Crimson Glory - Crimson Glory (1986)

Supergoed dit!

Dit was de eerste cd die ik kocht (na heel veel lp's) wat een belevenis zo'n zilver schijfje vol met muziek, ik weet het nog als de dag van gister.
Dit is gewoon een klassieker als je van Queensryche en Rush houdt.

Idd een klassieker voor de fijnproever om het zo maar te zeggen.
Deze en de comeback plaat van 1999 vind ik de besten.

De afsluiter Lost Reflection vind ik heel leuk, had zo op een Alice Cooper plaat kunnen staan !
Heel spooky, ik beeld me daarbij Chuckie van Child's Play in, zittend in die rocking chair

* * * * *
5 crimson sterretjes

Heerlijk om dit weer eens te horen. Het was een kleine rage toen dit uitkwam, ik herinner mij zelfs een optreden bij Countdown Cafe, waar ik bij was. Het is een typische Morrisound productie, die heel populair waren in die tijd. Het geluid is dus wel in orde, maar vele bands klonken zo in die tijd: degelijke ritmesectie met veel aandacht voor een goed snare geluid, lekkere gitaren en een zanger met een hoge stem. De muziek is op dit album lekker gevarieerd. Valhalha knalt gelijk binnen, Azreal heeft een lekker rustig begin en Lost Reflections is bijzonder mysterieus en origineel. De andere nummers blijven ook hangen en echte zwakke plekken kent het album niet. De opvolger vind ik beter, maar deze verdient ook een goede 3.5.

en ik heb um nog steeds niet, nie op mp3 en nie op schijf

mm, ff de stad in, neuzen

en nu wel, godsakke wat een gave plaat

20 jaar nie gehoord staat nog steeds al een huis!

dikke 5

Fantastisch album van een fantastische groep: Dragon Lady, Azrael, Lost Reflection. Sublieme metal van de bovenste plank (en nu waarschijnlijk een collector's item). De stem is soms wat te hoog, maar de muziek is van een hoge kwaliteit. Eigenlijk destijds Queensrÿche op EPO.

Vond de sound (productie) toen al ietwat mager, dun, flets en kaal. Maar na een paar draaibeurten luisterde je daar zo doorheen.

Na een nieuwe luisterbeurt valt deze me toch wat tegen. Ondanks een paar mooie refreintjes, enkele schone melodieen en een paar vette riffs is het toch vrij cliche wat ik hier hoor. Met uitzondering van het aparte en spooky ''Lost Reflection'' dan en zanger 'Midnight' heeft een goeie stem voor dit soort rock/metal.
Ik ga ''Transcendence'' ook nog weer eens luisteren, die was qua productie, originaliteit en songs in mijn herinnnering toch een stuk beter.

Zelfde gevoel hier: Transcendence is "rijker". Och, er zijn in de geschiedenis al slechtere debuutalbums dan deze verschenen.
Jammer dat het ook zo snel op was bij deze groep.

Ken een aantal nummers hiervan, Valhalla,Dragon Lady, Mayday en Queen of the Masquerade en dat vind ik wel heel erg goede nummers.. ik kom deze band alleen nooit ergens tegen in de muziekzaken.

Ook de rest gehoord (beter laat dan nooit hè), en ik maak er een mooie 4* van. Erg sterk album.

Berichten verplaatst naar Muziek > Nieuws > R.I.P.

Tevens wat 'chatberichten' over downloaden verwijderd. Let hier aub op.

Ik vind Azreal en Lost Reflection ook top, jij niet dan?

ik vind bijna elk nummer op dit album top

Azrael ietsie pietie minder

maar, het geluid is wel erg mager

remaster aub

Prima nummers hoor (al kende ik die nog niet toen ik m'n eerste berichtje postte).

absoluut grijs gedraaid destijds,
tuurlijk het geluid is niet geweldig, de maskers een slechte poging om aandacht te krijgen. maar wat een nummers en wat een sfeer in dit album.
helaas is hun repertoire niet erg uitgebreid en kan het niet tippen aan een queensryche, maar ze hebben wat mij betreft 2 klassiekers afgeleverd.

Ze zijn wel weer bezig naar het schijnt, met een nieuwe zanger "Todd La Torre" wiens stem echt als 2 druppels water lijkt op die van Midnight.

Hij heeft ook wat oude nummers opnieuw ingezongen, zie hun "myspace" site.

Ik weet nog tot op de dag van vandaag waar én wanneer ik dit debuutalbum van dit Amerikaans gezelschap in huis heb gehaald. Na lyrische lofbetuigingen in de Aardschok in een ondergemediatiseerde wereld – niet vergeten, ouwe Sir Spamalot had nog geen internet en dergelijke bazaar – ging ik bijna blind af op de reviews van Metal Mike en consoorten in het huisblad van de Laaglandse Metalhead.
Yep, wat werd er indertijd gelachen met dat geheimzinnig gedoe van hun identiteit en die stomme zilveren maskers, maar met de muziek werd er zeker niet gelachen, makkers! Dit is metal van halverwege de jaren tachtig, toen de bloedarmoede al de kop opstak, pur sang, grand cru, topkwaliteit. Het bevat de voor mij nodige afwisseling tussen snelle en tragere nummers, met muzikaal vakmanschap van de vijf hier aanwezig gemaskerde heren.
In een vorig bericht heb ik het “plakkaat “ Queensrÿche op EPO gebruikt. Deze laatsten kwamen uit met Rage For Order, een eerste stijlbreuk en één van de vele stijlbreuken. Crimson Glory was een welgekomen en aardig alternatief voor de aanvankelijk verbijsterde Queensrÿche fan. Dit is een geweldig debuutalbum en toch, je moet een beetje wennen aan, onder andere de zang en het ietwat softe geluid. Op een bootleg die ik heb, klinkt dit hemelsvet! Met hun opvolger Transcendence overtroffen ze dit geweldig memorabilium, een prestatie op zich en een grote pluim op hun gemaskerde hoed.
Gadverdamme, de nostalgicus in mij brult: “Zo maken ze niet meer”. Neh, ze maken ze toch maar je moet ze een beetje zoeken en kunnen vinden tussen het huidige overaanbod in een overgemediatiseerde wereld. Slotsom, parelke van een album van in de tijd toen we nog de tijd konden nemen om een album te degusteren, te verslinden en nadien moe en weltevreden op de welgevormde buik te kunnen kloppen, nagenietend van een geweldig smakende maaltijd. Mijn Frankie-Vercauteren-voorzet, aan u om dit geblinddoekt binnen te shotten! Laatste nummer, Lost Reflection, prachtig slotakkoord.

MAYDAAAAAAAAAAAAAAAAAY! Vara's Vuurwerk begin 1987 draaide dit geweldige headbang nummer....laaaaaaaaaaaaaaaaaang geleden man! Geef mij een tijdmachine! Terug naar toen.

Vierentwintig jaar na datum blijft dit een geweldig album, een moment in het glorieuze jaren tachtig metal tijdvak. De heer Midnight als zanger kan nog altijd het hoofd van de aandachtige luisteraar doen splijten met zijn extreem hoge uithalen maar er valt hierop zo veel te beleven. Nauwelijks veertig minuten puur plezier maar kort en krachtig, zo waren ze toen. Laten we een top-weet-ik-veel maken met magnificieke metal debuutalbums maken en deze staat er zeker in!

Metal zoals metal bedoeld is.... Veel leadguitar, harmonieen, pompende bas, stuwende drums, falsetto's en schreeuwen....

Een debuut van jewelste en wat mij betreft veegt deze Crimson Glory makkelijke de vloer aan met Priest en Maiden... Daar, ik heb het gezegd....

het doet mij iig meer aan als priest dan als queensryche, en het blijft een hele fijne plaat

(hoewel lost reflection door tate gezongen zou kunnen zijn

hou der wel van, die plaatjes die mij deed inwijden in de wat hardere muziek

Kom er net achter dat Midnight al bijna 2 jaar geleden is overleden. Meteen maar even Valhalla en Heart of steel geluisterd. RIP!

En toch heb ik wel wat moeite met dit soort zang... Of het nu King Diamond is of Rob Halford, of deze zanger. Ik lust het niet altijd....

prima debuutalbum van Crimson Glory, al vind ik Mayday iets minder

Diamond of Halford , ahum, sorry, maar Halford plaats ik toch in een categorie steengoede zangers met een werkelijk hoog en laag bereik, dit in tegenstelling tot idd king diamond, wat je amper zingen kan noemen

Midnight kon der ook wat van maar zit ergens tussen halford en diamond in

Debuut plaat van deze band uit Florida en te rangschikken onder het kopje powermetal/ progressieve metal. Wat meteen opvalt is de hoge zang van Midnight (John Patrick Macdonald) en het duidelijk door Queensryche beinvloedde geluid. De eerste twee nummers zijn lekker stevig maar Heart of Steel en Azrael onderscheiden zich door een rustig begin. Mayday klinkt als Judas Priest in full speed dus erg lekker.Queen of the Masquerade is mid tempo maar met een lekker refrein. Angels of War is weer een nummer met een Queensryche sausje maar wel een van de beter nummers op deze plaat. Lost Reflection is een prachtige ballad met een heavy tussenstuk die deze plaat waardig afsluit. Na deze plaat verscheen nog het net zo sterke Transcendence.

Zag deze mannen vorig jaar nog optreden in Zoetermeer met Todd La Torre als nieuwe zanger..kippenvel!!

En er komt dus nieuw materiaal uit..

Die heb ik nog op tape, aangekondigd door Metal Mike.

Helaas bestaat er geen tijdmachine maar met tapes en de geweldige muziek uit die tijd kom je al een heel eind!