind dit een heel aardig plaatje en zal het zo nu en dan met plezier draaien, maar daar blijft het bij. Is een kwestie van smaak.

Is dit wat?

Dit is zeker wat, maar ik denk niet dat jij dit wat zult vinden dus ik raad hem jou niet echt aan.

Voor jou denk het eerlijk gezegd niet Hill,je bent immers geen New Wave liefhebber

Ok dank u heren.

Is inderdaad een kwestie van smaak; en ondanks dat ik een totaal andere mening over dit album heb als Starsailor, snap ik goed waarom hij niet voor de tweede keer zijn mening zegt.
Als die mening toch weer verwijderd wordt heeft het ook weinig nut.

Dit album pakte mij trouwens ook niet gelijk; koste een paar luisterbeurten; maar nu vind ik het echt wel een heerlijk album.
Ik kan andere mensen ook wel aanraden om dit album vaker te luisteren; maar ik doe het lekker niet.
Ik ben wel gek om anderen kennis te laten maken met deze groeiende parel.

Ik zal ook eens mijn mening over dit album geven. Hij valt me niet mee. Ben onder de indruk van de gitarist, geeft een fijne bloemlezing uit de waveperiode. Klinkt dan eens als The Cure rond Faith, gaat moeiteloos over naar Desintegration, klinkt dan als het broertje van Robin Guthrie en heeft ook goed naar Brendan Perry geluisterd ten tijde van DCD debuutalbum. Ook de toetsenman houdt van The Cure, maar heeft vooral New Order op z'n iPod gehad in de studio. Daarnaast heeft hij (of zij?) een talent om veelbelovende nummers om zeep te helpen door een riedel uit z'n kastje te toveren, waar je plaatsvervangende schaamte van krijgt.
De zanger valt me mee, maar weet me niet te raken met z'n stem. Tot slot vind ik de composities en arrangementen niet pakkend, het doet me niets, helaas.
3* voor met name de gitarist

Heb hem al tig keer gedraaid en het blijft een leuk kiezelsteentje, maar een parel zal het voor mij helaas niet worden. Ik hoor ook alle overeenkomsten met andere bands en nummers, maar al met al vind ik dat ze het vrij vindingrijk hebben gecombineerd waardoor ik het best een leuke plaat vind om af en toe naar te luisteren.

Ik vind dit ook geen Echo & The Bunnymen, Cure of The Sound. Maar ik vind het aanzienlijk beter dan die andere torenhoog opgehemelde postpunk revival bands zoals Interpol of Editors. Afwisselender en ook aanstekelijker. In die zin vind ik de positieve aandacht deels zeker terecht, aangezien de hele meute als een blind paard achter die twee bekende bands blijft aanlopen en geen flauw idee heeft hoe breed het wave spectrum was. Search laat in elk geval zien dat er ook wel andere klanken in omgingen.

Dat vind ik mooi gesproken, orbit. Met mij is het nog erger. Ik ken die hele albums van Interpol en Editors nauwelijks omdat ze me vanaf het begin al niet zo boeiden... Hopelijk word ik nu nog wel geaccepteerd als new wave liefhebber.

Ik hou wel van New Wave, en omdat ik door de laatste albums van The Cure, Echo & The Bunnymen, Interpol en Editors niet echt meer verrast werd vind ik het wel prettig om dit soort bandjes te leren kennen. Ik beleef er in ieder geval genoeg plezier aan.

Een discussielange pagina over 'ik post hier mijn mening niet -> o, waarom dan niet?' verwijderd. Jammer dat mensen menen zichzelf te moeten censuren.

Dat zijn inderdaad de verkoopcijfers van Red Sun over de laatste 30 dagen (automatisch gegenereerd) The Search doet het inderdaad goed en er is ook Internationaal veel interesse voor de band. Het zijn erg aardige gasten en ze maken goede muziek dus het is ze van harte gegund!

Om jullie enthousiasme even te temperen : Ik denk dat met de bestellingen van de MM-leden alleen al dit album een aantal maanden bovenaan staat in de Red Sun top 100. Ik kan me niet voorstellen dat die mensen ook effectief veel verkopen.

Tsja, Lost Highway, tenzij je direct inzage hebt in de verkoopcijfers van Red Sun vind ik je opmerking ietwat denigrerend. Aangezien het feit dat 85% van de RSR klanten van buiten Nederland komen gaat jouw MM verhaal van hierboven echter niet op. Maar Red Sun is natuurlijk geen megashop en heeft die ambitie ook totaal niet. We hebben gelukkig de luxe positie dat we alleen verkopen wat we zelf goed vinden. Klein maar fijn in dit geval...

Nu hierbij dan mijn excuses want het was echt niet denigrerend bedoeld; deze uitspraak was gebaseerd op ongegronde kennis. Ik vind het positief dat er ook genoeg fans buiten Nederland zijn, en het principe enkel verkopen wat men zelf goed vindt kan ik enkel maar toejuichen.

Sorry hoor UndahCovah, ik vindt dit album echt niet te vergelijken met TOTBL van Interpol, ik kan op dit album nou niet het echte duistere horen wat ik wel op TOTBL hoor, maar ik vind het wel een goed album.......wel heel erg jaren tachtig.........ik hoor vooral New Order, the Smiths, Deacon Bleu-invloeden......luister maar is naar het album Raintown van Deacon Bleu.

Dat duistere sfeertje zit er wel degelijk in hoor luister maar eens goed naar nummers als Wanderlust, Nightmare, Black Rainbow, From Bonds To Chains en 20 and Nostalgic

Tja, het is ook maar net hoe je het ervaart. Ik had het in elk geval heel sterk

DiscoThom, nou hoor ik hier heel veel invloeden in maar Deacon Blue (Bleu?!?) kan ik er toch echt niet in herkennen, en hun album Raintown al helemaal niet. Klasse band hoor D.B. overigens!

Voor mij is het een mix van Sad Lover & Giants meets The Chameleons (qua gitaarwerk) & The Cure (qua toetsen en bas) en nog wat andere invloeden links en rechts. Deze bovenstaande combinatie is bijzonder sfeervol. Voor mij dan!

Nummer 8 blijft mijn favoriet en voornamelijk vanwege het prachtige gitaargeluid!

En nog voor het jaar ten einde is, ga ik deze toch ook wel verhogen.

4* -> 4,5*

Through The Walls Of Ice, Nightmare, Gonki, Love Shock en Infection... zó en niet anders moet new wave nummers klinken voor mij !

Helemaal mee eens, een superplaat

Collapse of the Imagination

Driedubbel zelfs. Zonde dat dit geen (underground)hit is geworden, wat een intens mooi nummer is dat toch.

Ik verhoog terug naar 5*, de mindere intro en outro wordt gecompenseerd door het feit dat er geen enkel zwak regulier nummer op staat.

Het beste New Wave album van dit decennium tot nu toe

Ik zal The Search niet beter noemen dan The Cure, dat zou compleet onjuist zijn gezien de originaliteit en repertoire van laatst genoemde. Toch heb ik bij dit album het gevoel; kijk dit is nu het album dat ontbreekt in het repertoire van The Cure. De albums van Smith en co zijn voor mij soms iets te zwaar, ofwel net te poppy ( of een combinatie van beiden zoals op Kiss me waardoor het allemaal iets te warrig wordt ). Deze band heeft een gedroomde sound voor liefhebbers van 80's synthmuziek. Soms op het randje van overdreven meligheid, maar wat klinkt het allemaal lekker in het gehoor.