As I Lay Dying - An Ocean Between Us (2007)

Uitstekende metalcore, absoluut één van de betere albums binnen het genre. Verbluffend goede balans tussen bruut beukwerk en melodie, met een effectief gebruik van cleane zang. Hier en daar qua gitaarriffs wat verwijzingen naar het vroege Metallica (vooral in opener Nothing Left). De plaat is over hele linie sterk, met voor mij als uitschieter Forsaken. Snel de andere albums van deze band maar eens beluisteren.

Echt wel een bijzondere sound voor een christelijke band. Dit hoor je Elly en Rikkert toch niet doen. Technisch erg sterk. Vind alleen de refreintjes over het algemeen een beetje nichterig, past er niet helemaal bij voor mijn gevoel. Maar ach, nu is dit toch al een album dat ik slechts incidenteel zal beluisteren.

Het valt me op dat ze in veel zinnen de klemtoon niet juist uitspreken (bv. het woord "waited" in "Oceans Between Us"). Dat valt de meeste mensen natuurlijk niet op als je zo onverstaanbaar schreeuwt, maar als je er op let is het best vervelend.

De titeltrack "An Ocean Between Us" is gaaf gedaan, met strakke overgangen.
"Forsaken" is tekstueel echt geweldig mooi.
"Departed" is echt een geweldig strak gespeeld instrumentaaltje.
"This Is Who We Are", weer een sterke tekst in een jasje van keihard gitaarwerk.