Mark Knopfler - Kill to Get Crimson (2007)

Wat is je gemiddelde bij libre en driebanden? Of moet ik vragen, je gemiddelde wat betreft lakens, dat naar de knoppen gaat?

Dat kun je beter aan mn vrouw vragen............... die verschoont de lakens meestal

Geven de ballen nog zoveel af? Kan me op jouw leeftijd niet voorstellen. En anders een tip; voorlopig maar niet meer bij de Zeeman, maar bij een echte zaak de lakens kopen. ( en de keu niet te veel krijten)

(Maar een en ander is wel het resultaat van de juiste muziekkeuze voor degenen die het nog niet helemaal hadden begrepen)

Nog een beetje slaperig achter de pc wakker wordend, zette ik Kill To Get Crimsom op en wat is dit dan toch een heerlijke cd. De boterhammen met oude kaas smaakten lekkerder dan anders, buiten scheen de zon en een zeer tevreden gevoel maakte zich meester van me . Bij het nummer Secondary kreeg ik ineens zin om te gaan dansen, wat ik normaal altijd na een paar pinten krijg, maar de vrouw des huizes lag nog zachtjes snurkend, vredig te slapen. Die heb ik dus maar rustig laten liggen. Maar tevreden zat ik verder te zwijmelen op de prachtige rustige muziek van deze cd en dacht, deze moet ik meer opzetten "s ochtends. Toen de cd afgelopen was en zette ik mijn koptelefoon af om een kop koffie te gaan pakken en een shaggie te gaan draaien en ik dacht: Dit wordt een mooie dag, met zo'n begin. Dank je Mark voor Kill To Get Crimson en de vogeltjes floten,buiten, vrolijk verder.

Berichten over nieuwe Knopfler-plaat verplaatst naar Mark Knopfler

Wederom een mooie Mark Knopfler. Hij verandert niet veel van stijl, maar dat is ook helemaal niet nodig, want hij is gewoon goed.

Als heuse fan van, vooral de solo, Mark Knopfler muziek vind dit één van de zwakste/ minst fijne solo album. Mijn voorkeur ligt denk ik eerder bij de laatste (get lucky) of Sailing to Philidelphia.

Ik vind dit album juist een van de betere van Mark solo. Heerlijk album, veel beter dan zijn voorganger. Get Lucky vind ik nog beter, dat is absoluut Marks beste als je het mij vraagt. De albums die ik van Mark solo het meest draai, zijn deze en Get Lucky en verder Sailing to Philadelphia en Ragpicker's Dream.

Deze plaat is wat mij betreft zeker 4 sterren waard.

"Kill To Get Crimson" is een mooie ingetogen sfeervolle plaat van Mark Knopfler. De tijd van rocken is voorbij. Knopfler kiest zijn eigen weg en laat zich, net als bijvoorbeeld een Eric Clapton, niet leiden door hetgeen wat het grote publiek wellicht van hem verwacht. Knopfler kiest duidelijk voor een aanpak, waarbij het liedje centraal staat. En dat pakt op "Kill To Get Crimson" gewoon goed uit. Zijn gitaarspel is puur ondersteunend, maar wel mooi, warm en gloedvol. Zijn diepe donkere stem draagt bij aan de sfeer. Af en toe komen er wat Keltische geluiden voorbij in de vorm van een fluit of accordeon, maar dit blijft genuanceerd, en het ontaard niet in irritant gepingel. "Kill To Get Crimson" is een echte luisterplaat van een man die op subtiele wijze laat horen dat hij behoort tot een van de groten van zijn generatie.

Deze plaat is een echte groei plaat in het begin vond ik het ook een van zijn
zwakste maar nu is het 1 van mijn favorieten.

Luister de laatste tijd weer vaak naar dit album, ik blijf het nog steeds één van zijn beste albums vinden.
Vooral de eerste 5 nummers zijn prima, vooral Heart full of holes en We can get wild.
Maar ook de rest van het album is prima vertoeven.

Ook dit album weer eens na jaren en jaren beluisteren. Samen met Get Lucky voor mij toch wel een dalletje in de albums die La Knopfler heeft uitgebracht.

Wat een album. Heerlijk

Niks mis mee , fijne muziek van muzikant die zijn eigen plan trekt..relaxt album

Per 1 Oktober a.s. eindelijk beschikbaar op vinyl.

.

Zoals de meeste van zijn solo-albums: degelijk. Alleen hier staan weinig tot geen echte uitschieters op, vandaar 'slechts' 3,5*. De voorganger en opvolger zijn wat dat betreft aanmerkelijk interessanter dan deze.

@ Runnig on empty.
Deze was in 2007 al op vinyl.

In zeer beperkte oplage ??

Volgens mij niet eens.
Vanaf the Ragpickers dream heb ik ze allemaal gekocht bij de release, alleen Sailing to Philadelphia was er toen niet.