King Gizzard & The Lizard Wizard - Laminated Denim (2022)

Deze plaat ligt erg in het verlengde van Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava . Twee lange psychrock-jamms met uitstapjes in verschillende genres zoals prog, zoals we van de Gizzards gewend zijn. Je wordt echt meegezogen in de composities en het halfuur vliegt voorbij voor je het weet. Het is echter jammer dat het wat minder interessant en meeslepend klinkt dan de songs op Ice, Death of als het beste nummer uit de rijke historie van de band, The Dripping Tap. Daar klinkt King Gizzard voor mijn gevoel toch net wat meer bevlogen en geïnspireerd dan wat ze op deze plaat laten horen, hoewel deze band natuurlijk altijd geïnspireerd lijkt te zijn...

Bij laatstgenoteerde opmerking echter wel een kanttekening: Ik krijg ook sterk het idee dat het een doelbewuste keuze is geweest om de twee jamms op deze plaat een van een dergelijke 'laid back-feeling' te voorzien. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld The Dripping Tap, waar alle registers open worden getrokken, of bijvoorbeeld bepaalde songs op Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava, zoals Ice V. Desalniettemin ben ik meer fan van die meer energieke, 'no holds barred'-methode van laatstgenoemde album en song(s).

Toch is dit een waardevolle toevoeging in hun reeds zeer uitgebreide oeuvre. Deze zal de komende dagen nog wel aardig wat rondjes gaan draaien. Ik kijk nu al uit naar Changes, welke over twee weken uit zal komen. Ben benieuwd of de Gizzards ons dan compleet op het verkeerde been weten te zetten, of dat ze de lijn van de genre-overstijgende jamm-methode door zullen zetten. Als ik de quote van Mindscapes mag geloven, zal het volgende album ook een jammend karakter hebben. Helemaal niet erg, want de Gizzards hebben meermaals laten zien dat kunstje ook goed te beheersen. Voorlopig ben ik hier nog wel even zoet mee.

Stereogum heeft een erg mooi artikel gemaakt over de band; King Gizzard & The Lizard Wizard: The Stereogum Cover Story. Sowieso een enorme aanrader om te lezen voor elke fan.

Om op dit punt in te haken, uit dit artikel blijkt toch wel dat juist door de jamsessies waar bijv. The Dripping Tap uit is ontstaan, veel enthousiasme en creativiteit is losgekomen waardoor juist deze drie nieuwe albums zijn ontstaan.

Zelf heb ik de twee nieuwe nummers vandaag een keer beluisterd. The Land Before Timeland klinkt als een jam met de sound van het album Fishing For Fishies. Lekker relaxed maar niet heel bijzonder.Hypertension vind ik een stuk sterker, mede omdat het tempo net even iets hoger ligt. Het is duidelijk dat het nummers zijn die ontstaan zijn tijdens jamsessies, maar deze klinken wel een stuk luchtiger dan de jams die op Ice, Death, Planets, Lungs, Mushrooms and Lava staan.