Arooj Aftab - Vulture Prince (2021)

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Arooj Aftab - Vulture Prince - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Arooj Aftab vermengt op Vulture Prince invloeden uit de klassieke muziek, new age, Pakistaanse muziek, minimal music, jazz en nog veel meer en tekent voor een buitengewoon fascinerende luistertrip

Het Amerikaanse Paste Magazine is voor mij een belangrijke bron van nieuwe muziek, al is het maar omdat het ook buiten mijn comfort zone opereert. Van buiten deze comfort zone komt zeker Vulture Prince van Arooj Aftab, dat ik zonder de aanbeveling van Paste waarschijnlijk nooit zou hebben beluisterd. Ik ben blij dat ik dit wel heb gedaan, want het is een prachtig album, dat de ruimte keer op keer op unieke wijze inkleurt. Arooj Aftab doet dat met een bonte mix van invloeden, mysterieus klinkende vocalen en een werkelijk prachtige instrumentatie, die net zo makkelijk citeert uit de klassieke muziek en de new age, als uit de wereldmuziek of de jazz (of zelfs reggae). Betoverend.

Ik vond Mohabbat schitterend, dus dan ook maar eens het hele album checken. En wat blijkt: elk nummer is zowat zo mooi. Het niveau is enorm constant. Prachtig, het is ook zo heerlijk als de harp erbij wordt gehaald op dit album.

Geweldig album idd, zo heerlijk rustgevend! En omg Mohabbat wat een torenhoog hoogtepunt, vloer mij maar af hoor

De Nr. 1 bij de Volkskrant van 2021.

Dit zijn de 40 beste albums van 2021

Bijzondere lijst met een mooie mix van genres. Hou ik wel van.

Meneer, link werkt alleen voor abonnees. Ben na de omschrijving "mix van genres" wel benieuwd eigenlijk, dus als u tijd over heeft.......? Lijstje hier plaatsen???

Nu over dit album van Arooj Aftab. Ik had nog nooit van deze dame gehoord en ontdekte haar via de eindlijst van Oor ( daar op nummer 11 ).
Prachtige stem en heerlijk rustgevend in de eerste drie nummers. Bij nummer vier, getiteld last night, werd ik verrast doordat de zangeres plots ( gedeeltelijk ) overging op Engels en er een reggae ritme uit de hoge hoed werd getoverd.
In de volgende nummers gaan we weer verder met, onder andere, een rustgevende harp.
Al met al 46 minuten lang de moeite waard en ik ga zeker vaker luisteren naar Vulture Prince.

Eén van de mooiere platen van dit jaar, al zit ik er niet erg goed meer in (Toy van Bowie is een ander album die ik veel draaide en zeer hoog waardeer maar dat is ook niet echt van deze tijd). Deze plaat zit (binnen mijn smaakpalet) wel een beetje in het hoekje van David Sylvian en Pat Metheny; esthetisch, esoterisch, helend en van een rijke en vrije creativiteit. Misschien is deze muziek in deze tijd van verdeeldheid en schaars spiritueel leiderschap wel meer welkom dan ooit. Democratische leiders krampachtig op zoek naar hun geloofwaardigheid, bespot door autocraten zonder zelfreflectie. Talibani die het volk van Afghanistan (/Pakistan) alles wat het leven de moeite waard maakt dreigen te ontnemen - Aftab laat (net als Mdou Moctar trouwens) zien en vooral horen dat kunst in de islamitische cultuur toch een elementaire plaats in kan nemen. Een meer dan ooit noodzakelijk 'tegengeluid'. Dat laatste klinkt ook weer raar; deze muziek is er niet om tegen iets te zijn maar vooral voor, voor het leven, voor de mensen, voor alle mensen!

Bij SvhJ serveerde ik dit nog keihard af. Nadat het album in allerlei eindejaarslijstjes voorbij kwam, toch nog maar eens de singles geprobeerd. Opeens greep iets mij deze keer wel. Inmiddels het album veelvuldig beluisterd en ik ben helemaal om. Betoverend album vol mooie details. Sereen en sfeervol, prachtig hoe ze vaak motiefjes steeds laat terugkomen binnen een nummer. In retrospect komt deze wat mij betreft in de top 10 van 2021.

Arooj Aftab, geboren op 11 maart 1985, is een Pakistaanse vocaliste, componiste en producer uit Brooklyn. Aftab werd geboren uit Pakistaanse ouders die naar Saoedi-Arabië waren uitgeweken en verhuisde naar Lahore in Pakistan toen ze ongeveer tien jaar oud was. Ze leerde zichzelf gitaar spelen en ontwikkelde geleidelijk haar eigen zangstijl tijdens het luisteren naar Billie Holiday, Hariprasad Chaurasia, Mariah Carey en Begum Akhtar. Toegang tot de Westerse kanalen had ze niet, maar ze was wel een van de eersten die het internet gebruikte om haar muziek te promoten in Pakistan (naar verluidt ging ze viraal in de Pakistaanse indiescene). Op haar negentiende verhuisde Arooj naar de Verenigde Staten om aan Berklee College of Music in Boston te gaan studeren. Ze studeerde af op muziekproductie, engineering en jazzcompositie. Sinds 2010 woont en werkt ze in New York en maakt ze deel uit van de lokale muziek- en filmscene.

Vulture Prince is Aftab's derde studioalbum, dat op flink wat meer belangstelling kan rekenen dan haar eerdere albums. Thematisch komen op het album verhalen van mensen, relaties en verloren momenten aan bod en de plaat is opgedragen ter nagedachtenis van haar jongere broer, Maher. Muzikaal houdt de plaat het midden tussen onder meer jazz, elektronica, neo-Sufi, folk, klassieke (Hindoestaanse) muziek, indie pop en akoestische muziek. Naar verluidt wilde Arooj Aftab dat het album "grenzen zou overstijgen". Volgens mij is dat met dit wonderschone album meer dan gelukt.

Is dit ergens fysiek te krijgen?

Zoek ook achter fysiek exemplaartje… moet in de collectie…

Op haar Bandcamp is het vinyl volledig uitverkocht, maar mogelijk komt er wel een herpersing aan (je kunt je daar aanmelden voor haar mailinglijst). Voor absurde bedragen kun je je ook uitleven op Discogs. Dit album ben ik overigens nergens op cd tegengekomen.

De algoritmes van Spotify brachten me naar deze dame. Ik begon wat sceptisch, maar ben nu om. Wat een prachtige muziek maakt Aarooj Aftab. Ben er behoorlijk door ontroerd, en dat gebeurt me niet zo snel meer bij nieuwe muziek.
Door het gebruik van snaarinstrumenten en harp moet ik gek genoeg soms ook wat aan Gustavo Santoalla denken (de man die muziek voor de film Babel schreef). Maar met de stem van Aftab erbij is het echt schitterend.
Bijzondere plaat dit.

Helemaal met jullie eens dat dit een prachtig album is, maar ben ik de enige die bij de openingstrack volledig gestrekt ligt om de mama appelsap?

Wss verpest dit nu het nummer voor mij, maar ik ga het toch vragen: welke mama appelsap?

Ja echt verschrikkelijk, ik hoor ook niks anders meer. begint op 1.25: Domme, moeilijk hè? En dit herhaalt zich geloof ik ook nog een (paar) keer

Ik zit deze nu voor het eerst op. Ik las een stukje in het platonmania-krantje, en direct bij de eerste noten ben ik al overdonderd. Dit belooft een prachtige plaat te worden.

Ik vind het in elk geval erg fijn klinken. Ik kende tot nu toe één andere Pakistaanse artiest, Jaubi, maar die spelen jazz.

Nusrat Fateh Ali Khan ken je niet?

Jawel, hem ook juist. Derek Trucks speelt "Maki Madni" van hem op de plaat Joyful Noise, die ik al jaren bij iedereen promoot. Nusrat is de meester van Qawalli. Maar ik heb nog nooit een plaat van hem gehoord. Misschien toch maar doen.

Dan ken ik dus inmiddels 3 Pakistaanse artiesten.

Een nagenoeg perfecte plaat... zij het niet.. wat doet Last Night daar? Engels? Stijlbreuk? Had niet gehoeven..

Ik schrok daar ook even van. Wat is Engels dan opeens lelijk.

Valt mee hoor, geweldig nummer en het past prima bij/ tussen de rest. Blij dat ie erop staat.

Vulture Prince is vanaf heden beschikbaar bij (de meeste) platenzaken. Voorheen enkel te krijgen via Bandcamp. Een deluxe uitvoering met als klap op de vuurpijl de schitterende bonustrack Udhero Na. Hij is redelijk aan de prijs, maar het geluid is top.

Ja het is een prachtige track. Maar hoort hier op een of andere manier toch niet zo thuis

Omdat het in een andere taal gezongen is? Want qua stijl valt ie niet uit de toon.

Engels is niet zo mystiek en mooi als het Urdu. Verder een prima song. Sterker nog, ik waardeer de plaat hoger dan een aantal anderen hier.

Omdat hij in een andere taal is gezongen en dit dit de enige track op de plaat is met dubelementen.

Voor mij op dit moment misschien wel het album van het jaar. Opname kwaliteit mag er ook zijn.

mee eens. Ik voel het beter aan als ze niet in het Engels zingt ook al begrijp ik geen Urdu.

Blijft een parel. Mijn zomeralbum op dit moment. Mystiek, exotisch en melangolisch. Het is heerlijk toeven met Vulture Prince in een hangmat, of wat voor je uitstarend naar de wolkenvelden.

Op vinyl klinkt ie ook prachtig. Wel vaak opstaan, want maar twee tracks per plaat kant. Maarja een kniesoor die daar moeilijk over doet.

Is deze plaat dan 45 toeren of gewoon 33 toeren? Want het is een dubbelaar?

Wauw wat een lovende reacties bij dit album. Ook de beschrijvingen die ik hier voorbij zie komen (mysterieus, mystiek, exotisch, sfeervol) spreken boekdelen. Deze gaat op de luisterlijst.