Kansas - The Best Of (1984)

The best of van Kansas was indertijd een populaire verzamelaar van een groep die gedurende 1984-1985 ter ziele leek. Na het vertrek van oorspronkelijke zanger/toetsenist Steve Walsh in 1981 en violist Robby Steinhardt in 1982, hadden eind 1983 namelijk gitarist/toetsenist/hoofdcomponist Kerry Livgren en bassist Dave Hope de groep verlaten.
De achterblijvers, gitarist Rich Williams en drummer Phil Ehart, gooiden de handdoek nog niet in de ring. Met zanger John Elefante, sinds 1982 bij de groep, werd voor deze verzamelaar zelfs nog nieuw werk opgenomen: het door Elefante met diens broer Dino geschreven Perfect Lover bevatte de kenmerkende en sterke aor als op de laatste twee albums van Kansas. Met dit "'afscheid" voldeed de groep tevens aan de eisen voor platenmaatschappij CBS.

Het was mijn jongere zus die de cd kocht: mijn Kansasvirus was op haar overgeslagen. Daarop (de cd, niet het virus) staan steeds twee nummers uit de periode Walsh, gevolgd door één nummer met Elefante. Pas bij het beluisteren van haar cd drong tot mij door dat Hold on een ijzersterke ballade was. Het nieuwe Perfect Lover verrijkte de toch al degelijke verzamelaar. Mooie hoes ook trouwens, met verwijzingen naar Kansas’ discografie, een tekening die op vinylformaat beter uitkomt.
In 1999 verscheen een nieuwe editie met drie extra nummers uit het tijdperk Walsh, inclusief Closet Chronicles van livedubbelelpee Two for the Show (1978), dat de cd-versie van '89 niet had gehaald wegens ruimtegebrek.
In 2014 in Duitsland verschenen in een goedkope versie als All Time Best met andere hoes en de originele tien tracks.

In 1984 nam ik aan dat dit het afscheidsalbum van de groep was. Met Elefante in de groep slaagde de groep er immers niet in een nieuw platencontract te krijgen, waarop deze terugkeerde naar Californië en als producer, platenbaas en zanger van Mastedon en vervolgens solo een boeiend vervolg aan zijn carrière gaf.
In 1986 slaagden Williams en Ehart erin om zanger Steve Walsh terug te halen, nadat diens carrière met de groep Streets niet tot het beoogde succes had geleid. Hij nam bassist Billy Greer mee. Als bovendien gitarist Steve Morse toetreedt, volgt de voor mij onverwachte comeback met het sterke Power.