Arena - The Theory of Molecular Inheritance (2022)

Eerste album met Damian Wilson. Hier kijk ik wel naar uit!

Ben ook wel benieuwd eerlijk gezegd. Geen mega Wilson fan dus kijken hoe hij het er vanaf brengt.

Damian Wilson bij Arena? Dan is de cirkel Arena-Theshold helemaal rond.

Ben een superfan van het herkenbare stemgeluid van Damian. Vaak met Threshold in de Boerderij gezien. Ben dan ook benieuwd naar deze combinatie.

Releasedatum eind oktober. Ik ben eigenlijk wel heel benieuwd hoe dit klinkt met Damian Wilson. Hoop dat ze voor die tijd nog een nummer vrijgeven.

Ze hebben mijn bericht gelezen want inmiddels staat het nummer Time Capsule op youtube. Niet echt een typische Arena song op het eerste gehoor. Wel gewoon erg lekker en vooral iets steviger. Benieuwd naar het volledige album.

Morgen op het werk eens even gaan luisteren dan. Ben benieuwd...

Fijn album weer. Damian valt nooit tegen, en geeft Arena een fris maar nog steeds vertrouwd geluid. Zal hoog eindigen in de Arena top 10 (na the Visitor en Contagion, dat wel ).

Fantastisch hoor dat herkenbare stemgeluid van Damian. De eerste keer beluisteren bevalt mij wel. Waardering volgt later....Scoort inderdaad hoog in mijn Arena lijst

Ik zit nu voor de 2e keer de plaat te luisteren en ga gewoon nu al voor 4,5 ster ook. Iets songgerichter en wat minder prominente gitaar. Wat een band en wat een geweldenaar toch die Damian Wilson.

Pareltje. Na enkele luisterbeurten vind ik dat Arena "anders" klinkt. Het is een groeier en dat zijn bij mij vaak de beste albums!

Na een keer of 10 luisteren komt deze plaat van Arena zeker in mijn top 3 van de band.
Damian voegt echt iets unieks toe aan deze fantastische band! Vanavond ga ik ze zien in Hengelo.
Super veel zin in!

1e indruk: album wordt echt gedragen door de geweldige zang van Damian Wilson, waarbij John Mitchell een wat meer ondersteunende rol heeft met relatief weinig echte gitaar uitspattingen, maar daarom niet minder smaakvol. Verder klinkt het wat ingetogener dan verwacht en is het een mooi thematisch album. Inderdaad zeker een groeier... => Aanrader

Domme vraag wellicht. Maar het album is toch nog niet uit?

Wat ben ik blij dat ik je reactie hier net zie. Blijkbaar gemist dat ze vanavond in Metropool staan. Maar dan kan ik natuurlijk niet thuis in Enschede op de bank blijven zitten. Dus: tot vanavond !

Potverdorie,deze wordt met elke draaibeurt beter!

Een nieuwe Arena, met de zoveelste nieuwe zanger, de vijfde als ik goed geteld heb. En dan is dat Damian Wilson, dé Damian Wilson. Voor het eerst gehoord begin jaren negentig bij Landmarq, daarna in verschillende bands en projecten tegen gekomen, en elke keer was daar de bewondering voor die fantastische, karakteristieke stem.

Zou hij ook bij Arena passen? De voorgaande stemmen hadden allemaal iets dat ze op elkaar deed lijken, Wilson heeft een ander geluid, een andere klank.
Ik had gisteren een discussie met een vriend. Die gaf aan dat hij de nieuwe Arena veel meer op Threshold vond lijken, dan op Arena. Ik vroeg hem of het misschien met een bepaald verwachtingspatroon te maken heeft. Omdat Wilson zingt, ga je automatisch een vergelijking maken met de muziek die hij al gemaakt heeft, dus ook Threshold. Of is de muziek op het nieuwe album inderdaad aan het verschuiven?

Voor mij geldt het eerste. Het heeft wel degelijk een typisch Arena geluid, maar Damian Wilson drukt, hoe dan ook, een hele duidelijke stempel op de songs.
Een fantastisch album trouwens...

Je kan het album volgens mij al een tijdje bestellen via hun website en ik gok dat ze het bij de huidige concerten verkopen. Ik zit momenteel illegaal te luisteren omdat ik niet kon wachten en me wilde voorbereiden op hun concert eind oktober in Zoetermeer. Na de tour zal het op Spotify etc. beschikbaar zijn neem ik aan.

Best leuk album, maar waar is Arena gebleven?

Is meer de Damian Wilson Band.

En waarom moet de vinyl versie zo prijzig zijn?

meerdere keren gedraaid en dit album is groeiende.

Ondanks linkje onder de tracklist om te streamen, nog niet gevonden op Spotify. Van het weekend wel een fysiek exemplaar gezien op cd, maar vanwege de bijna 40 euro die gevraagd werdt, toch niet mee genomen. Ik zal helaas dus nog even geduld moeten hebben denk ik ?

Dit had ik bij het optreden al en op plaat gaat het inderdaad nog meer op. Ik houd zeker wel van Wilsons stem, maar zijn geforceerde dosering wordt me hier wel te veel.

Dat gezegd hebbende, de vorige Arenaplaten konden me maar matig bekoren, dus de band is er in ieder geval niet op achteruit gegaan.

Om 2 redenen deze cd aangeschaft : The Visitor is toch wel een heerlijk schijfje én de vele positieve reacties op deze nieuwe Arena.
Kan deze wel smaken. Zang is prominent aanwezig , maar eigenlijk stoort dit niet.
Ken deze Damian Wilson niet, maar hij kan wel zingen zeg !
Staat nu weeral te draaien en ik merk dat het weeral een groei plaatje is ....

Heb alles van Arena op cd, maar deze nog niet. Te duur en Wilson trek ik slecht. Wilde eerst even proeven op Spotify, maar daar dacht de band anders over...

Hoe goed is dit album?

Het album staat inmiddels op Spotify. Heb 'm nu voor het eerst opstaan. Klinkt prima moet ik zeggen. Het mooie aan Arena is dat ze met elke zanger (en dat zijn er inmiddels heel wat) een andere koers varen. Niet dat het schokkende verschillen zijn maar toch hoor je het. Wat nooit veranderd is het heerlijke gitaarspel van Mitchell. Wat een lekkere sound heeft die man toch. Ook op dit album herken je hem weer in no time. De zang van Wilson ben ik geen groot fan van. De man kan zeker zingen maar ik trek hem wat slecht als het een heel album lang is. Toch ga ik aan hem wennen lijkt het want op dit album verveeld hij me geen seconde. Na 1 keer luisteren durf ik al wel te zeggen dat dit wederom een prima Arena album is geworden. Fijne band!

Erg goede nieuwe schijf van Arena. Een van de betere van de Britse mannen. Wilson kan een potje zingen, maar ook de kwaliteit van de nummers kent nauwelijks inzakking. Arena is bijna een soort feelgood- of easy-listeningprog en ook dit album is een heel prettige ervaring met toch genoeg spanning in de riffs en ritmes. Mijn favorieten zijn The Equation en Field of Sinners.

Weer een goede schijf van de mannen. Vooral de songwriting is verrassend goed. Bijna alle songs blijven hangen. Wel moet je de nummers dan wel vaker horen. Een groei schijf dus. Begin in oktober in Helmond. Gaat dat zien!!!

Heerlijke plaat met een stevig en warm geluid waarin gitaar en toetsen afwisselend de hoofdrol spelen zonder elkaar ooit het licht in de ogen misgunnen, met tekstueel een mooi concept over wetenschap op de rand van waar het gevaarlijk wordt en muzikaal diverse sterke melodieën, zij het met de vermelding dat het compositorische zwaartepunt voor mij in het begin ligt, waardoor mijn aandacht tijdens de laatste nummers enigszins verslapt. Alle bezwaren worden echter van tafel geveegd door die geweldige zanger met dat ultieme karakteristieke stemgeluid waarmee hij in zowel de harde als de zachte stukken uitstekend uit de voeten kan; in zijn zang zit een persoonlijkheid die ook zónder gebral een enorme kracht kan uistralen zonder in attitude of maniertjes te vervallen. Dat alles maakt hier uiteindelijk toch een vrij intense luisterervaring van.

Tja deze is al weer een tijd uit . De cd gekocht tijdens het concert in Zoetermeer. Ik volg Arena al sinds the visitor en het blijft ondanks de wisselingen van de zangert een band met een herkenbaar geluid. Dit is vooral John en Clive hun verdiensten. Met Damian als zanger heeft de band wel een risico genomen. Damian is wat mij betreft een zanger en performer die de aandacht naar zich toe weet te trekken. Hij is een sympathieke persoonlijkheid en neemt bij concerten altijd voor- en achteraf de tijd om met het publiek een praatje te maken. Als voorbeeld. Tijdens een concert van Ayreon stond ik bij 013 in een rij van een paar honderd meter om binnen te komen. Damian loopt dan gewoon de rij langs om iedereen te begroeten en een hand te geven.
Maar goed... terug on-topic..
Damian heeft een nogal uitgesproken manier van zingen waarvan ik wel gecharmeerd ben maar waar je wel van moet houden. Zijn zang drukt zijn stempel op Arena. Desondanks blijven John en Clive recht overeind en verdwijnen ze niet in de achtergrond. Ik kan niet anders dan zeggen dat ik deze versie van Arena goed kan pruimen. Dat geldt ook voor dit album. Interessant thema.... pakkende nummers.
Kortom 4,5 *

De titel is zeker intrigerend. Theorieën over moleculen uit afgestorven materiaal die in levende materie terugkeren? Misschien is het allemaal niet zo raar als het lijkt. Ook niet zo raar is dat Damian Wilson nu bij Arena zingt. De band en de zanger waren zo ongeveer voorbestemd om te gaan samenwerken en dat is nu werkelijkheid geworden. Het resultaat mag er zeker wezen. De band weet zijn karakteristieke geluid te behouden en Damian klinkt daar direct vertrouwd bij. Het songmateriaal had toch wel wat frisser en avontuurlijker gemogen. Het is regelmatig net te voorspelbaar pompeus en de Marillion riedel halverwege Integration kan toch eigenlijk echt niet meer. Maar als de band echt op dreef is, klinkt Arena toch een beetje als herboren.

Mee eens. De sound is vertrouwd maar de songs zijn helaas niet ontzettend goed. Aardig album maar het geheel kan toch niet in de schaduw staan van hun grotere albums , a la Contagion, Immortal ? of the Visitor. 3 sterren