Plebeian Grandstand - Rien Ne Suffit (2021)

Release op 19 november, maar Debemur Morti heeft al een YouTube-stream online gezet: Rien ne suffit

Deze band volg ik al een tijdje, maar deze "next level"-ontwikkeling van hun geluid zag ik echt niet aankomen. Compleet krankzinnige en dynamische experimentele metaltrip die op het absolute scherpste van de snede opereert op allerlei fronten. Daarbij vloeit het album ook nog waanzinnig goed als een geheel.

aerobag, dit is een metalplaat die je absoluut moet gaan checken.

Olivier Lolmède, bezieler van Mourir, die vorig jaar met een geweldige plaat kwamen, is hier ook bij betrokken. Dat alleen is al reden om deze te gaan beluisteren.

Debemur Morti komt toch vaak met interessante releases!

Ik ga deze pleb muziek binnenkort checken Don, thx voor de tip

Rien Ne Suffit. Ik heb na behoorlijk wat luisterbeurten nog steeds dat ''mindfuck''-gevoel als toen ik hem voor het eerst hoorde. Bij dit soort platen is het altijd afwachten hoe het na een aantal luisterbeurten gaat. Na het initieel ervaren van de explosieve muur van geluid kan die namelijk genadeloos afbrokkelen. Rien Ne Suffit heeft exact het tegenovergestelde. Die muur van geluid blijkt extreem solide en opvallend gedetailleerd in elkaar te zitten. Er is overduidelijk een zeer goed uitgestippelde methode aan deze compleet krankzinnige plaat. Ieder element heft elkaar op en ondanks dat de plaat je van begin tot eind echt heel erg hard bij de strot pakt, gebeurt dat wel op verschillende methoden: met verzengende harsh noise, onder de huid kruipende soundscapes, meeslepende post-metal-passages en kronkelend en gruwelijk snelle dissonante blackmetal. Het is echt een beleving die bijna filmisch is. Voor de electronic-elementen van deze plaat is producer Amaury Sauvé dan ook het vijfde lid, het is een essentieel onderdeel van deze plaat. De hoeveelheid texturen is bijna een sensory overload, maar Plebeian Grandstand weet overduidelijk dat te voorkomen, maar toch ook grensoverschrijdend aan het werk te gaan en je soms wel over dat randje te sturen.

Imperial Triumphant, The Body, Endon en Portal zijn referentiepunten. Toch is dit het meeste een plaat die voor mij voelt als een opvolger van Altar of Plagues - Teethed Glory and Injury (2013) en Dodecahedron - Kwintessens (2017): twee platen die experimentele blackmetal en electronic geniaal combineerden. Dat zijn allebei 5*-platen in mijn optiek, en deze kan dat absoluut ook worden. Er is namelijk helemaal niks op aan te merken voor mij. De plaat is echt waterdicht qua structuur en weet op de juiste momenten interessante wendingen te nemen en toch een zekere ademruimte in het geheel te brengen.

Nadat À Droite du Démiurge, à Gauche du Néant eerder reeds als een bom insloeg, heb ik nu eindelijk de plaat in zijn geheel eens beluisterd. Het vergt altijd wel wat moed - en vooral de nodige aandacht, bij voorkeur in afzondering - om dit soort platen aan te vatten, want het is tamelijk veeleisend voor de luisteraar. Ik moet zeggen dat ik dit een uitzinnige plaat vind, op alle fronten.

Ten eerste wordt de black metal van Plebeian Grandstand gelardeerd met talloze exotische ingrediënten, allemaal stevig gekruid. Zo hoor ik een erg geslaagde toevoegingen van elektronische elementen, die zorgen voor een creepy, claustrofobische sfeer (ik merk dat die Franse black metalbands er wel vaker in slagen rauwe intensiteit op te roepen). Daarnaast bekruipt me regelmatig het gevoel dat ik naar een free jazz-collectief zit te luisteren, waarbij de saxofonisten een flinke portie gruis in hun instrument hebben gepropt. Noise, jazz en industrial (machinaal en zwaar) worden hier geweldig goed samengebracht en toegevoegd aan de hoofdmix.

De vocalen passen er ook perfect bij; ze lijken van heel erg diep te komen en klinken smerig en compromisloos, en als er weer 'ns een kolkende vortex aan gitaargeweld wordt gecreëerd, krijg ik het gevoel dat dit een perfecte match is. Het album voelt, ondanks het onheilspellende, het macabere, het naargeestige, het machinale, het lood- en loodzware, enorm goed aan.

Ik weet niet of dit een plaat is die ik nog vaak ga beluisteren, maar ze kruipt meteen onder de huid (misschien net daarom die twijfel). Indrukwekkende luisterervaring is het wel, dus ik durf hoog in te zetten.

4,5 sterren

Zeker nog doen hoor, waanzinnig stuk herrie dit!

exsxesven, deze plaat al gehoord?

Nope, ga ik doen, thanks voor de tip!

Moet je inderdaad doen Sven

Haha wat lul je nou Don, dit is toch helemaal niet extreem genoeg voor sven? Dit klinkt wss als de Backstreet Boys in z'n oren. Dat gezegd zijnde, À Droite du Démiurge, à Gauche du Néant blijft één van de ziekste tracks van vorig jaar, en zelfs één van de allerbeste blackmetaltracks ooit gemaakt. Ook één van de mooiste songtitels, vind ik. Die keelklanken, heerlijk, geef het me!!

Deze de afgelopen dagen een aantal keer gehoord en hij is inderdaad heerlijk vies zeg.

Sven wordt onderhand ook een dagje ouder.
En wie gaat er nou niet hard op die titels

Vanmiddag onder het werk een eerste draaibeurt gegeven en inderdaad een lekker smerig werkje, deze gaat absoluut vaker voorbij komen, veelbelovend. Ik hoor er meer NSYNC dan BSB in trouwens, maar vooruit.

het vinyl is via de webwinkel van het label nu voor 3 euro te koop (cd is 1 euro).

(en de laatste van blut aus nord (een van mijn favorieten van afgelopen jaar) is voor een luttele 7 euro te koop)

Meteen een bestelling geplaatst, dank voor je bericht.

Ik ben wel blij dat ik bij de album updates soms gewoon op een album druk, vervolgens kijkend naar het genre en de reacties of de muziek iets voor mij is, toffe plaat, net als Altar of Plagues die ik ook hier in de reacties vond. Dus bij deze bedankt aan de gebruikers die dit de afgelopen dagen naar boven gehaald, anders was ik er waarschijnlijk nooit mee in aanraking gekomen of veel later.