menu

Björk - Fossora (2022)

mijn stem
3,59 (39)
39 stemmen

IJsland
Pop / Electronic
Label: One Little Independent

  1. Atopos (4:46)

    met Kasimyn

  2. Ovule (3:38)
  3. Mycelia (2:00)
  4. Sorrowful Soil (3:15)
  5. Ancestress (7:17)

    met Sindri Eldon

  6. Fagurt Er Í Fjörðum (0:44)
  7. Victimhood (6:57)
  8. Allow (5:26)

    met Emilie Nicolas

  9. Fungal City (4:45)

    met serpentwithfeet

  10. Trölla-Gabba (1:57)

    met Kasimyn

  11. Freefall (4:31)
  12. Fossora (4:19)

    met Kasimyn

  13. Her Mother's House (4:33)

    met Ísadóra Bjarkardóttir Barney

totale tijdsduur: 54:08
zoeken in:
avatar van exsxesven
Vandaag voor het eerst in zijn geheel gedraaid - wat een leuke plaat is het geworden. De geaffecteerde zang is me soms een beetje té (ik houd al heel lang van Björk en heb er nooit moeite mee gehad, maar alles is aan verandering onderhevig en mijn smaak zeker en altijd) maar dat is gelukkig echt maar soms; er was slechts een momentje of twee, drie waar het me tegen de haren instreek. Zeker als Björk nog in het IJslands zingt wordt het wat mij betreft echt boeiend, dat mag ze nog veel vaker doen (en heeft in het verleden ook echte schoonheid opgeleverd). Muzikaal verder gewoon een heerlijk album, compact en toegankelijk maar ook spannend en avontuurlijk. Tijdens het luisteren genoeg opveermomentjes gehad waarbij ik even moest checken - welke toffe song was dit dan weer? Gaat de komende tijd absoluut vaker voorbijkomen.

avatar van Shffl
5,0
Roxy6 schreef:
Er komt veel moois uit IJsland

LOL, waarom het werk van Björk vergelijken met andere muziek uit IJsland? Doe je dat ook met muziek uit Engeland of Amerika?

avatar van Roxy6
Shffl schreef:
(quote)

LOL, waarom het werk van Björk vergelijken met andere muziek uit IJsland? Doe je dat ook met muziek uit Engeland of Amerika?


ja inderdaad, je hoort over het algemeen ook goed wanneer er moderne muziek uit Amerika komt, of Engeland met al zijn verschillende stromingen (misschien heb je bijvoorbeeld ooit van het begrip Britpop gehoord?)
En zo kan ik nog veel meer vergelijkingen opnoemen, maar wellicht begrijp jij dat niet. LOL

avatar van meneer
Tuurlijk, je kan dit album opzetten en voor jezelf vergelijkingen maken met haar voorgangers en, op basis van je smaak, het album be- en veroordelen maar je kan het ook zien als een album wat een volgende stap is in de ontwikkeling van een muzikale en artistieke duizendpoot. Waar komt ze vandaan, wat heeft ze gecreëerd en wat brengt ze ons ‘vandaag’.

Dus daar ben ik nu mee bezig zonder vooroordelen. En dat is moeilijk bij dit album. Dat muzikanten ooit ergens beginnen vanuit hun jeugdige creativiteit en daar (in mijn oren) fantastisch mooie nummers hebben gemaakt en later verdwalen in hun commerciële paden vind ik ook weleens bijzonder. Denk aan een Queen wat van een bestormende Ogre Battle uit 1974 ooit mijn wenkbrauwen deed fronsen met Back Chat uit 1982. Of de schilder Mondriaan die veranderde van een Molen bij Zonlicht naar zijn laatste werk Victory Boogie Woogie.

Zo zie ik Björk ook. Van Debut naar Fossora. En wat een mooie maar ook bijzondere muzikale en creatieve uitingen. Maar wat moet ik nu met Fossora ? Ik weet het niet echt omdat elke keer als ik het album opzet ik de neiging heb om, bijna, elk nummer door te skippen naar het volgende. Mijn oren en ziel worden meer geraakt door haar werk van het begin van haar solocarrière dan daar waar ze nu is.

Ik geloof niet dat dit album een poging is om kunstzinnig te zijn vanwege de kunst, een creatief arme periode of een commerciële daad ( helemaal niet zelfs) maar wel een werk van een bevlogen, geïnspireerde vrouw die volledig dat doet wat ze in zich heeft wat in haar ziel zit. Dat ik dan bijvoorbeeld even kijk naar Mondriaans Victory Boogie Woogie maar weer snel terugloop bij zijn Molen bij Zonlicht, Back Chat snel doorskip en voor de zoveelste keer met plezier Queen II opzet is te vergelijken met het snel skippen van Fossora naar het album Post. Maar dat ligt aan mij. Maar, wat ik eerder heb gesteld bij andere berichten, ligt dat ook aan hoe muziek in deze periode wordt beleefd. Vroeger nam ik de tijd omdat ik maar één album per twee maanden kocht en dan intens beleefde. En vandaag de dag kan ik, in een paar seconden, door naar het volgende album wat op dezelfde dag is uitgebracht.

De stijl op dit album is wie Björk nu is, waar ze de afgelopen/maanden jaren aan heeft gewerkt en ik beoordeel dat bijna in 1 dag. Dat het mij niet raakt ligt niet aan haar maar dus aan mij en de waan van deze tijd. Maar wat is deze vrouw uniek, creërend en veelzijdig. Daar heb ik respect voor.

avatar van Shffl
5,0
Roxy6 schreef:
En zo kan ik nog veel meer vergelijkingen opnoemen, maar wellicht begrijp jij dat niet.

Tsss…

avatar van Kronos
aERodynamIC schreef:
Beetje flauw natuurlijk. 'Avontuur en durf' is dan net zo clichématig toch?! Ook 'Been there, done that'

Mja, maar toch opvallend dat instant genieten blijkbaar de verwachting is. Als alle muziek die geen instant genot oplevert meteen afgeschreven wordt kom je als muziekliefhebber niet ver.

avatar van aERodynamIC
2,0
Kronos schreef:
(quote)

Mja, maar toch opvallend dat instant genieten blijkbaar de verwachting is. Als alle muziek die geen instant genot oplevert meteen afgeschreven wordt kom je als muziekliefhebber niet ver.

Heb je mij dat ooit horen zeggen dan? Dit Björk album vind ik niks. Dat is alles, maar dat vinden mensen blijkbaar niet leuk te horen of zo. Andersom met hoge scores gaat het ook vaak zo. Om dan een opmerking clichématig te noemen en je er zelf ook wat van kan, maar dan andersom, dan vind ik dat flauw.
Ik bewonder Björk enorm, zelfs om dit album, maar ik irriteer me er gewoon aan. Dat heb je wel eens....

Volgens mij luister ik echt niet alleen maar naar kant en klare huppelkutten pop toch?! En waarom zou ik ver moeten komen als muziekliefhebber met albums die ik uiteindelijk niet leuk vind? Ik heb wel wat beters te doen. Björk is typisch een artiest die je nooit moet afschrijven en die ik zeker wil horen. Het is altijd weer spannend. En dat kan goed of slecht uitpakken en dat is voor iedereen anders. Juist bij haar. Deze keer vind ik het niks, volgende keer misschien weer wel.

avatar van Kronos
Je schreef dat je van muziek wil genieten en dat simpelweg niet doet van deze muziek en het dan voor jou ophoudt. Dat vond ik opvallend. Ook als je schrijft dit album niks te vinden. Als ervaren muziekliefhebber weet jij dat sommige albums tijd nodig hebben. Dat je die tijd om bepaalde redenen niet in dit album wil steken is begrijpelijk, maar er dan zo snel bij willen zijn en de tijd nemen voor een uitgebreid oordeel, daar zie ik de zin niet van in.

avatar van aERodynamIC
2,0
Kronos schreef:
Je schreef dat je van muziek wil genieten en dat simpelweg niet doet van deze muziek en het dan voor jou ophoudt. Dat vond ik opvallend. Ook als je schrijft dit album niks te vinden. Als ervaren muziekliefhebber weet jij dat sommige albums tijd nodig hebben. Dat je die tijd om bepaalde redenen niet in dit album wil steken is begrijpelijk, maar er dan zo snel bij willen zijn en de tijd nemen voor een uitgebreid oordeel, daar zie ik de zin niet van in.

Als ervaren muziekliefhebber weet ik onderhand ook al heel snel hoe iets valt. En soms zit ik er naast blijkt later en dan kom ik daar wel op terug. Wanneer mag je dan met een oordeel komen? Tja, daar kan je over blijven bakkeleien natuurlijk, dat blijft op deze site altijd een ding (nu al 5* geven zoals hier gebeurt vinden velen net zo goed not done en ongeloofwaardig, ik zelf vind dat dat ook moet kunnen). Het mooie van deze site is dat je ook je eigen mening altijd later kunt terugdraaien en je score aanpassen. Verwacht ik het hier? Nee. Maar zeg nooit nooit.
Over ergens de zin van inzien.... dat vind ik van mensen die een hele discografie beluisteren en het allemaal 1* geven of zo.
Als mensen mij daarom niet serieus nemen op MusicMeter is dat hun goed recht natuurlijk

avatar van Culture VBJ
Is de bewondering voor Fossora zo grenzeloos dat men ook bereid is om 50 (!) euro neer te tellen voor het vinyl van dit “meesterwerk”? Van mij mag het hoor, maar enigszins belachelijk is dit bedrag toch wel…

avatar van Juul1998B
1,5
Culture VBJ schreef:
Is de bewondering voor Fossora zo grenzeloos dat men ook bereid is om 50 (!) euro neer te tellen voor het vinyl van dit “meesterwerk”? Van mij mag het hoor, maar enigszins belachelijk is dit bedrag toch wel…

Ik zou het nog niet eens willen al krijg ik geld toe
Zonder gekkigheid, tis absurd duur

avatar van Kronos
Culture VBJ schreef:
Van mij mag het hoor, maar enigszins belachelijk is dit bedrag toch wel…

Je kan het album als dubbel lp ook wel voor 25 euro vinden. En vroeger, toen de oplage van lp's veel groter was, kostte een dubbel lp ook al snel 20 euro. Eigenlijk koop je het vandaag dus voor een belachelijke spotprijs, als je vergelijkt met brood dat drie tot vier keer duurder is geworden. Maar blabla over de prijzen van vinyl is voor een ander topic volgens mij.

avatar van nico1616
4,0
Bij amazon kost de LP 37 euro, dus dat ligt in de lijn van wat er tegenwoordig verschijnt.

Ik kan best begrijpen dat deze muziek afstoot, ik kan deze thuis ook niet opzetten zonder dat de partner horendol wordt Deze Björk zal voor sommigen dezelfde gevoelens losmaken als Fiona Apple bij mij. Meerdere luisterbeurten hebben dan weinig zin, dat zorgt toch maar voor ergernis.

Maar naar deze Fossora blijf ik geboeid luisteren. Ik vind de combinaties van instrumenten echt mooi, ook de koren zijn geweldig. Niet alles is even geslaagd (Mycelia bv. ...) maar als geheel heeft ze weer een goeie plaat afgeleverd.

avatar van Roxy6
Het valt mij op - in meerdere topics- dat liefhebbers van een bepaald genre zich genoodzaakt zien hun smaak of keuze te verdedigen, hetzij offensief of defensief.

Dat vind ik jammer, want het oude spreekwoord: Over smaak valt niet te twisten gaat nog altijd op voor en over alles (kunst-vormgeving-muziek-boeken-architectuur) etc...etc...
Nu leven we in een tijdperk waarbij voor veel stromingen geld: the sky is the limit. In diverse uitingen zoeken de makers hun eigen grenzen op, of niet dat is een keuze. Maar ik verwacht dat iemand als Björk dat zelf ook weet en verwacht bij iedere nieuwe release van een nieuw album.

Zij weet ook dat ze een eigen schare volgelingen heeft die ze iedere keer wil "verrassen", uit creatief oogpunt bezien is dat een lovenswaardig streven. Ik heb op dit topic ook al eerder geschreven dat ik de koorwerken op dit album -met andere stemmen- wel kan waarderen.

Maar dan komen we inderdaad op het belangrijke punt wat voor de muziekliefhebber de motivatie om iets te luisteren. Meestal is dat toch om te genieten, dat lijkt mij in de meeste gevallen bij de meeste muziekliefhebbers zo. Maar het kan ook zijn om je te verwonderen, te verdiepen en je te laten verrassen of een combinatie van dit alles.

Nadat ik vrijwel mijn hele vinyl collectie (80%) heb verkocht een jaar of vijf geleden luister ik alles op cd/blu-ray. En in mijn grote collectie komt ook heel veel -op het eerste gehoor- moeilijk materiaal voor (o.a. Mark Hollis/Talk Talk, David Sylvian, Ryuichi Sakamoto, Franco Battiato etc) maar de verbindende factor is dan wel dat ik minimaal de stem moet kunnen trekken. Er zijn ook onder de heren stemmen die ik maar enkele nummers achter elkaar kan horen, het zij zo.

Maar bij Björk heb ik al heel lang dat ik het niet lang kan verdragen. Zodanig dat het mij na enkele nummers gaat irriteren. En dan ontgaat mij de lust om dit album 5-10-30 keer te draaien om te zien of ik het toch ga waarderen.

Wat dat betreft sluit ik mij aan bij aERodynamIC, een geoefende muziekliefhebber / luisteraar weet wel welke kant de munt op valt bij het horen van nieuw werk.

In dit geval vind ik de nummers ook 'te bedacht' het is een maniertje geworden, wat in een nieuw jasje wordt gepresenteerd. Ik besef heel goed dat er hele volksstammen zijn die hier wel zielsgelukkig van worden en dat gun ik ze ook graag!

avatar van ohmusica
4,5
oa. Roxy6 aERodynamIC
Citaat: Wat dat betreft sluit ik mij aan bij aERodynamIC, een geoefende muziekliefhebber / luisteraar weet wel welke kant de munt op valt bij het horen van nieuw werk.
Ik luister heel veel nieuw werk, maar ik ben er als muziekliefhebber (ik meet me niet de status aan van recensent) nog steeds niet achtergekomen, wat mij doet bewegen het muntje te laten rollen. Psychologisch zijn hierover waarschijnlijk heel wat theorieën te vinden.
Bij deze Björk zag ik hier al meteen een aantal mindere beoordelingen. Toen wilde ik mij het mijne ervan weten en fris uitgeslapen met koptelefoon viel het eigenlijk reuze mee. Hierop heb ik een voorzichtig commentaartje geschreven, zonder er een cijfer op te plakken. Wat nu als ik in vermoeide staat had geluisterd, misschien was ik er al direct mee opgehouden. Zo kan het dus werken.

Dan de zgn. beoordelingen, die dan vaak een opinie moeten onderschrijven om kracht bij zetten. Eigenlijk vind ik het de grootste flauwekul die er bestaat, maar ik doe ook aan het spelletje mee, (ik probeer te minderen). (...Hoe makkelijk is het toch om wat sterretjes aan te klikken.) Bij Bjõrk moet ik echt over een aantal dagen gaan luisteren en dan nog. ...soms heeft een werk zijn mooie en lelijke kanten, als bij een boek of een schilderstuk. Een zekere controverse heeft ook iets aantrekkelijks, als je ervoor open staat. Of je laat het muntje voor wat het is.

avatar van Roxy6
Ja herkenbaar en wat ik ook schreef: over smaak valt niet te twisten.

De wijze waarop iemand muziek beoordeeld hangt natuurlijk ook van diverse objectieve en subjectieve factoren af.

(jij noemt bijvoorbeeld vermoeidheid, in zo'n geval lijkt mij een albums als fossora een regelrechte brainkiller en veroorzaakt het eerder een slapeloze nacht, just kidding)

En een recensie -ook de zn. professionele recensies- zijn natuurlijk altijd de mening gebaseerd op de smaak, overtuiging etc. van de schrijver. Dus ohmusica je kunt je die rol dus rustig aanmeten, wellicht leuk voor menigeen om kennis te nemen van jouw beleving bij diverse albums.

Over het algemeen volg ik mijn eigen smaak, op enig moment heb je wel een beeld met wie je een grote overlap hebt qua smaak (hier maar ook in muziekbladen en kranten) en dan lees je die recensies ook eerder.

Maar het blijft een wonderlijk gegeven dat er hier vaak direct stellingen moeten worden ingenomen om mensen over de streep te trekken of af te fakkelen.

Soms zie ik bij de updates berichten bij albums die ik zelf nooit zou aanschaffen of luisteren maar is het zeker vermakelijk of interessant om die meningen of berichten te lezen. het brengt je soms ook op iets nieuws wat je anders ontgaan zou zijn.

Gelukkig is de moderne muziekwereld oeverloos breed, voor de liefhebber van de soort is er altijd wat te vinden:-)

avatar van aerobag
3,5
Een bos ingelokt worden door een hypnotiserend multi-zanglijn koortje, bedwelmd raken door een nevelige sporenwolk opgewaaid door zwevende houtblazers, om vervolgens een goed partijtje te hakken met de lokale bosnimf. Tja, dat kan uiteraard enkel en alleen een project uit de koker van Björk betreffen.

Gerekend vanaf de self titled-debuut van een toen nog 11-jarige Björk, is deze Ijslandse toch alweer 45 jaar actief in de bizz. En hate her or love her, maar werk van Björk is nooit saai. Met Fossora bewijst ze ook maar weer eens dat ze nog lang geen zin heeft om de stembanden aan de wilgen te hangen, laat staan dat ze zich zal conformeren.

Ik zit wel iets op de wip wat betreft deze worp. Björk knutselde wel vaker met het stemgeluid, het mag wat mij betreft haar handelsmerk genoemd worden, maar sommige rollende R'en, luchthappende lettergrepen, en andere overarticulaties strijken me soms nét even iets teveel tegen de haren in. Wat me daarbij vooral wat tegen staat is dat de zang niet altijd even mooi verweven is met de muzikale begeleiding, wat imo juist een van de krachten was van haar voorgaande werken. En de gabberbeats die zo nu en dan de kop opsteken... enerzijds fris en gedurfd, anderzijds ook wel ietsiepietsie gimmicky. De beukende beats vallen voor mij ook niet altijd allemaal lekker op hun plek in het geheel. Voor mij is dat denk ik het grootste kritiekpunt na de eerste luisterbeurten: De zang, beats, en instrumentale begeleiding willen nog wel eens met elkaar clashen, in plaats van samenwerken.

Maar, na zojuist mijn hart gelucht te hebben, wat zijn er toch weer veel hoogtepunten te vinden. Fungal City vind ik bijvoorbeeld een nummer waar de verschillende ingrediënten wel tot een Michelin-ster-waardige gang samenkomen. Een track die ook helemaal klopt, en het hoogtepunt van het album: Ancestress. Volgens Björk zelf dient het nummer, in een tweelijk met voorloper Sorrowful Soil, als zowel lofrede en grafschrift voor haar overleden moeder. Krachtig nummer met sterke vocale melodieën, die mij zeker weet te raken. Zo'n opbouwend, iets abstractere soundscape zoals Victimhood vind ik ook genieten. Maar de algehele sfeerzetting van het album is weer piekfijn. Björk trekt ons weer heerlijk mee in haar toverachtige, muzikale universum. De geluidsgolven mogen zo nu en dan clashen, het concept/de thematiek doet dat niet.

Het is sowieso bewonderenswaardig hoe de sound van Björk zich blijft evolueren. Haar genre- en grensverleggende oeuvre mag al exceptioneel genoemd worden, maar haar experimentele driften zorgen voor een immer uitbreidende geluidspalet. Op Fossora omarmt ze zowel een benadering met minimalistische composities als flarden van hyperpop-achtige ingevingen. Ik kan dan ook niets dan lof hebben voor de creatieve geest van Björk, en de eerste luisterbeurt is dan ook een feestje om te ontdekken wat er achter elke bladerdek de luisteraar weer te wachten staat.

Steek hem eerst in op 3.5*, vanwege de mitsen en maren, maar ik verwacht eigenlijk stiekem wel dat hij bij mij zal groeien naar een 4

avatar van Shffl
5,0
Culture VBJ schreef:
Is de bewondering voor Fossora zo grenzeloos dat men ook bereid is om 50 (!) euro neer te tellen voor het vinyl van dit “meesterwerk”? Van mij mag het hoor, maar enigszins belachelijk is dit bedrag toch wel…

Wel… ik deed het! En kocht ook nog de ltd. cd*. Die hoge prijzen zorgen er wel voor dat ik veel minder albums fysiek koop… dus de muziekindustrie schiet hier in mijn geval weinig mee op.

Maar goed Björk, ik betaalde in 2011 £500 (excl.verzendkosten) voor deze 'ultimate art' editie van Biophilia. Jawel.

* Tidbit: voor de vinyl-editie van Fossora die nu in de winkels ligt is een veel vroegere master gebruikt (van eind 2021 naar het schijnt) dan voor cd/digitaal. Zo zingen bijvoorbeeld haar kinderen niet mee op vinyl.

avatar van Paalhaas
Kronos schreef:
(quote)

Mja, maar toch opvallend dat instant genieten blijkbaar de verwachting is. Als alle muziek die geen instant genot oplevert meteen afgeschreven wordt kom je als muziekliefhebber niet ver.

Ga eens bij jezelf te rade waarom je dit eigenlijk schrijft. Er is niks verloren zelfs als jij de enige was die dit mooi vindt. Ik zeg dit omdat ik "mijzelf van vroeger" herken in je woorden. De evangelist in mij bedoelt het goed, maar is eigenlijk gewoon strontvervelend.

avatar van Kronos
Slaat nergens op. Mij stoort het allerminst als anderen dit geen mooi album vinden. Je (vroegere) zelf op mij projecteren gaat niet op. Maar wel lief dat je mij verdenkt van goede bedoelingen.

avatar van exsxesven
Shffl schreef:
(quote)

Wel… ik deed het! En kocht ook nog de ltd. cd*. Die hoge prijzen zorgen er wel voor dat ik veel minder albums fysiek koop… dus de muziekindustrie schiet hier in mijn geval weinig mee op.

Maar goed Björk, ik betaalde in 2011 £500 (excl.verzendkosten) voor deze 'ultimate art' editie van Biophilia. Jawel.

Damn, nice, die editie is zooooo fucking mooi.

avatar van Aurum
4,5
Ik kan het niet helpen,
ik vind Fossora prachtig.

avatar van dj24
4,0
Na het horen van de eerste vier ‘singles’ was ik wel een beetje klaar met Björk. Edoch na een paar keer beluisteren van het hele album moet ik toch echt terugkomen op mijn eerdere kritische woorden. Ze flikt het opnieuw hoor. De eerdergenoemde nummers vallen nu op hun plaats en het album staat, met uitzondering van een paar dissonanten, dan ook als een huis. Mooi album! Leve Björk!

avatar van herman
Terwijl ik hier opga in het laatste deel van Atopos kijkt mijn lief me weewarig aan:
"Wat een takkeherrie is dit zeg".
Eerder al imiteerde ze al de soms inderdaad wel erg geaffecteerde zang.

Fijn dat dit blijkbaar weer een uitgesproken plaat is, gezien de uiteenlopende meningen ook hier.
Denk wel dat dit voor mij een koptelefoonplaat wordt of een plaat voor wanneer ik alleen thuis ben...

avatar van Von Helsing
4,0
herman schreef:
Terwijl ik hier opga in het laatste deel van Atopos kijkt mijn lief me weewarig aan:
"Wat een takkeherrie is dit zeg".
Eerder al imiteerde ze al de soms inderdaad wel erg geaffecteerde zang.

Fijn dat dit blijkbaar weer een uitgesproken plaat is, gezien de uiteenlopende meningen ook hier.
Denk wel dat dit voor mij een koptelefoonplaat wordt of een plaat voor wanneer ik alleen thuis ben...


Laat haar voor de grap eens luisteren naar Fly van Yoko Ono, daarna klinkt Bjork ineens als Maria Callas.

avatar van Aurum
4,5
Voor mij ook zeker een koptelefoonplaat dit. Vooral omdat de nummers dan echt véél beter binnenkomen/doordringen. Pas sinds ik Fossora op koptelefoon heb geluisterd krijg ik er geen genoeg meer van. Muziek om je oren bij af te likken.

Dat luisteren op koptelefoon ook gefronste wenkbrauwen en commentaar uit de omgeving voorkomt is hoogstens mooi meegenomen.

Favorieten voor nu: Sorrowful soil, Ovule, Allow en Ancestress. En de afsluiter is ook meer dan mooi.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:06 uur

geplaatst: vandaag om 13:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.