John Mayer - Sob Rock (2021)

Hier sluit ik me bij aan. De jaren 80 hoor ik soms in een instument, maar het is in mijn oren gewoon een typisch Mayer album, met af en toe een knipoog naar de jaren 80.
Vernieuwend is het niet, maar dat was jj Cale ook niet en beide "kunstjes" vind ik nog steeds heerlijk. Zeker niet zijn beste album, maar nog steeds uiterst genietbaar (voor mij) en de negatieve kritieken onderschrijf ik zeker niet.

Enigszins, maar ook weer niet zo nadrukkelijk. Ik vind het in ieder geval het beste nummer van dit album.

Tja......kom toch vaak weer bij dit album uit als ik muziek op zet en dat is een goed teken. Makkelijk in het gehoor is het zeker, maar ook voor vele momenten geschikt. Daarnaast is er ook genoeg te genieten als je echt luistert. De productie is glad, maar dat zorgt er ook voor dat alle instrumenten goed te onderscheiden zijn en dan wordt er puik gemusiceerd. Het gitaarspel en stem van Mayer doet de rest; heerlijk relaxed album. Voor mij zelfs wat beter (constanter) dan de voorganger. Halfje er bij.

Is er al een "King of Soft Rock" na Bryan Adams? :-P Ik vind dat het album sterk begint, met als hoogtepunt New Light, maar daarna kabbelt het wat teveel. Dit is overigens het eerste album dat ik van John Mayer luister.. 3,5*

1. Last Train Home (3:07) --- 3,5
2. Shouldn't Matter but It Does (3:56) --- 3,5
3. New Light (3:37) --- 4,0
4. Why You No Love Me (4:15) --- 3,5
5. Wild Blue (4:12) --- 3,5
6. Shot in the Dark (4:09)  --- 3,0
7. I Guess I Just Feel Like (4:46) --- 3,0
8. Til the Right One Comes (3:41) --- 3,0
9. Carry Me Away (2:36) --- 3,0
10. All I Want Is to Be with You (4:04) --- 3,0

Hij is zeker goed in het maken van catchy nummers, maar dit album vergeet je best snel.

Ik heb er hier nog niemand over gehoord, maar die titel... SOB rock omgekeerd is toch gewoon... 80S rock?

Nee, kcor BOS flauw

Tip voor de liefhebbers:

John Mayer - Last Train Home (Ballad Version - Official Video) - YouTube

Die solo op het einde

Als hij nou eens dit soort ingeleefde solo's op zijn albums zou zetten, ipv alles telkens na anderhalve minuut te laten uitfaden....De man is een van de beste gitaristen van zijn generatie, maar op zijn albums laat hij dat helaas maar mondjesmaat merken.

Deze gebruiker heeft zich kort na deze uitspraak uitgeschreven van de site, maar voor mij verwoordde zij/hij zich wel heel goed betreffende Sob Rock. Als het album opstaat geniet ik van de fijne pophooks en het subtiele, maar prettige gitaarwerk. Echter, naderhand ben ik al gauw weer vergeten dat deze plaat is uitgebracht. Jammer, want de voorganger vond ik eigenlijk een heel memorabel werkje.

Als dit je eerste Mayer album dan kan ik je Continuum uit 2006 van harte aanbevelen.

Thanks dave76, die staat inderdaad nog op mijn lijst!

Dit album is de eerste echte kennismaking van mij met dit toch wel fenomeen. Heerlijke plaat, geen hoogdraver, maar gewoon goede songs.

Uiteraard ga je dan als nieuwe fan terug in de tijd.... kom ik toch tot de conclusie dat dat voor mij (persoonlijk!!!!) allemaal maar een beetje slappe hap is hoor. Continuum scoort het hoogst, dus daarmaar mee begonnen, maar doet me niks, op de wat bekendere nummers na.... zal wel aan mij liggen. The Search Of Everything is al een stuk beter.
De rest ben ik nog niet echt aan toe gekomen, maar ik vrees het ergste. Wordt vervolgd.
Sob Rock wordt voor mij het startpunt, hopende dat deze lijn zich voort gaat zetten.
3 1/2 ster.

Ik was wat hard in mijn oordeel. Sob Rock is toch wel weer een typische slow burner gebleken.
Zet em toch vaak best op met dit mooie nazomer weer. Het blijft zo slick als wat, maar toch een fijn plaatje. Halfje erbij dus!

Tijdens de zomer maanden is dit echt een top plaat.

John Mayer, eigenlijk een artiest waar ik altijd een beetje om heen heb gestuurd.
Niet mijn soort popmuziek; ik heb wel wat vriendinnetjes gehad in het verleden die een groot liefhebber waren. Dat bevestigde voor mij toen ook mijn idee dat ik niet helemaal de target groep voor de muziek van Mayer zou zijn.

Ik als waanzinnig groot liefhebber van de (Grateful) Dead kan anno nu natuurlijk niet meer om Mayer heen. En zo erg is dat niet. In Dead & Company verdient hij zijn sporen wat mij betreft meer dan. Het is anders, Mayer is geen Garcia.. maar dat hoeft ook niet. Mayer komt naar voren als een waardige toevoeging aan de band en valt helemaal niet uit de toon. Sterker nog, het lijkt mij een waanzinnig goede zet van Weir en Hart(laatste originele Dead leden in de groep) om Mayer aan te trekken, want zo verspreid de muziek van de Dead zich ook weer onder een jonger publiek.

Het verhaal gaat dat Mayer in 2011 'Althea' hoorde en daar verslaafd aan raakte. Om vervolgens in een soort loophole te vallen waar ik mij ook in bevind: De Dead neemt over en de kans is groot dat je er volledig naar luistert en de absolute diepte in gaat. In 2015 nodige Mayer Bob Weir dan ook uit om mee te spelen tijdens en TV optreden en dat klikte. Vanuit die jam ontstond het idee voor Dead & Company, nu 9 jaar verder tourt de band nog altijd. Wellicht de laaste tour, misschien rekken ze het nog tot 2025 wanneer de originele Dead 60 jaar wordt. Ik hoop het, want dan trek ik naar de USA om ze te zien.. dat is een van mijn dromen.. al heb ik iedere keer net te veel uitgegeven om de tript tot op heden daadwerkelijk te maken....

Ik had eigenlijk verwacht dat de invloeden van de band wat meer terug te horen zouden zijn in het werk van Mayer, maar eigenlijk is dat maar mondjesmaat te horen. Ergens valt het geluid van 'Sob Rock' ergens tussen 'In the Dark' en 'Built to Last' van de Dead in. Het is de sfeer, de productie. 'Last Train Home' zou je bijvoorbeeld kunnen zien als een geslaagde mashup van het nummer 'Built to Last' en 'Ruben and Cherise'. Dat Mayer inspiratie uit die periode haalt moge duidelijk zijn; je hoort wel meer invloeden uit de AOR en Fm rock van de mid tot late 80s terug; de Dead zat daar met de laatste studio platen toch ook in. Dat is helemaal niet erg, want het zorgt voor een fijne plaat die inderdaad in de warme zomermaanden lekker weg draait en vooral als achtergrond muziek erg prettig is. Voor aandachtig luisteren gebeurd er toch eigenlijk te weining.

Ducoz dank voor deze bijdrage. Ik ken veel werk van Mayer, maar had nog nooit van Dead & Company gehoord........... Op Spotify staan heel veel live optredens van die formatie en ik heb daar al behoorlijk veel naar geluisterd de laatste dagen. Zeer de moeite waard!

Over alle voorgangers van dit album ben ik erg enthousiast, deze trek ik niet. Melodieën zijn eenvoudiger en simpeler. Jammer.

Het is zo slick als het maar zijn kan, maar toch ben ik een sucker voor deze plaat.
Iedere track heeft zo zijn charme, veel gelikte akkoordjes en Mayer is qua stem onevenaarbaar goed op deze. 8/10

Why You No Love Me is een beetje vervelend maar voor de rest een hele fijngevoelige retroplaat.

Fijne plaat van Mayer, niet zo sterk als zijn voorganger maar het album bevalt prima.
Goed geproduceerde wat lome laid back muziek waarbij Last Train Home & I Guess I Just Feel Like ervoor mij uitspringen.