Little Simz - Sometimes I Might Be Introvert (2021)

Het album van Little Simz kwam steeds naar voren in eindejaarslijsten waar ik ook keek. Dus dat moest wel interessant zijn om ook eens te gaan luisteren. Ik ging dus wel met de nodige verwachtingen dit album in. Verwachtingen die bij de energieke starter ingelost lijken te gaan worden. Goede productie ook, fijne muziek. Ook het daaropvolgende Chill met z’n 90’s R&B zang is erg chill. Ook hier valt weer de productie op, evenals op Two Worlds Apart, I Love You I Hate You en Little Q. Qua vibe is het dan wat rauwer op Speed, waar het terug gaat naar relaxed op Standing Ovation. De eerste mispeer in mijn oren is eigenlijk het saaie Rollin Stone. Dat wordt goed gemaakt door het wel funky Protect My Energy. Ook Point and Kill is een interessant nummer met leuke afrofunk invloeden. Invloeden die je ook hoort op daaropvolgende nummer. Maar ik vind het gaandeweg toch wel een lange zit worden, mede omdat de latere nummers mij wat minder kunnen verrassen dan de nummers aan het begin van het album doen. De kwaliteit die het toegewezen wordt door de eindejaarslijsten herken ik zelf niet in deze plaat, maar er staan genoeg interessante nummers op die ik nog vaak ga beluisteren

Simbiatu Abisola Abiola Ajikawo, beter bekend onder haar artiestennaam Little Simz, is een Britse rapper, zangeres en actrice. Ajikawo werd geboren in 1994 in Islington, Londen uit Nigeriaanse ouders van Yoruba-oorsprong. Na vier mixtapes en vijf EP's, bracht Little Simz in 2015 haar debuutalbum A Curious Tale of Trials + Persons uit, in 2016 gevolgd door het album Stillness in Wonderland. Haar derde worp Grey Area uit 2019 betekende haar doorbraak, het album won diverse prijzen en leverde haar ook een nominatie voor de Mercury Prize op. Het is dan ook een ijzersterk album, dat duidelijk liet horen dat we hier met een groot talent te maken hebben. Ik keek dan ook reikhalzend uit naar Sometimes I Might Be Introvert, haar vierde album. De albumtitel is een backronym van Simbi, de koosnaam van Simz (die dan weer is afgeleid van haar volledige voornaam Simbiatu). Het is misschien wel haar meest persoonlijke album tot nog toe. Hierop probeert ze onder meer af te rekenen met de verwachting dat je als artiest in de muziekindustrie zonder meer een extraverte persoonlijkheid moet hebben. Simbi is daarentegen erg op zichzelf en dat wil nog wel eens botsen buiten de kaders van haar bestaan als artiest.

Met haar vierde album, Sometimes I Might Be Introvert, gooit Little Simz er in alle opzichten nog een paar scheppen bovenop vergeleken met eerder werk. Het album staat werkelijk bol van ambitie. Simbi is zelf in topvorm, met voortdurend perfect vloeiende rijmschema’s, en de producties van Inflo zijn magistraal en zeer divers, met veel invloeden uit de soul, funk en jazz. Luister maar eens naar Woman (met Cleo Sol), I Love You, I Hate You, Little Q, Pt. 2 en Standing Ovation. Verder zou de intro van Introvert niet misstaan op de soundtrack van een actiefilm, verraden de nummers Fear No Man en Point and Kill (met een fraaie bijdrage van Obongjayar) een voorliefde voor afrobeat en zou How Did You Get Here zomaar een verdwaald D’Angelo-nummer kunnen zijn. Little Simz heeft met Sometimes I Might Be Introvert een wervelende en opwindende plaat afgeleverd die mij als luisteraar vanaf de eerste minuut bij de lurven grijpt en niet meer los laat. Prachtplaat!