Nirvana - Nevermind (1991)

Klassieker onder de alt. rock. Zonder schaamte 5*

Veel twintigers van nu mee groot geworden, inderdaad. Terechte klassieker-status waarschijnlijk, al had ik net iets meer met bijvoorbeeld Sonic Yourth of de Smashing Pumpkins.

Desondanks: grappig bandje, Nirvana.

Ik had zo'n hekel aan die Nirvana-hype destijds, maar dit album is nog wel aardig. 3*

Volkomen overgewaardeerd schreeuwend prul.

Dit album is de defintie van een " echte " rockplaat. Nirvana staat vandaag de dag nog erg hoog aangeschreven en met het lied smells like teen spirit zetten ze de toon voor al het latere werk en legden ze de lat hoog. Deze cd staat vol shreeuwerige songs vol goed gitaarwerk en teksten waar vele jongeren door geboeid werden. De dood van kurt Cobain was een ware schok bij de liefhebbers.

Nirvana heeft zo'n beetje mijn leven veranderd.

En dat van vele anderen.

Hoewel ik echt meer met Sonic Youth en met bijvoorbeeld PJ Harvey had, valt niet te kennen dat Nirvana toch op zijn minst een opmerkelijk frisse, krachtige appeal had, die een decennium later nog weinig aan kracht inboette voor de jeugd.

Het album wat mij definitief de richting van de rock/metal in duwde (al luisterde ik daarvoor wel af en toe Metallica en GNR). Jeugdsentiment dus en een echte klassieker.

Smashing Pumpkins met Gish en Pearl Jam met Ten: dat waren toch de albums indertijd waar deze super-cd toch net niet aan kon tippen bij mij. Maar wel met de nadruk op net

Tijdloze rockklassieker.
Niets schreeuwerig, maar woede en wanhoop onder de jeugdigen.

Favorieten: Lithium en Something In The Way.

helemaal mee eens.
wel opvallend dat het album erg omhoog geschoten is, nu iedereen weer weet van; oja, het is alweer 10 jaar geleden dat kurt zelfmoord pleegde....

Tussen al het positiefs even een ander geluid. Ik heb niks met Nirvana en zal het ook nooit krijgen. Ik speel zelf in band(s) en heb al div. nummers van Nirvana gespeeld, maar vind het helemaal niks. Muzikaal gezien stelt het zeer weinig voor, en de band sprak me destijds al totaal niet aan, en ik begreep al helemaal niet alle hype erom heen. Maar misschien komt dat omdat ik gewoon niet zo hou van depressieve muziek, maar hey that's me.

Kijk dat je dit noemt is al meteen een bewijs voor de totaal verschillende kijk op muziek die wij hebben. Ik vind techniek en iets perfect laten klinken van geen enkel belang. Ik luister heel erg gevoelsmatig naar muziek. En toto (al ken ik alleen de hits) glijdt totaal langs me heen (en irriteert me gewoon), terwijl Nirvana de band was die alles had wat ik op mijn 16e voelde.

Respect hoor, dat besef ik maar al te goed dat ze de stem van een generatie waren (ik was toen alleen ook een pubertje, maar voelde me niet aangesproken Maar denk niet automatisch dat ik niet met gevoel naar muziek luister, Coldplay vind ik ook een onwijze band, en dat is nou ook niet bepaald conservatorium werk. Alleen laatst zag ik dat Kurt Kobain ergens in een top 10 van beste gitaristen alle tijden stond, kijk dat irriteert me dan wel, want dat is gewoon absurd, de man kon net 3 akoorden spelen.

Het lijkt wel vaak dat band zo overschat worden als ze er een beetje bedroefd bijzitten en schoppen tegen alles, Oasis en the verve waren ook zo'n verhaal alhoewel ik dan Nirvana wel wat puurder vond dan die twee dramas.

Dan heb je de eerste platen van The Verve zeker niet gehoord.

Dat hangt dus ook weer van je benadering af. Technisch niet bijzonder goed, gevoelsmatig wel, ook als gitarist.
Als je een lijst maakt van de technisch meest briljante gitaristen, krijg je wat mij betreft een heel ander soort lijst dan (voor mij) de beste gitaristen. Bij de eerste zou Cobain niet horen bij de tweede lijst misschien wel. Dat soort lijstjes ergeren bovendien iedereen altijd, er zit altijd wel iets of iemand in, waarvan je de hoge of lage plaats niet begrijpt.
Drie akkoorden zeggen me vaak veel meer dan twaalf.
(En ik vond Oasis niet direct depressief, eerder verveeld. Andere emotie.)

5+

Goed refrein in Lithium!

Het kan niet beter vooral breed is goed.

0.5*--> heb een serieuze hekel aan nirvana

Tsssssssssssssss, jammer voor je, echt een goeie band nl. Hoop dat het verder goed met je gaat!

Echt lelijk dat II erachter trouwens!

Het is gewoon dat ik zijn stem ni kan hore, de muziek valt wel mee

ach ja... zoals ze zeggen: over smaak valt niet te twisten, toch ??

zeker zonder schaamte *5... Nirvana is gewoon heer&meester _o_

"gewoon"? Leg eens uit waarom dan.

Als ge diene mens hoort zinge, das nog erger da diene vijf wasknijpers en een strijkijzer heeft ingeslikt

Schrijf 's wat leesbaarder, man.

Hij zingt gewoon met overgave. Misschien is dat niet altijd even zuiver, maar ik denk ook niet dat een gepolijste engelenstem heel erg goed bij deze muziek zou passen.

Balorige gitaren, daverende ritmesecties: met z'n beiden schreeuwden ze om mijn aandacht in '92 - toen ze mij bereikten in de vorm van Smells like teen spirit . Een bizar gevoel van angst overviel me toen.

Ik had nog niet echt veel muziek van mezelf in huis: een singeltje van Shakespear's Sister, "Out of Time" & "Document" van R.E.M., "Desintegration" van The Cure en de geërfde lp "Rio" van Duran Duran (papa was er niet meer in geïntresseerd ).

Ik snapte niet echt veel van de teksten van Cobain als elfjarige. Maar het voelde aan alsof ik op een roetsjbaan van emoties kwam te zitten ...

Ik kreeg m'n exemplaar van "Nevermind" onder de kerstbaan (kan het burgerlijker? ), en op de één of andere manier voelde ik me totaal anders nadat ik "Nevermind" voor 't eerst in zijn geheel had beluisterd.

Ik kan moeilijk zeggen dat het een eeuwige liefde was tussen mij en "Nevermind". Ik kocht wel "In Utero" - en luisterde daar veel naar.

Maar ondertussen zijn we een aantal jaren verder en de liefde groeit toch nog steeds tussen mij en "Nevermind". Ik denk dat het 'em zit in de intensie van Cobain - hij probeert tenminste op de één of andere manier "eerlijk" te zijn (hoe ik die "eerlijkheid" adequaat moet invullen, heb ik het raden naar).

Voor mij is dit het beste album allertijden. Elk nummer op deze CD is steengoed, je hoeft niet een liedje door te knippen op deze CD.

Van de reng-reng-rag-rag-schreeuw-schreeuw CD's is dit de allerbeste.