menu

The Mars Volta - The Mars Volta (2022)

mijn stem
3,18 (37)
37 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Clouds Hill

  1. Blacklight Shine (2:55)
  2. Graveyard Love (3:14)
  3. Shore Story (3:15)
  4. Blank Condolences (3:27)
  5. Vigil (3:14)
  6. Que Dios Te Maldiga Mi Corazon (1:41)
  7. Cerulea (3:45)
  8. Flash Burns from Flashbacks (2:38)
  9. Palm Full of Crux (3:36)
  10. No Case Gain (2:41)
  11. Tourmaline (3:34)
  12. Equus 3 (4:09)
  13. Collapsible Shoulders (2:24)
  14. The Requisition (4:12)
totale tijdsduur: 44:45
zoeken in:
avatar van Tommoo
3,5
Wat dat betreft toont het wel wat parallellen met de discografie en verandering in richting die Deafheaven op is gegaan.

Deafheaven - Infinite Granite (2021) - MusicMeter.nl

avatar van Don Cappuccino
4,0
Tommoo schreef:
Wat dat betreft toont het wel wat parallellen met de discografie en verandering in richting die Deafheaven op is gegaan.

Deafheaven - Infinite Granite (2021) - MusicMeter.nl


Ja, met het steeds meer uitfaseren van blackmetal per album, al zou het me niet verbazen dat de band bij een volgende plaat de blackmetal juist weer harder dan ooit terug brengt (de track Black Brick kan daarvan een voorproefje zijn).

avatar van henrie9
4,0

Een relevant stuk dit inderdaad uit The Guardian. De mannen van The Mars Volta doen er hun boekje open over de making-of van hun laatste. Best zo, want her en der, en ook op dit forum, heeft er al behoorlijk wat awoert weerklonken over hun zogenaamde omwenteling of wordt die soms juist ook weggerationaliseerd. Welnu persoonlijk vind ik zelf ook dat vogeltjes ergens altijd wel blijven zingen zoals ze gebekt zijn, maar wat The Mars Volta betreft leggen ze voor wie het horen willen zelf eens klaar en duidelijk uit dat 'het meest revolutionaire' wat ze konden doen, en nu ook deden, precies dit in het grootste geheim maken was van een popplaat. Rodriguez-López en Bixler-Zavala hebben het er ook over dat ze in The Mars Volta altijd doen wat ze willen, omdat ze nu eenmaal 'geen erfgoedact zijn die verplicht moet blijven vasthangen aan al hun eerdere muziek'. Ze achtten de tijd nu rijp om deze keer hun progressie te maken door een 'radicale verfrissende herdefinitie van The Mars Volta met alle mogelijkheden open'. Waarvan dus akte. Van The Mars Volta weten we intussen ook dat ze zoiets ook altijd doen 'no matter what', m.a w. met gelijk welke overblijvende fanbase gaan ze daarna verder. Al blijkt dat laatste dan blijkbaar toch wel goed mee te vallen. Denk dat ze met de sound uit dit straatje nog wel een tijdje doorgaan.

avatar van Barney Rubble
4,0
Ik voeg mij bij het positieve kamp. Progressieve pop die door middel van gedetaileerde arrangementen onderscheidend en spannend overkomt. Daarenboven klonk de band sinds The Bedlam in Goliath niet meer zo gedreven en enthousiast . Mijns inziens een geslaagde doorstart van The Mars Volta. Van mij mogen ze wel meer uitbrengen in deze stijl.

avatar van CWTAB
3,0
Is dit een weinig subtiele fuck-you aan de fans die verlangen naar de chaos van de eerste platen? Niet revolutionair dat de band zich niet aan de verwachtingen houdt (ooit lang geleden gezien op Pukkelpop 2003 en daar was het 1 grote jam met hier en daar wat stukjes DITC die opdoken).

Zich afzetten tegen het verwachtingspatroon met een laidback plaat met (meer) persoonlijke teksten (jammer genoeg de pakkende momenten vergeten) valt dan weer volgens mij niet te lijmen met het feit dat sinds de band terug een maand on toer is dat de setlijst slechts Blacklight Shine & Graveyard Love heeft van deze plaat en 7 nummers van DITC... als je dan toch zo een statement wil maken met de nieuwe sound/songs speel dan het volledige album live ipv 2 singletjes?

Geen slechte plaat maar voor mij persoonlijk geen Mars Volta plaat, eerder een Cedric Bixler-Zavala-Omar Rodriguez (samen-solo plaat). Jammer na 10 jaar wachten, misschien dat bij een toekomstige live show de stukjes wel op hun plaats vallen.

avatar van Sound
Ik gun elke band of muzikant alle vrijheid om lekker te doen waar ze zelf zin in hebben, maar ik vind het bijna onvoorstelbaar dat dezelfde band verantwoordelijk voor een album dat in mijn top10 allertijden (DITC) staat, dit vreselijke album weet te produceren. En met dat laatste bedoel ik dan puur mijn subjectieve benaming hiervoor he. Ik vond St. Anger van Metallica destijds bijna nog beter te verteren dan dit.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:53 uur

geplaatst: vandaag om 12:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.