menu

Black Sabbath - Technical Ecstasy (1976)

mijn stem
3,23 (122)
122 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: Vertigo

  1. Back Street Kids (3:49)
  2. You Won't Change Me (6:44)
  3. It's Alright (4:06)
  4. Gypsy (5:12)
  5. All Moving Parts (Stand Still) (5:06)
  6. Rock 'N' Roll Doctor (3:34)
  7. She's Gone (4:57)
  8. Dirty Women (7:09)
totale tijdsduur: 40:37
zoeken in:
buizen
Heb bij dit album met die foeilelijke hoes en nietszeggende banale titel altijd het gevoel dat de band zich er met een Jantje van Leiden af heeft gemaakt. Hoppatee pruts maar een album in elkaar want er moet weer verkocht.
Er staan nummers die een straf zijn om door te moeten komen.
Het is dat de verzameling compleet moet blijven, anders zou ik zeggen gratis af te halen.
Twee sterren.

avatar van spinout
3,5
Hij is toch te oud voor je buizen.

avatar van Deranged
Gypsy is ook nog wel een toppertje hier. Net als de opener kent het zeker nog wel een sprankelende creative spark.

Maar dan het nummer daarna.

Het begint nog wel lekker maar zodra de zanglijn start valt alles onmiddelijk in duigen.

Het blijft een curieus album dit.

Maar toch ook weer niet eentje om zomaar te vergeten. Want hoe dan ook.

Black Sabbath blijft ruige gangster shit.

Weet mijn hart nog altijd te verwarmen in eigenlijk alle bezettingen inmiddels.

avatar van Faalhaas
Kronos schreef:
De slechte albums van goeie bands hebben voor mij vaak een bepaalde aantrekkingskracht. Niet alleen wil ik horen waarom ze slecht (zouden) zijn, maar vind ik het leuk om mijn vermoeden bevestigd te zien dat de lage waardering vooral te maken heeft met niet ingeloste verwachtingen.


Zeer herkenbaar. Precies de reden dat deze nu opstaat. Altijd een beetje links laten liggen, terwijl ik de klassiekers helemaal grijsgedraaid heb. Maar daar gaat nu verandering in komen.

Na 2 nummers luisteren weet ik al genoeg, dit is geniaal en ga ik ook helemaal grijsdraaien. Heerlijk die melancholie in You Won't Change Me. Alleen Black Sabbath kan zo'n naargeestig sfeertje neerzetten waar je ondertussen toch ontzettend blij van wordt, knap hoor.

avatar van Kronos
4,0
Faalhaas schreef:
Na 2 nummers luisteren weet ik al genoeg,...

Als onderweg iets niet bevalt kan je in ieder geval altijd uitkijken naar het werkelijk sublieme Dirty Women waarmee dit ondergewaardeerde album afsluit.

Cured
Mwah...ik vond en vind het niet veel soeps en met 3 sterren hier ben ik niet de enige blijkbaar ,wat ik nog aan de hoge kant vind.......bij mij is het een onvoldoende.

Voor de rest is de 2e helft van de 70's Sabbath's letterlijkr en figuurlijke neergang en bijna de ondergang..... Totaal geen bezieling en kwalitatief goeie songs. De echt goeie albums vind ik ook eigenlijk alleen maar Paranoid en Master Of Reality (die andere 3 erna vind ik wisselvalliger, maar zeker/wel de moeite waard).

Deze sla ik over, maar ieder zijn meug.

avatar van Faalhaas
Kronos schreef:
(quote)

Als onderweg iets niet bevalt kan je in ieder geval altijd uitkijken naar het werkelijk sublieme Dirty Women waarmee dit ondergewaardeerde album afsluit.


Gelukkig heb ik me geen moment verveeld, allemaal topsongs. Vooralsnog zijn vooral de tracks You Won't Change Me, It's Alright en Gypsy blijven hangen. Meerdere luisterbeurten volgen nog.

Cured
Dirty Women vind ik ook de beste.......ik had 'm ooit op een verzamelaar staan, maar die is foetsie....

avatar van Kronos
4,0
Cured schreef:
Voor de rest is de 2e helft van de 70's Sabbath's letterlijkr en figuurlijke neergang en bijna de ondergang..... Totaal geen bezieling en kwalitatief goeie songs.

Als je smaak beperkt is tot de eerste albums, geen probleem. Natuurlijk, ieder zijn meug. Dus kom dan hier niet doen alsof je met enige objectiviteit iets over neergang, bezieling en kwaliteit weet te orakelen.

De nummers zitten technisch knap in mekaar en er wordt op hoog niveau gemusiceerd; een aspect van kwaliteit. Dat je een verfijndere Sabbath, waarin ook de liefde voor The Beatles al eens doorschemert, onbezield vindt zegt iets je meug, niet over de muziek.

Ik zou denken dat voor een beetje rockminnend mens alleen Dirty Women het album al een voldoende waard maakt. Maar ja, zelf luisteren naar de muziek en niet enkel naar wat anderen zeggen is daarbij wel een vereiste.

Cured
Het is gewoon prut, Kronos en als jij dat weer eens niet kan hebben ben je weer terug bij af. Jij vindt alles al snel goed als het maar een beetje hard is (niet té). Meelopen is dat, boekenlezer.

edit : en begin alsjeblieft weer niet een oeverloze discussie, want daar wordt dit album niet beter van

avatar van Edwynn
3,0
Je zou eerder meelopen wanneer je net als zowat iedereen dit album ging hekelen... Maar goed, Black Sabbath ging een andere koers varen. Anders maar wel oké. Ik vind dit een beetje neigen naar wat Ozzy later ging doen. Dirty Women staat nog altijd regelmatig op de setlist. De hoes blijf ik trouwens geweldig vinden.

avatar van Kronos
4,0
Cured schreef:
Het is gewoon prut, Kronos

Argumentatieloze prut, je reactie. Ongeneeslijk, wellicht.

avatar van Faalhaas
Kronos schreef:
De slechte albums van goeie bands hebben voor mij vaak een bepaalde aantrekkingskracht.


Ben nu wel benieuwd wat je van dit album vindt eigenlijk.

avatar van Kronos
4,0
Ik zal mijn beknopte mening daar schrijven.

avatar van Faalhaas
Die van mij gaat er ook nog komen.

Wat betreft Technical Ecstacy, voorlopig is Gypsy mijn favoriet. Wel grappig dat juist dit nummer de minste stemmen heeft gekregen.

avatar van Germ
3,5
Ik hoorde zojuist Dirty Women voorbij komen wat dus gewoon een te gek nummer is! Ik moet maar eens op zoek naar deze plaat, wellicht dat het allemaal wel wat meevalt.

De hoes vind ik overigens ook schitterend!

avatar van vielip
Prima plaat van Sabbath. Ik lees hierboven ergens dat het al wat richting het latere solo werk van Ozzy schoof. Dat zal dan wel de reden zijn waarom ik dit album prima kan hebben. Nauwelijks te vergelijken dus met de oer Sabbath platen. Geeft niks wat mij betret. Been there, done that! De term 'Beatlesque' las ik ook ergens en verrek, je hoort het er zeker in terug. Ik hoor niemand over opener Back street kids. Niks mis mee in mijn ogen. Heerlijke song! En de hoes is naar mijn bescheiden mening geweldig.

avatar van spinout
3,5
In de studio naast Sabbath waren de Eagles Hotel California aan het opnemen; als ze niet moesten stoppen, omdat Sabbath door de muur te horen was . Iommi is producer van dit album, omdat de rest wou zonnen (het album is in Miami opgenomen). De hoes is van Hipgnosis. It's Alright is het enigste minpunt op dit album. Dat nummer klinkt toch te veel als een Beatlesballad.

avatar van Faalhaas
spinout schreef:
It's Alright is het enigste minpunt op dit album. Dat nummer klinkt toch te veel als een Beatlesballad.


Geen problemen mee. Gewoon een hele mooie melancholische song, gezongen door Bill Ward.

avatar van spinout
3,5
Ik vind She's gone het mooiste nummer van het album, al lijkt het wel wat op Changes, en derhalve niet bijster origineel is.

avatar van lennert
4,0
Dit is... vreemd. Ik snap echt wel waarom de fans niets kunnen met dit album, maar ik geniet eigenlijk wel van de veelzijdigheid, de vette productie en toch vooral ook de songs. Zelfs het redelijk belabberde It's Alright heeft mooie stukken, net zoals ook Rock 'N' Roll Doctor prachtige passages heeft ondanks de matige tekst. Back Street Kids is echter gewoon moddervette metal, terwijl ook You Won't Change Me erg goed erin gaat. En Dirty Women is een monsterlijk goede track, waarbij prog en protometal hand in hand gaan. Zelfs She's Gone bevalt me eigenlijk nog best voor een Sabbath-ballad.

Technical Ecstacy is een vreemd album, maar ik denk dat ik gewoon al genoeg houd van die jaren '70 sounds (Blue Oyster Cult heeft hier ook een handje van) om me echt te ergeren. Zal wel een schok voor de fans geweest zijn, ik vind het vooral klinken als een album dat ik echt meer wil horen. Heeft het toch nog een voordeel om er niet toen bijgeweest te zijn. Aw man, wat is Dirty Women toch gaaf...

Voorlopige tussenstand:
1. Sabotage
2. Master Of Reality
3. Sabbath Bloody Sabbath
4. Paranoid
5. Technical Ecstacy
6. Vol 4
7. Black Sabbath

avatar van RuudC
3,5
Het eerste album van deze marathon die ik nooit eerder geluisterd heb. Ik kan niet zeggen dat ik er veel aan gemist heb, maar toch is de plaat an sich niet vervelend. Er staan met You Won't Change Me en Gypsy nog best goede nummers op, maar de commerciele stijlwijziging doet afbreuk aan het luisterplezier. Ik wil toch naar Sabbath luisteren en niet naar een beatles-act.Bill Wards nummer doet me niks en She's Gone laat na Changes andermaal horen dat Ozzy niet geschikt is voor dit soort ballads.

Soms hoor je de oude Sabbath nog wel terug in duistere passages of het gitaarwerk van Iommi, maar het oude niveau, zeker na het briljante Sabotage, wordt niet gehaald. Dit album heb ik nooit gekocht en ik verwacht ook niet dat ik het ooit in huis zal halen. Desondanks geen vervelende ervaring. een krappe 3,5*

Tussenstand:
1. Sabotage
2. Paranoid
3. Sabbath Bloody Sabbath
4. Masters Of Reality
5. Black Sabbath
6. Vol. 4
7. Technical Ecstacy

avatar van B.Robertson
3,0
B.Robertson (crew)
Niet zo slecht als ik mezelf soms voorgehouden heb. Pas later eens als remaster aangeschaft om de collectie compleet te krijgen. Songtitels zijn over het algemeen opmerkelijk en vroeger moest ik het met het oordeel van de Pop-encyclopedie doen, dus vandaar de late aanschaf. 'Backstreet Kids' is eigenlijk niets mis mee en 'You Won't Change Me' is m'n favoriet van de plaat. Die trage doomriff uit het begin doet me wat aan 'Dazed and Confused' van Led Zeppelin denken, maar dat bleek achteraf toch niet om een zelfbedachte compositie te gaan. 'It's Alright' vind ik de misser van de plaat, behalve het middenstuk van Iommi valt er voor mij weinig aardigheid aan te bespeuren. Waarom Bill Ward laten zingen met Ozzy in de band vraag ik me dan af. 'Gypsy' valt aardig te pruimen en 'All Moving Parts (Stand Still)' een tikje saai. 'Rock 'n' Roll Doctor' vrij banaal en dan 'She's Gone'... dat heeft mij altijd wel kunnen bekoren. De b-kant van de single 'Never Say Die', vroeger eens aangeschaft en dat was een eerste kennismaking met 'Technical Ecstasy' en 'Never Say Die. 'Dirty Women' vind ik vooral live tot volle bloei komen. Het minste Black Sabbath album tot dan toe maar naar mijn mening beter dan opvolger 'Never Say Die'.

avatar van Kronos
4,0
Volgens mij lang niet zo slecht als het stemgemiddelde laat uitschijnen. De nummers zitten knap in elkaar en de band klinkt als een klok. Een verfijnde Sabbath voor wie het horen wil. Ja, zelfs de liefde voor de Beatles wordt niet weggestoken. Maar het beste wordt bewaard voor laatst: Het fantastische Dirty Women.

82/100

avatar van Lau1986
4,0
Hoewel deze plaat niet een echte Black Sabbath vibe heeft vind ik het toch een prima album. Het staat eigenlijk vol met prima rock nummers, lekkere solo's en een prima zingende Ozzy. Leuke plaat.

3,0
Een van hun mindere albums maar Dirty Woman is zo'n sterk nummer dat ik dit album 3 in plaats van 2 sterren zal geven. Dit nummer vindt ik zelfs een van hun beste nummers vanwege de prachtige eindsolo.

avatar van Jelle78
Black Sabbath is legendarisch geworden door het dreigende en zware gitaargeluid van Iommi. Dat is voor mij ook DE aantrekkingskracht van de band. Vanaf Sabbath Bloody Sabbath begon die gitaarmuur af te brokkelen ten faveure van een (prog)rock sound. Op die plaat en op opvolger Sabotage werd dat nog gecompenseerd door geweldige nummers, die overwegend nog steeds de duistere Sabbath-sfeer hadden. Dat is op Technical Ecstasy niet langer het geval en dan stort de boel toch wel behoorlijk in elkaar moet ik zeggen. Wat overblijft is een vrij doorsnee (ja, zelfs gezapige) rocksound en nummers die nergens blijven hangen. Eigenlijk hoor ik alleen in afsluiter Dirty Women nog iets van de oude glorie terug. Erg jammer, maar gelukkig weet ik dat het met de komst van Dio weer helemaal goed zou komen met Sabbath.

avatar van Kronos
4,0
Jelle78 schreef:
Black Sabbath is legendarisch geworden door het dreigende en zware gitaargeluid van Iommi.

Niet alleen omwille van het dreigende zware gitaargeluid maar ook het gevoel voor melodie dat zo typisch Brits is maakte dat Black Sabbath goed in de smaak viel bij het publiek. De gitaren zijn hier minder zwaar, voor melodie is des te meer ruimte.

avatar van milesdavisjr
3,0
Een vreemde schijf van de heren, ze klinken hier en daar al een beetje uitgeblust hoewel opener Back Street Kids nog wel een vlotte indruk maakt. Het is ook zeker geen slecht nummer. De plaat mist echter de zwaarte en gedrevenheid van de vorige albums. Het Beatlesque It's Allright gezongen door Bill Ward vind ik eigenlijk ook wel een prima song. Voor het overige klinkt het materiaal stroperig, wisselvallig en mist het simpelweg de brille die de voorgaande worpen wel hadden. Het misbaksel Rock' N' Roll Doctor is daar een goed voorbeeld van, wat een kinderachtig nummer. De heren - met name Ozzy en Ward - zaten rond deze tijd al zo dik in de verdovende middelen, dat er al geen sprake meer was van een gezond productieproces en normale verhoudingen. Meer dan een magere voldoende zit er wat mij betreft niet in.

avatar van milesdavisjr
3,0
geplaatst:
Zes jaar en zes albums verder en waar Sabotage mij wel intrigeerde doet dit schijfje dat niet. Het lijkt wel alsof de heren murw gebeukt zijn van alle drank en verdovende middelen. De scherpte is eraf, de zware sound is voor een deel ingeruild voor een poppier geluid. Vreemd genoeg komt een song als It's Alright, gezongen door Bill Ward nog best wel redelijk uit de verf. Een miskleun als Rock 'N' Roll Doctor zou denk ik in de beginjaren de schifting nooit overleefd hebben. Echt slecht wordt het voor het overige trouwens niet, de heren nog wel enig compositorisch talent aan hun kont hangen om er nog wat van te maken. Het ligt misschien ook een beetje aan de insteek waarmee je dit vehikel benader, dat ik echter deze worp nooit meer uit de kast trek zegt denk ik eigenlijk al genoeg.

Tussenstand:

1. Black Sabbath
2. Master of Reality
3. Sabbath Bloody Sabbath
4. Paranoid
5. Volume. 4
6. Sabotage
7. Technical Ecstasy

avatar van ZAP!
4,0
geplaatst:
'It's Alright', exclusief de ruige gitaarsolo, klinkt idd als een The Beatles nummer - of hebben die ook wel ruige gitaarsoli voortgebracht, dat weet ik eigenlijk niet? Ja, zo'n nummer is wel een pijnpuntje. Vind het niet slecht, maar Ozzy's stem wordt ook nog eens node gemist. Het begon daarvoor nog wel uitstekend.

Wat volgt is best heel lekker om aan te horen, maar er mist toch echt wat. De magie is maar matig aanwezig, waarbij Ozzy's stem, nogmaals, gelukkig een vertrouwde baken blijft en de heren kunnen spelen, dat is niet ineens anders geworden. 'She's Gone' vind ik dan wel weer een erg geslaagd, magisch Black Sabbath moment. 'Dirty Women' is een sterke afsluiter, met 'stukjes riff' die rechtstreeks uit 'In a gadda da vida' komen en meer bekends in zich heeft.

Misschien moet ik er gewoon wat aan wennen, maar vooralsnog kan ik geen kamp kiezen - ga 'm nog es vaker luisteren, want een straf is dat zeker niet. Ach, voor nu een krappe 4* moet kunnen.

ArecnoidLegend
Er is eigenlijk maar weinig mis met deze plaat, hij is divers, goed ingespeeld, prima solo's, het past allemaal bij elkaar. Ook ging Sabbath mee met de tijd, bands als Deep Purple toonden al aan dat stevige rock prima gepaard gaat met organs, piano's en weet ik veel wat nog meer. Muziektrends zorgen er nou eenmaal voor om relevant te blijven als band, je een aantal dingen moet integreren in je sound wat op dat moment populair is. Wel bij je eigen kern blijven uiteraard, dat doet Sabbath hier naar mijn idee dan ook gewoon.
En toch, vind ik de plaat gevoelsmatig minder dan hetgeen ze ervoor hebben gedaan, het klikt op de een of andere manier niet volledig. Na een aantal keer draaien van deze plaat merk ik dat het geen slechte plaat is en goede momenten kent, maar ik wordt niet even enthousiast als bij bijvoorbeeld Master of Reality, of Sabotage. Waar het aan ligt? Geen idee dus, alleen gevoel.
It's Alright vind ik een prima nummer, Bill Ward heeft een fijne stem om naar te luisteren. Gypsy heeft het onheilspellende karakter dat ik bij Sabbath vind passen.
Gypsy woman you're the devil in drag
You are the queen of all hell
You took my body, now you're wasting my soul
You've got me under your spell
And as the sun shines on another day
You're gonna take my mind as well, it's over
Ik vind dan ook niet dat Sabbath popie jopie wilden gaan doen met deze plaat. Maar goed, tot dusver neemt deze wel de laatste plek in.

Tussenstand:
1. Paranoid
2. Master of Reality
3. Sabotage
4. Sabbath Bloody Sabbath
5. Vol. 4
6. Black Sabbath
7. Technical Ecstasy

Gast
geplaatst: vandaag om 12:18 uur

geplaatst: vandaag om 12:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.