Brutus - Unison Life (2022)

Dromerige postrock uit België. De band zet best een aangenaam geluid neer, soms lekker slepend en heavy, dan weer poppy en uptempo, maar het songmateriaal doet me helaas weinig en ook met de stem van de zangeres kan ik niet zo veel. Het blijft bij deze eerste kennismaking, vrees ik. Men deelt overigens de bandnaam met onze kat.

Het lag eigenlijk aan het feit dat ik tickets had voor het concert van Brutus in Trix afgelopen maand, dat ik Unison Life nog niet had gekocht. Ik probeer in de mate van het mogelijke – zeker bij Belgische bands – mijn vinyl toch te kopen bij henzelf. Het is dan ook een gelukje dat er van Unison Life ondertussen een anniversary edition op de proppen is gekomen. Gelimiteerd tot 1000 exemplaren (de mijne is nummer 176) en gewoon een erg fijne release met onder andere een 7” single met daarop de non-album track Love Won't Hide The Ugliness. Een nummer dat niet had misstaan op Unison Life trouwens. Gevoelsmatig is dit een klein stapje achteruit ten opzichte van Burst en Nest, maar live klinkt het in ieder geval allemaal overdonderend. Nummers als Victoria, What Have We Done, Liar en Storm hebben al een plaatsje in mijn persoonlijke playlist veroverend, maar ik moet toegeven dat ik nummers met net dat beetje extra mis. Je kan echter natuurlijk niet elke plaat een geweldige kraker zoals Sugar Dragon, War of All Along brengen. Onvoorstelbaar dat ze die laatste trouwens niet speelden. Ik was enorm blij met Victoria als laatste nummer, maar er was algemene onvrede rondom mij dat All Along niet gespeeld werd. In ieder geval dus een album dat grotendeels in het verlengde ligt van de twee vorige albums. Brutus weet waar ze goed in zijn en wijken daar niet noodzakelijk veel van af. Toch voel je dat er langzaamaan toch wat een andere weg wordt ingeslagen en ze misschien net iets rustiger zijn geworden. Sowieso ook heel veel hartjes en liefde tijdens het concert en in de achterkant van de LP is ook een hartje uitgesneden. De band is ondertussen vertrokken voor een Europese tour en ik vermoed dat er daarna weer in de studio gedoken zal worden, ik blijf ze in ieder geval op de voet volgen. Het is en blijft één van de meest geweldige Belgische bands van de laatste jaren.

Op de valreep van 2023 heb ik Brutus samen met Psychonaut een geweldig concert zien geven in Paradiso, Amsterdam. Concertzaal-technisch is het tot dusverre de mooiste zaal die ik heb mogen aanschouwen, maar dat hier even terzijde. Psychonaut kende ik al een poosje en had ik ook al eens live zien optreden bij Into The Grave 2023, een optreden dat een verpletterende indruk op me achterliet en waardoor ik het studiomateriaal van de band nadien veel beter kon waarderen (getuige deze recensie, enkele dagen na het betreffende optreden geschreven).

Mijn kennis van het oeuvre van Brutus beperkte zich echter slechts tot het studiomateriaal en dan nog specifieker enkel deze plaat. Die plaat - de naam Unison Life dragende - maakte bij de eerste kennismaking geen indruk op mij, getuige de schamele 3,5*-score die ik eraan heb verbonden. De composities, de melodieën, de energie; het kwam simpelweg niet binnen. Waar dat aan lag, weet ik niet, maar ik besloot het er maar bij te laten.

Case closed, zou je denken...

Het concert van 30 december in Paradiso verraste me zeer positief. De muziek die Brutus maakt, komt live namelijk vele malen beter tot zijn recht. Het krijgt zoveel meer zeggenschap, energie en 'body' mee; ik heb ontzettend genoten van wat de band het publiek voorschotelde. In alle tevredenheid verliet ik samen met mijn neef de zaal, met het voornemen de studioplaat nadien nog eens een kans te geven.

En het kwartje lijkt nu de goede kant op te zijn gevallen, want Unison Life bevalt me nu stukken beter dan eerst. Bij alle nummers herken ik de expressieve, 'in your face'-zanglijnen van Stefanie Mannaerts die ik tijdens het concert kennelijk goed heb opgenomen. Waar de vroegere luisterbeurten aanvoelden als een worsteling en een 'ben ik nog steeds niet klaar?'-moment, vliegt de plaat de afgelopen draaibeuren om voordat ik er erg in heb.

Dit relaas is eens te meer een voorbeeld dat goede bands de eigenschap hebben om hun studiomateriaal bij een live-setting naar een hoger niveau te tillen. Brutus behoort voor mij na het concert in Amsterdam ook zeker tot die categorie bands. Dus hierbij een advies voor de mensen die twijfelen over de muziek van Brutus en die de kans krijgen ze eens live te kunnen aanschouwen: zeker doen, je wordt absoluut niet teleurgesteld!

4*