Arena - The Theory of Molecular Inheritance (2022)

Na een keer of 10 luisteren komt deze plaat van Arena zeker in mijn top 3 van de band.
Damian voegt echt iets unieks toe aan deze fantastische band! Vanavond ga ik ze zien in Hengelo.
Super veel zin in!

Heerlijke plaat met een stevig en warm geluid waarin gitaar en toetsen afwisselend de hoofdrol spelen zonder elkaar ooit het licht in de ogen misgunnen, met tekstueel een mooi concept over wetenschap op de rand van waar het gevaarlijk wordt en muzikaal diverse sterke melodieën, zij het met de vermelding dat het compositorische zwaartepunt voor mij in het begin ligt, waardoor mijn aandacht tijdens de laatste nummers enigszins verslapt. Alle bezwaren worden echter van tafel geveegd door die geweldige zanger met dat ultieme karakteristieke stemgeluid waarmee hij in zowel de harde als de zachte stukken uitstekend uit de voeten kan; in zijn zang zit een persoonlijkheid die ook zónder gebral een enorme kracht kan uistralen zonder in attitude of maniertjes te vervallen. Dat alles maakt hier uiteindelijk toch een vrij intense luisterervaring van.