Nirvana - Nevermind (1991)

deze cd is een klassieker. ik lig iedere dag in bed te huilen dat ik hem nog niet heb. 5*

Koop hem zou ik zeggen .

Inderdaad een klassieker, één van de beste en belangrijkste albums uit de jaren '90. Mijn favoriete nummer was altijd Lithium, maar ik heb de muziek zo vaak gehoord dat het luisteren nu helemaal automatisch gaat zonder dat er één haartje op mijn lichaam aan denkt om even recalsitrant overeind te gaan staan. Voor mij dus 4,0*

moet je deze cd nu beoordelen op de waarde die hij voor me had toen ik hem kocht, of de waarde die hij nu voor me heeft?
ik kies voor het tweede: 2,5 sterren.

Ik vind dat dat eerste toch ook wel zwaar mee moet tellen hoor Kareltje! Jeugd sentiment moet je niet onderschatten.

Mijn muzieksmaak is door de jaren heen wel redelijk gelijk gebleven. Waarom is dat bij jouw verandert als ik vragen mag?

Ik neem de vrijheid om deze vraag ook even te beantwoorden.
Mijn muzieksmaak is namelijk wel degelijk veranderd, maar uitgerekend deze plaat is één van de weinige die de tand des tijds heeft doorstaan.

Ik vond dit destijds fantastisch, maar het blijft toch vreemd een 5 te geven aan een album dat ik al zeker 5 jaar niet meer in zijn volledigheid heb gehoord.

Ik ben blij dat ik Nirvana goed vond toen Kurt Cobain nog leefde. Nadien werd er zo mee gedweept dat ik er nooit meer eerlijk voor uit heb durven komen. Ik geef de CD toch een 4.5 omdat ik er nog graag naar luister als er niemand meeluistert.

ik vind dit niet slecht maar dit moet voor mij toch wel de meest overroepen plaat van de jaren 90 zijn, ok het is niet echt slecht , je hoort duidelijke beatle invloeden , gelukkig maar , en hij is beter dan in utero, maar toch altijd hetzelfde kalm stukje om dan los te barsten , typisch voor de grunge maar geef mij maar liever pearl jam en dan vooral hun ballads zoals , nothingman,

Persoonlijk vind ik ook dat Cobain en zijn Nirvana iets te veel wordt geprezen. (kijk maar naar de reactie van Zachary Glass).
Voor mij blijft het muziek, succesvol bij pubers, die tamelijk op elkaar lijkt.
Cobain is een zanger, geen God, ook al mag de groepsnaam daar naar verwijzen.

Die heb ik nog nooit gehoord??

Vertel eens..

Beatle-invloeden hoor je toch bijna in alle pop/rock-gitaarbandjes van de laatste 30 jaar!!! Ze hebben dan ook een behoorlijke trend gezet (nogal een understatement!). Denk aan melodielijntjes, refreinen, opbouw/afloop van songs, lengtes van liedjes (voornamelijk singles). De meeste (serieuze) popmuziek valt er gewoon naar te herleiden.

hoewel ik normaal wel van het soort muziek houd, vind ik deze niet zo super.
Hij is erg overgewaardeerd, met maar een klein aantal goede (of misschien beter 'aardige' nummers). Ze zijn een beetje 'bijna goed'. Lithium vind ik de beste, maar hij mist ook wat.

3.5

Ik ben het ermee eens dat deze cd heel erg overgewaardeerd is. Hij is niet de beste cd ooit. Hij is wel erg goed.
Come as You Are en Smells Like Teen Spirit vind ik vooral erg goed.
4,5*

Ik schrijf een jeugdherinnering op en pardoes prijs ik iets té veel.

Mooi is me dat




Gelukkig maar. Ik meen me veel misplaatst gedrens te herinneren rondom de dood van Cobain. 't Is popmuziek, niets meer - niets minder

Vooral MTV is daar goed in. Zo'n beetje elke artiest is volgens hen wel de grondlegger van wat dan ook. En logisch ook, zij hebben alleen maar voordeel van de massahysterie rond bepaalde (liefst zoveel mogelijk) artiesten.

Daarom staat ie ook op nr 2.

Als er iets overgewaardeerd is in de top 100 dan is het de nummer 1 wel. Dit is simpelweg een dijk van een plaat zonder zwakke momenten.

Topnummers zijn:
- Come as you are
- Drain You
- Lounge Act

Sorry, maar als jij een plaat goed vindt, schrijf je er zo betoverend over net alsof je ermee getrouwd bent Altijd literair erg mooie berichtjes die jij achterlaat vind ik(echt niet sarcastisch bedoeld).


Als het zo'n dijkerd is, moeten dan niet al de nummers topnummers zijn?

Er zijn natuurlijk altijd nummers die eruit springen. Die zijn dan zeg maar meer dan 5 sterren waard en de rest gewoon 5 of net daaronder. Dus een 5 sterren album.

waarom staat de unplugged van deze groep niet op deze plek.....is zo'n goed album !

Omdat de band m.i. die unplugged plaat nooit had moeten maken, althans niet op deze manier. Ik vind het persoonlijk altijd erg zonde als bands hun rock songs accoustisch gaan uitvoeren. Dan verliezen de songs voor mij alle kracht die ze zo mooi maken. De enige echte uitzondering is voor mij Polly. Ik denk dat Nirvana gewoon een accoustische plaat had moeten maken, met nieuwe accoustische nummers. Had ik persoonlijk beter gevonden, maar goed wie ben ik...

2 herinneringen aan deze plaat:

Ik kocht deze plaat na het uitkomen van REM's Monster, waarop het nummer Let Me In over Kurt's zelfmoord gaat. Daarmee werd het de tweede plaat ooit gekocht door mij... Tja ik kocht echt alles wat ook maar enigzins gerelateerd aan REM was

De tweede herinnering is aan mijn bizarre godsdienstleraar, die het liefst in de les songs met de hele klas analyseerde. The End van The Doors bijvoorbeeld, en dus ook Smells Like Teen Spirit.

Nirvana is verder nooit helemaal mijn band geweest, begin jaren 90 was ik, als keurige kortgeknipte jongeman, into REM en Crowded House enzo. Toch staan er wel een pets mooie nummers op deze plaat: Teen Spirit blijft een klassieker, Lithium is heel sterk en Polly is gewoon echt heel *mooi*. Het schreeuwerige op sommige andere nummers kan me dan weer niet zo bekoren.

Overigens is Something In The Way op mijn ceedeetje door allemaal extra ongein 20 minuut 35 seconden... Ik dacht dat dat standaard was?

PS check ook eens het nummer Smells Like Nirvana van Weird Al Yankovich, die is toch wel erg grappig

3*.

Ik wou dat ik zo'n godsdienstleraar had.

Op een mooie zomerse dag ging onze klas tijdens de godsdienstles naar het dichtbij gelegen Leidsche Hout, een bos niet ver van school. Toen een leraar ons nariep wat wij gingen doen, antwoorde de godsdienstleraar: "Wij gaan God zoeken in het Leidsche Hout!".

Onze godsdienstlessen waren ook altijd erg leuk. Zeer facultatief, maar voor diegenen die kwamen stonden altijd leuke discussies te wachten. Niet echt met een religieuze inslag; het was meer een soort diepgaandere maatschappijleer. En we kregen ook wat lesjes filosofie (bij godsdienst heb ik meer geleerd over het existentialisme van Sartre en Camus dan bij Frans).

Maar goed, Nirvana dus. Ik heb dit destijds gekopieerd van de bieb en vond het geweldig, net als iedereen denk ik. Maar ik geloof niet dat ik dit album de afgelopen 10 jaar nog helemaal gehoord heb. Als ik nu nog 's Nirvana wil horen, dan grijp ik toch eerder naar In Utero.

Hij had zijn momenten

Het album dat mij bekeerde van beluisteraar van pop tot rockliefhebber. Helaas luister ik hem nauwelijks nog. Zeker omdat ik hem vroeger echt elk moment op had staan.

Ha, ik en Herman hebben op dezelfde school gezeten
Klaver is gewoon een zwaar toffe gozer.

En deze CD is gewoon een stukje geschiedenis o / .

Ja, Klaver was zeker tof! Net als Dooper. Ik ben blij dat ik ze allebei gehad heb... Maar wie ben jij dan?

Ik denk dat velen dat probleem hebben. Toen hij net uit was (en de echte hype nog nét niet was uitgebroken) stond hij bij mij ook continue aan. Heel soms draai ik nog wel een enkel nummer, maar ik kan me ook niet meer heugen dat ik hem in zijn geheel gedraaid heb. Ondanks dat blijft het wel een bijzonder album met heel veel herinneringen. En kwalitatief heeft de tijd daar niets aan weten te veranderen.
Wat ik dan wel weer leuk vind is dat veel tieners van nu er nog enorm mee dwepen (t-shirts e.d.). Zij hebben het niet bewust meegemaakt ! Ik herken dat wel, omdat ik zo'n periode heb gehad met the Doors & Jimi Hendrix: die zijn overleden in mijn geboorte-jaar, dus precies hetzelfde effect, maar dan met een andere generatie artiesten