Marvin Gaye - Here, My Dear (1978)

De ultieme plaat over echtsheidingsleed. Eerste twee nummers doen een zoetsappig album vermoeden maar daarna gaat Marvin loos. Dampende soul en vileine teksten geadresseerd aan zijn ex (zie ook de songtitels) Het verhaal achter deze plaat maakt t allemaal nog specialer dan dat t op basis van songschrijverstalent, mooie productie en De Stem al is. In mijn beleving Het Meesterwerk van Marvin. En dat voor een plaat die gemaakt is om zijn ex een som geld mee te kunnen geven.

Zwaar onderschat album!

Samen met "What's going on" (zo compleet) en"I want you" (zo lekker) mijn favoriete Marvin Gaye plaat.
Wat zeg ik, deze 3 behoren sowieso tot mijn favoriete platen!

Tevens is dit 1 van de meest interessante platen (qua verhaal) die ik ken.

In de sixties had Marv altijd braaf gedaan wat hitfabriek Motown van hem verlangde (en vooral zoals... (qua stijl)), maar met "What's going on" ging hij zijn eigen weg.
Hij koos zijn eigen stijl, maakte gedurfde concept platen, vernieuwende sound, eigen nummers en productie.
Een paar jaar later koos hij ook prive voor zich zelf, en kreeg een relatie met een zeer jonge vrouw (het thema van het album "I want you").
In het jaar voor dit album, zat hij min of meer in de problemen.
Zijn fans wilden een nieuwe plaat, zijn vrouw (dochter van Motownbaas Berry Gordy) wilde (veel) allementatie, en Motown wilde weer eens een hit.

Marvin besloot de problemen in 1 klap op te lossen;
hij sloot zich op in de studio (met niks aan materiaal eigenlijk), en kwam er uit met een nieuw dubbel album.
"Here my dear" voor (ook financieel gezien) zijn ex-vrouw en volledig over zijn relatie met haar.

Zo had ze het waarschijnlijk nu ook weer niet bedoeld... (alles lag open en blood).

Het album werd niet begrepen door de fans en flopte helaas.
Zo jammer, want er staan prachtige nummer op.

De eerste twee nummers (in het berichtje hier boven zoetsappig genoemd) vloeien mooi in elkaar over en gaan over het begin van de relatie, en zijn dan ook in 50's/ 60's stijl.
"when did you stop loving me" heeft die prachtige en typische Marvin Gaye zang-lagen.
"Sparrow"en "Anna's song" zijn twee hele mooie ballads, met een apparte zwoele sfeer.
"A Funky space reincarnation" doet z'n naam eer aan, en doet het nog steeds goed (zou zo door Jamiroquai kunnen worden gecoverd).
Mijn favoriet is "Is that enough ?"
Dat nummer (niet zo'n standaard 4 minuten track) heeft veel waarde voor het thema van de plaat, loopt lekker, heeft een hele mooie opbouw (zowel qua instrumenten als qua zang), is erg mooi ingespeeld en klinkt gewoon geweldig.

Luisteren (!) naar deze plaat is alsof je een goed boek leest, met als extra een genot voor je oren.

Is That Enough
absoluut het beste van het album en sowieso een van zijn beste nummers
I Want You (het nummer) blijft wel mijn persoonlijke favoriete Marv.
Is That Enough ademt ongeveer dezelfde sfeer

Bij de "kenners" toch wel hoog aangeschreven (volgens Oor een van zijn 3 meesterwerken), bij het grote publiek inderdaad niet echt aangeslagen.

Net weer eens full blow op de koptelefoon (een dure) voorbij laten komen. Tot tranen geroerd !.

Picture this.

Marvin die door zijn aanstaande ex, die ook nog eens de zus is van zijn platenbaas, buiten wordt getrapt maar wel even geacht wordt een godsvermogen af te staan. Hetgeen ie niet heeft.

Om zijn ex af te betalen bedenkt die dame dat de royalty’s van zijn volgende plaat maar naar haar moeten. Die plaat moet dan ook uitgebracht worden door haar broer. Hoeveel redenen moet je hebben om een stapel b-kantjes uit te brengen ?

Niets van dat alles. Marvin gooit alles wat hij heeft aan talent, en dat is goddamn niet gering, in dit project. De hele scheiding wordt op plaat geflikkerd omlijst door de meest funkende melodieën ever gemaakt. Zijn ex in een jammer daglicht stellend, zijn voorheen zwager met het dilemma achter latend!. De briljante plaat vol zwaar funkende afrekeningen volle bak promoten als het meesterwerk dat het is geworden, of loyaliteit betogen naar zijn zus?? De zus die wrang genoeg, niet wil dat veel mensen de ontboezemingen op deze plaat tot zich nemen, maar aan de andere kant rijker wordt bij ieder verkocht exemplaar.

De geschiedenis is bekend. De plaat wordt geboycot door het eigen platenlabel en flopt volkomen. De muziekwereld in verbijstering achterlatend.

Inmiddels allang erkend als meesterwerk, rest mij hier niets anders dan, de tranen nog wegwegend van de recente luisterbeurt, een ieder deze knaller van harte aan te bevelen

Nou, je hebt mij in ieder geval waanzinnig nieuwsgierig gemaakt. Ken alleen het album What's Going On en had nog nooit van deze gehoord..... tot nu dus. Hier maar eens achteraan gaan!! Ben gek op soul! Hopelijk is dit album nog te bestellen ergens of te koop in een winkel.

Gewoon te koop en te bestellen. Doen !

mooi verhaaltje VanDeGriend;
daarentegen was ik al overtuigd

Dit album klinkt anders.. maar toch perfectie.

In een woord meesterlijk. Iemand die dit album spontaan noemt als favoriet, kan voor mij niet meer stuk.

Dank je

en ik ben nr 3.

Inderdaad een ongekend prachtig plaatje. 5*

Ik ben zwaar fan van What's goin on en ook van Let's Get it On, maar helaas pindakaas, deze ken ik niet.

Maar ik ben iemand die steeds open staat voor nieuwe impulsen

dus : ik kan hier blijkbaar nog veel bijleren.

Ga dit plaatje dus dringend opzoeken.

Da's nu waarvoor ik precies op deze site ben aangespoeld, zie!

Bedankt, schatjes voor jullie TIP ! enne

Patje

If you ever loved me with all of your heart You'd never take a million dollars to part



Wat een prachtige track! Draai ik laatste tijd erg veel, echt een van Marvin's betere nummers, classic, ik ben erg benieuwd naar de rest van dit album.

Erg sterke Marvin-plaat. Ik weet momenteel niet wat te geven, niveau ligt zo rond 4,25 vind ik. When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Loving You en Anger zijn echt sterk, maar vooral When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Loving You is gewoon briljant. Mijn 3de favo Marvin-nummer ooit, die beat is prachtig, die tekst nog mooier maar hoe Marvin zingt kan ik niet uitdrukken, veel te mooi voor woorden. Die tekst naar zijn ex is echt te hard:

If you ever loved me with all of your heart You'd never take a million dollars to part

Anger:

I ain't gonna let you get the best of me, babe
I'm gonna go somewhere and cool
This is not the way my head's supposed to be, babe
You've got me feelin' like some silly fool
But I know a real nice place where I can go
And feel the way i'm supposed to feel
-Weer zo'n vreemd Marvin Gaye-geval bij mij, Devin The Dude had dat stuk gesampled in Go Somewhere, ik vroeg me altijd af waarvan het origineel kwam, vond ik zo mooi, ik herken me in die track. Zelfde geval had ik met Love Is van Common (God Is Love-sample), Spaceship van Kanye (Distant-Lover sample). Ik heb gewoon wat met Marvin. Me favo zanger ooit.

Heel dit album kent gewoon een uiterst goed thema, zet me soms echt aan het denken, die productie is ijzersterk, teksten prachtig verwerkt rond het thema. Marvin's zangkwaliteiten vallen niet tegen, eigenlijk nooit.

Leuk weetje: Marvin wou eerst dit album laten floppen, een deel van het geld ging naar zijn ex, was zo afgesproken met de advocaat, maar tijdens het maken kon hij zijn gevoelens niet bedwingen en maakte hij een meesterwerk, hiervoor hun ik hem het voordeel van de twijfel en uit respect.

4,5* Wondermooie plaat met thema, bevalt me sowieso erg.


When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Loving You Ben ik zo verslaafd aan Te mooie track voor woorden.

Het gehele album klinkt ook alsof het moest mislukken...beetje nonchalant en eentonig. Alsof hij het album als metafoor voor zijn liefdesleven zag.

Maar onder het oppervlak ligt dus een waar pareltje. Het thema (haat,nijd en spijt) is ook zo echt en krachtig uitgewerkt dat je dit album zeker niet samen met je geliefde moet gaan luisteren....kans is aanwezig dat de liefde spontaan oplost.

Het Jazz-gehalte op dit album bij momenten is indrukwekkend vet, maar toch gaat het terug naar 4*. Paar tracks die nog moeten groeien, na 4 luisterbeurten zit ik met een zwaar twijfegeval, meestal geef ik me favo artiesten ooit het voordeel van de twijfel, Marvin is en blijft me favo zanger. We zien nog wat dit wordt.

4*

Prachtig album,

komt vooral vandaag erg goed in me leven terecht, ben ik iemand kwijt? Niet bepaald, maar dit album en paar tracks spreken me best aan. Marvin zint zo mooi met uiterst veel gevoel, prachtig hoe hij zijn gevoelens hier uitdrukt tegenover zijn ex met die geniale teksten. De productie van dit album is ook uiterst geniaal, Jazzy en zo lekker!

Mijn 3 huidige favorieten zijn:

I Met A Little Girl, Sure Was Fine, Pretty Little Thing Just About Blew My Mind Damn wat een uiterst mooie opening, ook leuk, hier begint de relatie, eindigt op het einde dan dat Cry-stukje is echt kippenvel en om er zelf tranen bij te krijgen Te mooi voor woorden.

When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Loving You, ja over deze track zouden boeken moeten geschreven worden, laat staan zo'n klein aantal regels. Het Jazz-gehalte is daar zo verbluffend goed dat er zelfs een Instrumentele Versie op staan, maar kijk, die productie valt nog in het weinig als het aankomt op die tekst en zang. Een ongelooflijk aantal briljante quotes in die track, mijn 3 favo's:

If you ever loved me will all of your heart
You'd never take $1 million to part

Pains of love, miles of tears, after lasting for my lifetime
Broken hearts last for years and break away to the blue-day sunshine

I'd rather remember, remember the joy we shared babe
I'd rather remember all the fun we had
All I ever really wanted was to love you and treat you right
All we did was fuss and figh

Op zich niet zo briljant als je het gewoon leest, maar zo héérlijk gezongen. Een van Marvin's beste nummers .

I Was A Fool From The Start, Foolin Around With My Mind Instead Of My Heart, weeral zo'n uiterst fijn Marvin-nummer.

En heel dit album bevat nog zo'n heerlijk aantal prachtige quotes vind ik, geen enkele track is slecht, erg compleet. Marvin zorgt voor topnummers en geweldige sfeer heel de Cd lang.

4,5*

Dit album dat in de schaduw moet staan van What's Going On en Let's Get it On, moet kwalitatief nauweljks onderdoen voor voornoemde albums; Marvin zingt ontzettend gevoelig, de muziek is schitterend, ontzettend soulfull, maar hier en daar zeker ook jazzy, en af en toe komt er funk aan te pas.

Dikke aanrader en meteen een prima album gevonden, ik kon dit gisteren scoren in Utrecht op de MuMe Meeting.

****1/2

Hehe, eindelijk komt deze ongelooflijke kraker, en wat mij betreft met voorsprong Marvin's indrukwekkendste werkstuk, uit in een Deluxe 2CD uitvoering. Met volle overtuiging trap ik in deze marketingtruck en gun ik de erven Gaye de extra inkomsten van het voor de vierde keer aanschaffen van Here, My Dear

Wie is mijn lotgenoot die ook 'Time to Get It Together' koos als favoriet? (We zijn maar met 2 voor nu), Verd*mme! Wát een schitterend nummer is dat! Dit begint misschien toch mijn favoriete plaat van Marvin Gaye te worden.

woow deze is ook prachtig.
Heb em nu 2x beluisterd en Marvins stem is gewoon weer zo heerlijk. Daarbij komt dat de lyrics van marvin altijd aantrekkelijk zijn om naar te luisteren en dan krijg je al snel weer een geniale plaat.
Ik zet hem maar weer een keer op

ik ken de plaat helemaal niet maar ben wel benieuwd naar de deluxe uitvoering , is die al uit aub , want ik hoor graag artiesten die lekker loos gaan

Die is al uit !!

Tsja, ik wilde eens een leuke recensie plaatsen bij dit album. Maar na het lezen van alle andere berichten vraag ik me toch af wat ik er nog over kwijt kan. Wat ik zeker wel kan is alle positieve reacties alleen maar te beamen. NOu is de status van Marvin Gaye al legendarisch, maar dit album heeft hij dit nog maar eens extra benadrukt.
Een album dat de tranen in je ogen laat verschijnen, maar aan de andere kant ook weer zo grooved dat het wiederweerga is. Een mooier luistergenot is er bijna niet te bedenken. Voor mij toch wel na 'Lets Get it On' mijn favoriete album van Mr. Gaye. En eigenlijk is een gemiddeld van 3,89 te laag

Wat een geweldige plaat is dit, kende hem al wel redelijk, maar ben door de nieuwe luxe-uitvoering hem eens goed gaan beluisteren en ook de linernotes erin gelezen, wow, geweldig, ook door nu de achtergrond van de plaat te weten. eigenlijk 6 sterren waard

Marvin Gaye's meesterwerk, geen twijfel mogelijk als je het mij vraagt.

De man die me als klein kind aan zijn muziek introduceerde met 'Sexual Heeling', opgenomen in Oostende waar ik deze plaat voor een goed prijsje kon scoren. Wel die man is en blijft dé zanger der zangers van die ik tot nu toe ken, een redacteur van Humo beschreef hem als 'een engel', wel dit is het bloed, zweet en tranen, het maximum, het 100% van die 'engel'. Aan iets beginnen met de bedoeling er snel van af te zijn, uiteindelijk erin hervallen met het feit dat je al je kunnen erin steekt, dat project dat niet aanslaat zoals je hoopte, en dan na je dood als een van de 500 beste albums aller tijden (Rolling Stone Magazine) erkend wordt, het lijkt een verzonnen successtory voor een of andere soap, wel dat succesverhaal is Marvin Gaye.

Stuk voor stuk prachtige nummers, het titelnummer (intro) bezorgt me keer op keer kippenvel: ligt het aan mij of hoe Marv I Was Your Baby eruitbrengt is toch daadwerkelijk magnifiek? I Met A Little Girl vertelt een prachtig verhaal van heel de situatie sinds het begin tot het einde zodat je direct een duidelijk beeld krijgt waarover dit zal gaan. Maar dán begint het feestje,

When Did You Stop Loving Me, When Did I Stop Loving You - Deel I van 'ik ga in de tegenaanval', natuurlijk lijkt heel dit album zo te zijn, maar dit album houdt zoveel meer in. Maar om terug te komen tot dit nummer, die ene vraag blijf deze man maar bezighouden, duidelijk niet de simpelste, "wanneer was dat moment dat het echt voorbij was?", dat alle pogingen om stand te houden tevergeefs waren en het tijd wordt om aan een verwerkingsperiode te beginnen en een nieuwe richting in te gaan gaan in het leven. Een ongelooflijk harde tekst en een nummer dat er alleen maar beter op wordt met die schitterende saxofoon die zijn stem vol woede en sarcasme perfect weet te ondersteunen. Een nummer als geen ander.

You Can Leave, But It's Going To Cost You - Deel II 'ik ga het nóg eens doen', deze keer is er een prachtig refrein van de partij, de saxofoon maakte plaats voor de uiterst funky gitaar op de achtergrond, zo'n nummer dat nadat je het geluisterd hebt gewoon in je hoofd blijft hangen. After All You Was My Wife... - een schitterend nummer waar hij zichzelf op een sterke nummer weet te verdedigen, het is oorlog in deze liefdessituatie én juist dan is alles toegelaten, dat merk je vooral uit dat nummer.

En juist zó goed zijn weliswaar alle nummers, Is That Enough opent hartverwarmend en hoe Marv zijn frustratie net zoals hij zijn woede verwerkt in Anger is genialiteit ten top. Everybody Needs Love heeft naar mijn mening een van de mooiste teksten die aan bod komen op dit album, een duidelijke en erg mooie boodschap. Time To Get It Together blijft voor mij een persoonlijke favoriet, veel kan ik over dit nummer niet kwijt behalve dat het Funky gehalte erg subliem is, die tekst spreekt me eigenlijk om een nog altijd erg onbekende reden aan en juist dat nummer weet een gevoel bij me op te wekken dat juist géén enkel ander Soulnummer kan. De volgende 3 nummers zijn naar mijn mening meer afhankelijk van het productiegedeelte, Marv zingt/neuriet erg praktisch half over, zo briljant? Ergens weten die nummer Marv's gevoelens op een oppervlakkige manier perfect te weergeven. A Funky Space Reincarnation - een legendarisch nummer, meer subtiele Funkgehalte verwerkt in een Soulnummer krijg je niet voor elkaar, de volle 8min. gewoon perfect genieten en om schitterend bij te relaxen, die "countdown"... , Falling In Love Again lijkt het dan alsof hij alles verwerkt heeft via dit album wat ook de bedoeling is, hij heeft zijn nieuwe liefde gevonden en de nieuwe weg in zijn leven om in te slaan, en dan komen we toch alweer zoals verwacht op die vraag die hem op de maag ligt, perfect einde.

De kracht van alle nummers zit er gewoon hem in het feit dat "de waarheid" gesproken wordt, geen scheldwoord e.d. die hier van toepassing zijn (wat ook niet gepast zou hebben). Maar gewoon de harde waarheid die het daglicht bereikt.

Wat wel niet vergeten mag worden is dat het huwelijk van Anna en Marv al lang wankelde, ten tijdje van Let's Get It On werd al indirect een soort voorproefje gegeven op dit album met het slotnummer Just to Keep You Satisfied, uiteindelijk was er wat spanning na de release van dit album maar in de laatste levensjaren van Marv toen hij zwaar te kampen kreeg met zijn heroïneverslaving was het wel Anna die hem een hand toereikte.

De man had op dit album geen tijd om voor succesvolle hits te zorgen die Motown wat aardige extraatjs zouden opleveren, na de leugens en intriges diende er wat verteld te worden. Een hele boel refreinloze nummers waarvan Marvin de teksten bijna niet opschreef, hij uitte wat hij op dat moment voelde en toch komt dit album niet zó tijdsgebonden over. Maanden werkend aan het album dat hij als het uit was niet durfde te releasen vanwege de inhoud kwam er tenslotte een meesterwerk uit de bus. Iets dat praktisch volledig van hem is, op lyrisch en productioneel vlak, ik zeg wel praktisch, er hebben natuurlijk ook andere mensen aan gewerkt.

Soul zoals ik het wil eigenlijk, puur en onvervalst, recht uit het hart je ding doen. Een album dat alles heeft: religie, pijn en liefde ondersteund met een flinke dosis Soul in de stem, prachtige Jazz in de productie en jawel het Funkt er op de koop toe nog op los,

I mumble things into the microphone, I don't even know what I'm saying, and I don't even try to figure it out. If I try, it doesn't work. If I relax, those mumbles will finally turn into words. It's a slow, evolving process, something like the way a flower grows.

—Marvin Gaye

Marvin was met dit album het beste van weliswaar 3 werelden.

Wat kan ik na de vorige post nog meer zeggen?
Deze man is de standaard wat soul betreft.....

Absolute topper voor mij: Is That Enough. Maar de hele plaat mag er zijn

Helemaal mee eens. Gelukkig wordt dit album door steeds meer mensen erkend als een meesterwerk. Ook hier, het gemiddelde heeft rond de 3,5 gestaan maar kruipt langzaam maar zeker naar een acceptabele waarde.