Machine Head - Øf Kingdøm and Crøwn (2022)

Nu al een paar keer (achter elkaar) geluisterd.
Denk dat je dat met deze cd ook moet doen. Het is het "verhaal" erachter zijn geen apart songs maar het is een concept album. Zeker geen "the blackening" maar toch het komt in de buurt. Voor mij het album van het jaar in ieder geval. Steren 4,5

Blijkbaar was er een crisis binnen de band nodig om het heilige vuur weer te laten branden. Bij vlagen is dit namelijk een erg goed (concept)album. Vooral de eerste drie tracks heersen. Daarna wordt het wel wat minder (en vooral meer ingetogen), maar de kwaliteit blijft gelukkig gehandhaafd over de hele lengte. Productioneel staat het album ook als een huis, mede dankzij teruggekeerde producent Colin Richardson. Ik ben in ieder geval allang blij dat de band nog bestaat/ bestaansrecht heeft.

Dit album had meerdere luisterbeurten nodig om wat meer op zijn plek te vallen. Zit MH weer op het niveau van the Blackening? Nee, zeer zeker niet. Maar het is een hele degelijke plaat geworden die voor mij ergens tussen de 3,5 / 4 sterren valt. Misschien dat deze in de toekomst nog een halfje eraf krijgt, maar OKAC spoelt voor mij een hele (heeeele) matige MH-periode weg en dat is toch ook wat waard.