Mark Knopfler - Kill to Get Crimson (2007)

Werner , de beste nummers op golden heart zijn Are We In Trouble Now en Nobody`s Got The Gun , dit zijn pareltjes pur sang .
de rest is natuurlijk ook brilliant .
je moet gewoon al cd`s van Mk solo luisteren .
veel luister plezier .

Duur maandje Rudiger want de DeLuxe editie van Sultans of Swing komt ook uit.

Wat staat daar extra op weet je dat al???

Ja want de concert kaartjes hakten er ook behoorlijk in .
Jammer dat op de startpagina niet staat dat het album op 17-9 uitkomt , wel `n beetje `n misser van deze site .

De kwaliteit van downloads valt vaak reuze mee hoor. Ik zal een van de eersten zijn die het nieuwe album gaat kopen in de winkel, want vanwege de redenen die jij noemde wil ik alles van Dire Straits en Mark Knopfler origineel in huis hebben, maar dat neemt niet weg dat ik vaak te nieuwsgierig naar het materiaal ben om tot de release-datum te wachten...

Ik ga trouwens ook naar het concert in Ahoy, Rudiger. Vak AJ!

Ik zal het wel helemaal verkeerd hebben, maar ik vind het een heel sloom plaatje. Er gebeurd niets, kabbelt wat door op de vrij monotome stem van Mark Knopfler. Ook zijn gitaarspel vind ik maar constant hetzelfde. Het is net of hij maar 1 truukje kent en dat steeds herhaald.
Ben het wel een beetje zat denk ik.
Alle nummers lijken op elkaar. (en dan niet alleen op deze cd, maar op al zijn platen.)
1,5*

Dat heb ik nou ook, ik heb moeite om mijn ogen bij dit plaatje open te houden en er is totaal geen variatie.

prachtige nieuwe cd , vandaag eindelijk uitgekomen .
ik heb hem nu 2 keer gehoord in z`n geheel , en dit is weer een cd zoals ik gewend ben van MK .
mooi boekje erbij met zeer duidelijke songtexten , want bij sommige cd`s moet ik een loep gebruiken om het te kunnen lezen .
hier is weer de max aan sterren op zijn plaats , dus 5.
net als alle cd`s van dit fenomeen 5 stars krijgen van mij , maar dat verbaasd niemand .
nu nog de concerten in maart , tegen die tijd kan ik dit album wel dromen .

je moet een album niet s`nachts om 4 uur luisteren , logisch dat6 je dan in slaap valt .
als het nederlands elftal voetbalt dan val ik al om 21.00 uur in slaap .

je hoeft er niet naar te luisteren als je er niet van houdt .dat doe ik ook niet met Zappa .

Vanmiddag na het werk het album meteen aangeschaft, special edition met de dvd - die moet ik wel nog bekijken. Mooie uitgave, dat klopt, Rudiger, mooie hoes en duidelijke teksten.

De muziek vind ik toch een beetje allemaal hetzelfde hoor. Niet dat ik dit een slechte plaat vind, daarvoor hoor ik Mark's stem en gitaarspel te graag, maar behalve Punish the Monkey en Let it All Go, die er wel uitspringen omdat er wat méér energie en power in zitten, vind ik de meeste songs nogal rustig. Het album kabbelt verder, het zijn gelukkig goede songs, ik heb het album gelijk ook twee keer beluisterd.

De instrumentatie is rijk, het is niet enkel gitaar en piano. Vaak hoor je een mooie accordeon en hoor je pipes, waardoor het album als een soort folkalbum overkomt.

Mooie muziek, maar iemand moet Markske nu toch eens een schop tegen de schenen geven en vragen of ie nog eens flink wil rocken, toch ?

Het is een beetje zoals met On an Island van David Gilmour - één van mijn andere gitaarhelden - hun laatste platen zijn bijlange niet slecht, maar toch veel te rustig en te braaf.

Daarom : Voorlopig toch slechts 3.5 ster, sorry Rudiger. Begrijp niet waarom jouw idolatrie zo ver reikt dat je enkel met vijven kunt gooien, er is geen enkele van mijn favoriete artiesten die ik altijd zomaar het maximum geef. Iedereen laat steken vallen en soms verdienen ze gewoon niet de maximale score, zo is dat, toch ?

***1/2

toch knap van Mark , dat hij met maar 1 trucje tot de beste gitaristen behoord.
Slapen er nou miljoenen mensen in de wereld , of slaapt platedraaier rechtop .
ik denk het laatste .

Hier heb je wel een punt. Om bij te slapen is het zeker een fijn plaatje

Soep zonder ballen, zuurkool zonder zuur, appelmoes met een rood kersje, daar moet ik aan denken bij deze muziek: Van der Valk muzak.

Afkraken is zo makkelijk, onderbouwen wordt moeilijker.
Deze man hoeft zich niet meer te bewijzen en de frontman van Dire Straits is hij allang niet meer.

Deze man is folksinger geworden in de trend van James Taylor.
Mooie nummers gedragen door geen donderslagen van drums maar met gevoel.

En hij bezingt het zelf in Madame Geneva´s "I´m a singer of ballads right pretty".

Recensies met dit commentaar doen mij vrij weinig.
Als ik een plaat hoor wat niet mijn genre is dan is mijn commentaar ook negatief (zie Frank Zappa)
Ik geef hem een dikke 5 sterren

Ja Rudiger mooi uitzicht naar Rotterdam

Mijn reactie is geen afkraken; echter een poging te omschrijven hoe weinig emotie deze muziek bij me oproept. Heb de plaat een paar weken eerlijk de kans gegeven eer te reageren.

Ach, ik doe het ook niet om hem af te kraken, ik heb notabene Knopfler/atkins een 3,5* gegeven.
Ik vind het ook jammer dat door mijn avatar Zappa erbij gehaald wordt. Ook Zappa heeft van mij 1,5* gekregen voor sommige albums.
En deze van Mark Knopfler vind ik gewoon zeer matig. Ik heb met deze cd gewoon het idee dat er niets gebeurd. En met dat truukje bedoel ik dat hij 1 sound heeft. Ik heb het gevoel dat Mark Knopfler altijd in dezelfde toonsoort speelt. Volgens mij onderbouw ik ook wat ik schrijf.
En dat ik er niet naar hoef te luisteren begrijp ik ook wel, maar alleen superlatieven van fans bij een album kan ook een verkeerde indruk geven bij iemand die het niet kent.
Ik kan me ook erg vinden in het comentaar van Evanshewon.

Wat Evanshewson schrijft over David Gilmour en nu ook over Mark Knopfler kan ik me best indenken. David Gilmours On an island was en is een luisterervaring die nummers als Run like hell en Untill we sleep niet meer maakt hetzelfde geldt hier.

Bij de eerste platen van Dire Straits was hij gepassioneerd aan het spelen, daarna kwam het sterrendom met nog wel veel hoogtepunten maar je zag een verschuiving in zijn beleving.
Ook een zoektocht door country, Blues, Folk dat hoor je bijvoorbeeld goed terug op On every street.

Nu zit hij of voorgoed of voorlopig op een heel ander vlak, meer het songwriters idee, noem het Claptons guitar sabbattical in de jaren 70.
Ik ga niet zo maar met een vijf gooien ook al lijkt dat natuurlijk wel zo. Dit is gewoon mijn ding, mooie nummers (al zijn ze rustig) met een duidelijke en heldere produktie.

De solo albums van Mark die ik van 1996 tot nu heb gekocht, die zijn gewoon raak en zijn gewoon niet uit m'n speler te slaan (de eerste maanden). Ik zie hem niet als heilig maar zijn muziek kan niet stuk bij mij.

In the sky is een prachtig nummer met een outtro vol kippevel met die sax van Chris White
Oh ja en platedraaier het was niet persoonlijk bedoeld!!!
Misschien kun jij wel een Zappa aan mij aanbevelen.

AI, daar is hij weer, het dodelijke woord "muzak", een term die ik onlangs ook al gegeven zag worden aan het fraaie Copia van Eluvium. Ik zie in je stemhistorie genoeg goede albums staan om je smaak niet in twijfel te trekken, Oldfart, maar deze 12 nummers zijn echt te melodisch en met vakmanschap gemaakt om als muziekbehang te worden afgeschilderd. Ja, dit is veruit de meest rustige CD die Mark tot op heden gemaakt heeft. Geen Speedway At Nazareth of Cannibals te vinden hier. Maar rustig staat niet gelijk aan saai. De sfeer van het album is warm, sereen, bij vlagen zelfs romantisch. De eerste 4 nummers alleen al, prachtig! Muziek om na een avondje gezellig drinken op te schuifelen met je lief en je gelukkig bij te voelen. (Let It All Go is trouwens ook top.) Ik geef toe dat het album bij track 9 en 10 heel even inzakt, maar Madama Geneva's en In The Sky geven toch nog een bevredigend eind aan het geheel. Wat betreft de uitgave: de layout is wederom goed, ik vind het echter jammer dat er voor dit type jewel case is gekozen. Staat niet zo mooi tussen de andere cd's en het boekje is er vrij lastig uit te krijgen. Verder geen klachten. Ik kijk uit naar het concert van volgende jaar.

Rustig is ook bij mij niet een equivalent voor saai, en ik heb nooit ook maar één seconde getwijfeld aan 's mans instumentale vaardigheden.
Maar ik krijg bij deze plaat geen gevoel van warmte zoals jij dat beschrijft Strangeways.
Een week of wat geleden heb ik van mijn buurman een copietje gekregen, heb de plaat vaak gedraaid, maar het raakt me van geen kant. Ik heb van de week de copie teruggegeven.

Sterker: het irriteert mij dat een muzikant die in het verleden heeft bewezen het wel te kunnen, er zich ( wat mij betreft) zo gladjes van af maakt.
Dat is mijn inziens geen afkraken.
En juist omdat je van Knopfler weet wat hij kon/kan, ergert mij dat.
Of is het teleurstelling?

Er is hier genoeg muziek die ik niets vind waar ik niet eens op reageer (op een enkele melige bui na weer een stille nacht op het werk na) , dat vind ik te makkelijk om dat te doen.
Maar voor mij is dit een geval van: he jammer, weer niet.

kijk iemand van bijna 60 kan moeilijk nog gaan rocken als een beest , zie Mick Jagger , dat is toch treurig om te zien dat zo iemand op deze leeftijd probeert te rocken .
ik kan me wel een beetje vinden in het commentaar van Patrick , maar hij luisterd naar deze cd met andere oren als ik , dat wil zeggen niet als fan .
inderdaad gaat mijn idolatie verder dan van menig ander , dat is vrij logisch , ik ben fan van de man sinds 1978 , dat is bijna 30 jaar , welke artiest maakt nu 30 jaar goede muziek .
ja zeggen velen de Rolling Stones , maar het is zielig om hun nog bezig te zien .
er zijn er die dit album op de release datum al zitten af te kraken , sorry maar als je alle cd`s bezit , geluisterd of gedownload hebt van de Straits en MK solo , dan toon je gewon intresse in zijn muziek , en dan 1,5 ster geven als je zegt dat all albums hetzelfde zijn gaat mij te ver .
waarom heb je dan de hele verzameling in huis , als je er niks an vindt .
als ik bv niks aan Radiohead vind , dan heb ik er geen cd van in huis , zo makkelijk is dat .
degene die niks van deze muziek moeten hebben , moeten gewoon wegblijven met hun berichten , het is mij te makkelijk om na 2 luisterbeurten hier 1,5 ster voor te geven .
als ik bv het gemiddelde van een bepaalde artiest omlaag wil halen , dan geef ik voor elk album van die artiest `n 0,5 .
maar dat doe ik niet .
dat MK niet populair is op deze site , is mij allang duidelijk , maar om gelijk met een vooroordeel te komen vind ik diep treurig .
laat iedereen gewoon van de muziek houden waar hij of zij van houdt .
wees gegroet .

dat is niet aan jou te bepalen Rudiger, verder respecteer ik je commentaar, temeer aangezien het mij niet betreft.

Hé Ruud, niet meteen op de achterpoten gaan staan als men je favotiete artiest (een beetje) zit af te kraken!

Ik begrijp dat je van Mark Knopfler liever niets dan positieve dingen leest, maar iedereen heeft het recht om er het zijne van te vinden, toch ?
Kijk, ik herbeluister de plaat deze ochtend zo ongeveer voor de vierde keer en hij bevalt me nog meer dan gisteren. De zang is super, de songs zijn ook heel goed, de begeleiding is met momenten ontzettend mooi.

Ik kan begrijpen dat sommigen deze man voor eeuwig en altijd willen horen rocken zoals bij Dire Straits, maar dat hebben we al gehad en dus kiest MK voor andere wegen, wat ik véél moediger vind.
Als ik hem stevig wil horen rocken grijp ik wel terug naar mijn Dire Straits collectie - die sinds gisteren gecompleteerd is met het album dat ik altijd had afgehouden ; Love Over Gold.
Als ik hem integere singer-songwriter songs wil horen zingen is er nu gelukkig deze mooie plaat, wat ik een echte groeiplaat vind, want de liedjes zijn niet oppervlakkig en gaan dieper dan men bij het eerste gehoor zou vermoeden.

Maar je commentaar op de Stones, daar ben ik het niet mee eens. Ik geef toe dat wat de oudjes op plaatgebied NA Tattoo You uitbrachten zelden nog van enige urgentie was en dat het, behalve hun laatste die toch wat herstel inhoudt, meestal niet veel voorstelt.
Maar een prima liveband zijn de Stones nog WEL, bekijk maar eens hun FOUR FLICKS of de recentste ATHE BIGGEST BANG dvd, dan moet je wel besluiten dat de bende zestigers nog een ontzettend goede liveband is, weliswaar met een hele batterij gastmuzikanten en een héél orkest, maar toch... Ze zien er tenminste nog uit als echte rockers. En klinken ontzettend lekker!

Maar ja, ik kan sommigen hier begrijpen dat hetgene wat Knopfler tegenwoordig maakt niet meer hun ding is, het zij zo.
Ik blijf voorlopig bij mijn drie en halve ster, maar als ik de plaat vaker draai kom ik misschien nog eens hoger uit, want hier staan prima songs op.

En Ruud, nu nog zonder dt-fouten leren schrijven. Ik luister en hij luistert, gewoon een t achter de stam, is toch niet zo moeilijk ????

en Ruud, nu nog zonder dt-fouten leren schrijven. Ik luister en hij luistert, gewoon een t achter de stam, is toch niet zo moeilijk ????[/quote]


mooi betoog alleen flauw om zo te eindigen.

Ik ben een enorme Dire Straits fan (alle albums + heel veel bootlegs) en vond in het begin Mark Knopfler ook solo prima. Nu moet hij echt zijn gitaartje aan de wilgen hangen, want de laatste albums laat hij totaal geen vernieuwing meer horen.

Inderdaad 'zoals gewend' zijn de nummers en dus geen verassing meer. Golden Heart en Sailing to P. zijn nog toppers, maar nu is het meer achtergrondmuziek geworden.

Jammer dat al die groepen/gitaristen van de 'oude garde' niets meer weten in te brengen, zoals Clapton, Rolling Stones (helaas) en ook deze Knopfler.

Kwestie van smaak en inderdaad zoals gezegd wel moedig dat iemand gewoon zijn passie volgt... Wel jammer dat zelfs de grootste fans niet meer objectief zijn, maar simpelweg 5 sterren geven. De groepen/artiesten waar ik fan van ben, krijgen niet altijd de 5 sterren (zoals sommige albums van Neil young, Stones, Genesis en noem maar op).

Maarja...das mijn mening ... 1* voor de moeite

Als je geen rasechte fan bent lees dan de kritiek van Evanshewson en beluister de plaat zonder te verwachten dat het album begint zoals een Makin´ movies of een On every street.

Maar luister gewoon naar de nummers, en inderdaad de gitaar mis ik af en toe ook iets teveel maar daar tegenover staan veel prachtige melodieen die moeten groeien.

En als je dit achtergrond muziek vindt, zet de radio dan wat harder :

Behind with the rent is echt een topper,

Klaarblijkelijk een fan die niet tegen mindere recensies kan?

De grootste onzin die je maar kan verkondigen, want je bent fan van een groep/ artiest en ik koop dan inderdaad ook de albums die ik (later) minder vind. Sommige doen dat simpelweg als verzamelaar van zijn/haar albums, andere vinden ook de mindere albums erbij horen.

Je gaat mij toch niet vertellen dat jij als 'Die Hard'-fan, een album van Knopfler niet koopt als het echt niet om aan te horen is? Dan moeten we hier eerst de definitie van 'fan' gaan behandelen, echter valt dat buiten de scope van dit album

Ik heb 'm meerdere malen gehoord en ik heb de kritiek van Evans ook gelezen. Tevens was ik een rasechte fan (alleen ben ik bij Knopfler afgehaakt), zoals ik al zei...

Dan weer terug naar wat ik eerder heb geschreven: stoer dat hij zijn passie volgt, maar dat is simpelweg niet mijn stijl/smaak. En daarover valt toch niet te twisten...of toch?

[quote

Wel jammer dat zelfs de grootste fans niet meer objectief zijn, maar simpelweg 5 sterren geven. De groepen/artiesten waar ik fan van ben, krijgen niet altijd de 5 sterren (zoals sommige albums van Neil young, Stones, Genesis en noem maar op).

Nou het spijt me maar dit is niet objectief gestemd, en degene die hier al langer stemmen weten gewoon dat bij de echte fans dit hun ding is.

Ik ga verder ook niet in verdediging ieder zijn meug, bij ons slaat hij in 2 of 3 keer aan maar bij sommige duurt het wat langer.

Up van Peter Gabriel heb ik tot 4 maanden geleden bagger gevonden totdat het kwartje viel (en nu niet beginnen dat dit niet dezelfde muziek is). Daarom vindt ik het van de "objectievelingen" knap dat ze binnen 24 uur na het uitkomen van het album al zo´n uitgebreidt verslag kunnen brengen over wat tegenvalt.

Iemand die Shangri-lah heeft gehoord wist wat hij hier ook kon verwachten.

Veel luisterplezier!!

Voor diegene die hebben gewacht op het origineel wel. Hij was al een tijdje te downloaden via eMule. Idd ieder zijn meug...