Damon Albarn - The Nearer the Fountain, More Pure the Stream Flows (2021)

Hoor op dit album een stevige Robert Wyatt invloed. Albarn is altijd al een soort van kameleon geweest die zich een bepaalde sound/kleur van één van z'n vele invloeden goed eigen kan maken, of dat nu the Clash, XTC, the Jam, the Small Faces, Dinosaur Jr, Pavement, Bowie, the Human League, the Specials, Bobby Womack of zoals nu dus Wyatt is.

Origineel? Nou nee, het is Albarn die opnieuw een andere jas aantrekt en er goed mee wegkomt, maar het raakt me altijd net niet genoeg. Wel één van de meest veelzijdige artiesten van de laatste 30 jaar, en dat heeft ie andermaal bewezen.

Holy shit, die bonustrack "Huldufólk" angstaanjagend hoor. Ome Damon heeft "Von" van Sigur Rós ontdekt? Het is wel mooi hoor, daar niet van, maar had dit niet verwacht van Albarn en al zeker niet na zo'n rustgevend, prachtig album. Laat wel een bittere nasmaak achter.

Toen ik op de basisschool zat ging ik een keertje spelen bij een jongen die Pluisje uit Harry Potter had getekend. Hij was heel trots op zijn tekening, dus ik zei: 'Mooi hoor.' Voor ik het wist was hij naar het kopieerapparaat gelopen, om een paar seconden later een A4'tje in mijn handen te duwen: 'Kun je meenemen naar huis.' Die vibe krijg ik nogal van The Nearer the Fountain, More Pure the Stream Flows: Albarn die behoorlijk trots op zichzelf is en stiekem aan elke luisteraar wil vragen: 'Mooi hè, wat ik heb gemaakt. Vind jij het ook zo mooi?'

Damon heeft Taylor gedisst, Slowgaze - ik neem aan dat ie maar beter uit je buurt kan blijven voorlopig?

'ik maak het kopietje tenminste nog zelf, Taylor laat Jack Antonoff of Aaron Dessner het kopietje maken'

- Damon Albarn

Ja, ik geef het toe, het was door dat relletje - waar Swift terecht boos om is, want dat is gewoon nauwelijks verholen seksisme - dat ik eens ging checken hoeveel mensen er ook alweer meeschreven aan Albarns laatste album. Toen bedacht ik me dat ik hier eigenlijk nog niets over dat tegenvallende album had gezegd.

The Nearer the Fountain, More Pure the Gaze Slows.

Live gezien dinsdag en pas achteraf de plaat doorgrond. Normaal gebeurt dat andersom. Maar live zien triggert sowieso om een plaat uit te spitten.

Dit is helemaal mijn ding. Piano, soundscapes, jazzy intermezzo's en de warme stem van Damon Albarn. Heerlijk plaatje. 4,5 sterren.

Wat een onzin-post zeg. En dat krijgt dan 4 likes. Jullie dwalen.
Maar eigelijk herken ik dat gevoel wel bij mezelf ook, haha. Als iets mooi is wil ik dat van de daken schreeuwen en heb ik graag dat mijn vrienden dit ook gaan checken. Wat niet gebeurt.

Heeft hij die hidden track ook gespeeld?

Lekker hoor, mooie zaal ook. Kwam het album goed tot z'n recht live?

JA !!!!, live komt hele album in volle glorie veel beter tot zn recht dan de studio versie.
Ik vond het instrumentale Combusion hoogtepunt van de avond.

Als ie echt had willen shinen had ie moeten afsluiten met een Taylor Swift cover

Ze zijn hier doodsbang voor me, dat is overduidelijk.

Maarten van Nieuwkerk.

De LP is nu voor een tientje op te halen bij Plato. Wat een fantastische aanbieding is, want dit album vind ik gewoon weer heel erg de moeite waard.

Zijn stem heeft iets magisch.

Dus als je 'm nog niet hebt op LP, sla nu je slag zou ik zeggen

Een tegenvaller deze plaat, De nummers beklijven niet, alleen Polaris kan ik aanvinken als beste nummer. Zelfs de zang gaat me op den duur tegenstaan en dit komt van iemand die toch wel veel van de man zijn diverse projecten kan waarderen.

For the love of music and longe-vit-ude! Zijn we vergeten dat er een journalist is, welke clickbait liet ontsporen.

If you will...
Not forget whom mixed up whose words. To stoke these fires.