Dog Eat Dog - All Boro Kings (1994)

Ik weet nog wel dat deze plaat best populair was toen ik een jaar of 15 was... Nu vind ik eigenlijk alleen Who's The King nog een leuk nummer.

Op de een of andere manier klinkt dit nou extreem over de datum. Dit heeft de tand des tijds heel duidelijk niet doorstaan.

Dat irritante saxofoontje ook.

Ik vond het zelfs toentertijd niet zo'n geweldige cd, nu vind ik m nog minder.

Maar toch....Dog Eat Dog is niet dood, sterker nog: ik ben laatst nog bij een concert van ze geweest. Puur en alleen om te lachen, daar niet van. Maar iedereen stond daar goed te springen en te crowdsurfen, de show was ok en de nummers (en dan bedoel ik de meespringers zoals rocky, isms, who's the king, no fronts en pull my finger) werden gespeeld alsof het weer 1994 was. De cd zelf klinkt overigens idd erg over de datum en op die paar nummers na is het niet veel, maar toch 3*

Vind het nog steeds erg aardig

is op zich wel ok, maar verliest idd na een tijdje zijn kracht.

Dog eat Dog is typische voorprogramma muziek. Ik heb het jaren niet geluisterd en herinner me geen individuele nummers meer. Alleen de sound in zijn algemeenheid.

Bij mij is het juist andersom. Ik ben alles vergeten, behalve de singles.

"No front, no tricks, no soapbox politics,
No guns, no blunts, we kick this just for fun"

Doet dat echt geen belletje rinkelen?

nothing but the fun of it... Jawel, maar dan zijn alle andere nummers ook opeens "No Fronts".

De cd lang niet meer gehoord en niks meer van de band gehoord. Zijn ze gesplit?

Ik hoop het.

Ach welnee, Who's The King en If These Are Good Times kunnen écht wel op zichzelf staan. Anders kun je dat van elke band wel zeggen.

Jawel. Dat vind ik ook wel. Alleen herinnerde ik ze me niet individueel meer. Inmiddels weer wel want ik heb vandaag nog even geluisterd. Best cool, Dog Eat Dog.

klassieker!

Dat lijkt me wel heel veel eer voor dit bandje.

Ik vond hem vroeger geweldig, maar ik luister er eigenlijk nooit meer naar. De songs zijn op zich wel aardig, met een paar uitschieters als Who's the King en In the Dog House. Wat me wel op valt is de slechte productie van deze plaat. Er dof en "grijs". Ik dacht vroeger dat dit door mijn oude cassettebandje kwam, maar ook op cd blijft het geluid matig. Jammer..

Ik ben het wel met dielie of je er nu van houd of niet het is en blijft een klassieker.

Ik weet niet wat voor een definitie jij bij een klassieker hanteert, maar dit is er toch echt geen een. Of je het nu goed vind of niet, muziek met een zeer beperkte houdbaarheidsdatum komt gewoon niet voor die status in aanmerking.
Nee, dan zou ik het nog eerder een soort van eendagsvlieg noemen, qua album dan.

ja daar heb je wel gelijk in ja eendags vlieg dekt de lading beter.

Ik heb zelf een klein zwak voor deze band, maar ik zou het geen klassieker willen noemen. gewoon het album waarmee ze zijn doorgebroken en beroemd zijn geworden. dat zijn voor mij geen maatstaven om een album als klassieker te bestempelen.

Ik heb van deze de limited edition nog in de kast staan. Groen doosje met als bonus tracks spul van de 'Warrant EP' en een remix van 'Who's the King' als ik het goed heb. Ik weet niet meer zeker of ie uit Nederland komt trouwens, volgens mij het ik hem op vakantie in Engeland gekocht.

Toentertijd was ik hier behoorlijk weg van, maar het heeft een boel van zijn glans verloren in de loop der jaren. Trouwens, stonden ze in '95 niet op Lowlands? Ik was daar bij, echt feest. Het album stond de week erop zelfs op 26 (ofzo) in de album charts weet ik nog.

'No Fronts' en 'Who's The King' zijn klassiekers. Jeugdherinneringen. De rest ken ik ni eens,hehe.

Ze bestaan zeker nog, ze brengen zelfs deze maand een nieuwe plaat uit.
Sterker nog, ze komen deze maand hier bij mij in de buurt optreden.
No fronts is natuurlijk de klassieker hier.

Doe ik nu een ontdekking nu ik hoor dat het refrein van no fronts een schaamteloze kopie is van shriekback's 'my spine is the bassline', of is dit algemeen bekend?

Dat viel me toen al op, terwijl ik echt geen audiofiel ben. Het heeft me er altijd van weerhouden dit album te kopen, ondanks de mooie herinneringen (Dynamo 95!)

No Fronts was een erg lekker nummer. Dog Eat Dog is een afsplitsing van Mucky Pup. En die vond ik eigenlijk toch wel leuker. Live waren ze echter wel opzwepend.

mucky pup!

machtig mooi man!

gortdroog ook

weer eens draaien, bedankt voor de referentie

dit is nu nog eens een echte no-nonsense fun-plaat. Goeie herinneringen aan de optredens van werchter, pukkelpop.

Ja, ik heb ook goede herinneringen aan het concert op Werchter. Wat een energie had die zanger. Was samen met Fun Lovin' Criminals het hoogtepunt.
Er vielen veel dingen toen erg tegen zoals David Bowie, Red Hot Chili Peppers, The Prodigy, Skunk Anansie (konden ze niet veel aan doen, geluid viel vaak weg).