Mastedon - It's a Jungle Out There! (1989)

Ik zie dat ik nog helemaal geen stem had uitgebracht op dit album. De band kwam in een Kansas topic ter sprake dus zodoende Mastedon (niet te verwarren met Mastodon) maar eens opgezocht. IJzersterke plaat als je het mij vraagt. Hou je van melodic rock en AOR dan kun je niet om deze band heen. Vanaf opener en titeltrack It's a jungle out there is het genieten geblazen. Sterke hooks en melodieën in elk nummer. De mooie stem van Elefante maakt het helemaal af.

In 1989, vijf jaar na zijn laatste album als zanger van Kansas, bracht John Elefante onder de vlag van Mastedon dan eindelijk zijn eerste soloalbum uit. Ik werd omvergeblazen door de opener, vooral toen ik níet zijn stem hoorde. En ook niet op track 2; pas op nummer 3 klinkt zijn stem.
Het bleek hier om een project te gaan in plaats van simpelweg een soloalbum. Een verrassend debuut, zeker voor iemand die alles rond Kansas op de voet volgde. Wat was bekend van de "stille jaren" van Elefante?

Eind 1983 verlieten zowel gitarist/toetsenist/componist Kerry Livgren als bassist Dave Hope Kansas om verder te gaan als Kerry Livgren/AD. Gitarist Rich Williams en drummer Phil Ehart probeerden nog de groep voort te zetten met John Elefante, zanger op de laatste twee van Kansas. Voor verzamelaar The Best Of nam het trio zelfs één nieuw nummer op.
Het lukte niet om een nieuw platencontract te scoren en Elefante verliet de groep. Hij richtte zich in thuisstaat Californië met hulp van broer Dino op een solocarrière. Eerste resultaat was in 1985 een sterke track onder de naam Elefante op de soundtrack van film St. Elmo's Fire, in 1987 gevolgd door een nummer op verzamelaar California Metal onder de vlag van Mastedon, waarna een jaar later op California Metal Volume II een derde levensteken werd afgegeven.
De broers hebben dan inmiddels een eigen opnamestudio en label opgezet onder de naam Pakaderm. Eerste uitgave was het debuut van de groep X-Sinner, waarna dan toch nog een compleet album van Mastedon verscheen.

Dit It’s a Jungle Out There! bleek dus tot mijn grote verrassing geen soloalbum maar een onvervalste projectplaat te zijn. Het laat horen dat de broers in de jaren ’84 – ’89 een heel netwerk hadden opgebouwd en hun producerskwaliteiten perfectioneerden.
De plaat opent met het titelnummer. Zanger is Dave Robbins van X-Sinner. Diens splijtende zang blijkt verrassend goed te werken voor de doorgaans wat ingetogener stijl van de Elefantes. Sterker nog, een instant ijzersterke oorwurm! Met de openingszin "Ashes are falling like rain down to the grouuuund" werd ik er aan de haren bij gesleurd.

De rest van het album had indertijd meer draaibeurten nodig, zovele jaren later valt me op hoezeer dit album met alle gastbijdragen desondanks als een sterke eenheid klinkt. Mastedons adult oriented rock wordt verrassenderwijs vergezeld door onvervalste hardrock met steeds weer pakkende melodieën.
Op track 2 Glory Bound zingt gitarist Dave Amato, die o.a. bij Ted Nugent speelde. Niet zo stevig als de opener, maar nog altijd steviger dan verwacht met wederom een sterke melodielijn. This is the Day is de eerste met Elefante als frontman, nét wat lichter dan het voorgaande nummer. Met Love Inhalation klinkt weer hardrock met de schurende stem van de onbekend gebleven Perry Lee (niet te verwarren met reggaezanger Lee Perry) én een knallende gitaarsolo van Amato.
De eerste helft sluit af met het iets ingetogener Islands in the Sky, door Elefante gezongen. Het doet me denken aan aor van bijvoorbeeld Bad English, Journey en Styx.

De tweede helft begint met Get Up, ook op California Metal II te vinden. Elefante zingt zijn derde nummer. Wederom uptempo aor, vergelijkbaar met de muziek die de gebroeders Elefante voor Kansas schreven. Bij Love that Will Survive staat Amato weer bij de microfoon bij een ietwat melancholische melodie, bijzonder fraai: uptempo en toch ingetogen.
Melodieuze hardrock met zang van Lee klinkt in Innocent Girl. Pas bij track 9 is sprake van een balladeachtig nummer, tegelijkertijd is het daarvoor te symfonisch/progrock met bovendien een ijzersterk thema. Shine On wordt gezongen door Dave Pack, van 1975 - 1982 in Amerika bekend als zanger van de groep Ambrosia. Een tweetal achtergrondzangeressen versterkt de melodie.
Afgesloten wordt met flitsend gitaarwerk in het intro van het stampend-swingende Right Hand. Hier zingt Amato sterke melodieën, de troef van dit album. Het eindigt met een lange gitaarsolo van opnieuw Amato, waarna het nummer vrij abrupt wordt beëindigd.

In 2009 verscheen het album opnieuw met drie bonustracks: de eerste is Wasn’t it Love, oorspronkelijk op California Metal te vinden. Het wordt gevolgd door twee liveversies. Op de achterzijde is een foto van Elefante afgedrukt, die zichtbaar niet meer het groentje uit zijn dagen bij Kansas was.

De muziek is dus dik in orde voor wie houdt van adult oriented rock en melodieuze hardrock, in de lijn van de twee albums die Kansas met John Elefante maakte. Vijf jaren rijping betaalden zich uit in tien sterke composities.
Enige nadeel is het cd-hoesje (ik heb de editie uit ’89). Je kunt niet simpelweg een elpeehoes naar cd-formaat verkleinen en verwachten dat het met slechts twee kantjes tekst (inclusief liedteksten) makkelijk leesbaar blijft. Bovendien staan de nummers noch op de achterzijde, noch in het tekstboekje op de juiste volgorde vermeld.

It’s a Jungle Out There! is op streaming te vinden. Gelukkig maar, want voor de diverse versies op geluidsdrager betaal je momenteel te veel. Sterk en gevarieerd, een feest voor wie van krachtig gezongen aor en hardrock met prachtige melodieën houdt.

Ah kijk, ik lees dus nu pas dat er meerdere zangers hun kunsten vertonen op dit album. Weer wat geleerd. Heb me er toen ik de heruitgave ooit kocht nooit dusdanig in verdiept eerlijk gezegd. Misschien ook wel door het euvel van het niet te lezen gepriegel in het boekje. Weet het niet goed meer. Maar dat het een kneiter van een album is is duidelijk. Draai amper cd's meer de laatste jaren maar deze moet ik nodig weer eens in de speler stoppen.

Momenteel op Discogs op vinyl vanaf "slechts" 30 euro (excl. verzendkosten) verkrijgbaar. Ik zou het nog even bij je cd houden inderdaad...

De CD is nauwelijks goedkoper, zo te zien. Zelf heb ik van dit album en van de opvolger Lofcaudio de 2020-versie bemachtigd (een gold disc-edition nog wel, al doet me dat verder weinig) op het mij verder onbekende Girder-label. Dat blijkt een piepklein Amerikaans label te zijn dat zich specialiseeert in de heruitgave van rockalbums van christelijke artiesten.
Ik kon ze kort na verschijnen bij JPC.de op de kop tikken voor 19,95 euro per stuk en gratis verzenden. Nog altijd een stevige prijs voor een enkel CD-tje, maar ik zag wel aankomen dat ze niet goedkoper zouden worden. Bij JPC zelf in elk geval niet (ahem...). En als bonus is het boekje opnieuw vormgegeven, waardoor de teksten wél te lezen zijn. Al blijft het priegelig, maar dat heb je bij bijna elk CD-boekje.

Want dat ik deze twee albums fysiek wilde hebben - hoewel ik weinig fysieke albums meer koop - stond voor mij al snel vast na een eerste beluistering. Ik kende John Elefante wel van eerder en later werk, want ook zijn latere solo-albums zijn zeer de moeite waard. Maar deze twee had ik tot voor kort nooit eerder gehoord. Ik kwam achter het bestaan van deze twee albums door een tweegesprekje met vielip bij een ander album. En dit geval betekende horen meteen: kopen!

Met name deze eersteling is steviger dan ik van Elefante - zowel solo als met Kansas - gewend was, maar dat is in dit geval alleen maar een plus. Inderdaad, op de meeste nummers treedt een andere zanger naar voren, en dat was eigenlijk wel verrassend, gezien het feit dat John Elefante zelf een prima AOR-stem heeft. Maar de vocalen van zowel Dave Robbins als Dave Amato geven extra 'heaviness' aan de nummers, op een manier die John Elefante zelf waarschijnlijk nooit bereikt zou hebben. Uitzondering op de regel is de midtempo-ballad Islands in the sky, en die past qua stem en karakter dan weer prima bij John Elefante zelf.

Onnodig te zeggen dat het compositorische gehalte hoog ligt en de productie 'àf' is. Ee album om als AOR- en hardrockliefhebber je vingers bij af te likken.