S10 - Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt (2022)

Komende vrijdag ben ik bij de albumpresentatie en dat voelt als een cadeautje omdat er maar weinig kaarten voor in de verkoop gingen. S10 nodigt veel mensen uit haar innercircle uit en daardoor waren de kaarten beperkt in aantal voor de overige liefhebbers.

De koers zal ongetwijfeld anders zijn, zeker als ik kijk naar de nummers die we al van dit album kennen.

Ik vind het altijd verdacht als Bløf mee doet met een nieuwe artiest. Die mannen teren op 'nieuw' bloed. Iets wat Borsato vroegah ook altijd deed. S10 heeft, in mijn ogen, Bløf helemaal niet nodig. Die redt zichzelf wel met haar muziek.

Ik denk dat ik ook met S10 één van de enige ben die weinig talent in haar ziet. Ze lijkt me een aardige meid die echt wel iets probeert maar het pakt me niet. Tot nu toe vind ik het slappe pop-nummers met een hoog cliché gehad.
Dat gezegd hebbende ben ik toch benieuwd naar dit album, ik zal hem met een half/heel luisterend oor toch gaan luisteren!

Ik vind dit een moeilijke zin.

Het is maandagmiddag, einde van de werkdag

Oehoe! Ahaa!

Helaas, de mannen van Bløf laten niet los...

Het verschil tussen de reeds bekende nummers en haar eerste EP van 5 jaar terug is vrij extreem. Van ietwat duister geproduceerde (soms zelfs zeer vage) hiphop met een nogal getergd klinkende stem ("pillen pillen pillen") daaroverheen, tot Radio 2-vriendelijk. De diepte en Laat me los kunnen zelfs met gemak op Sky Radio. Maar goed, S10 moet ook eten.

Dan voelt de tussenperiode toch het meest aangenaam voor mij, als de nummers die al bekend zijn representatief zijn voor het album.

Bij Jinek iedere dag deze week een nummer van het nieuwe album.
Vanavond was dit Eenzame Hoogte. Mooi klein nummer met alleen begeleiding van een akoestische gitaar.

Vanaf nu is het vinyl in de voorverkoop gegaan. release: 24 maart. Oef, dat duurt nog even (en kan me niet voorstellen dat er morgen al exemplaren bij het concert te koop zullen zijn).
Om middernacht is de mp3 versie beschikbaar.

Heel erg aangenaam verrast.

Een dynamische pop plaat die er niet voor terugdeinst om zo nu en dan haar tenen te dippen in een wat experimentelere sound. Zonder twijfel haar toegankelijkste werk tot nu toe, maar daar hoeft niets mis mee te zijn als het werk zelf solide is — en dat is hier het geval.

Hoogtepunten zijn Dans Mij Naar Huis, Soms, Nooit Meer Spijt en Jupiter. Persoonlijk heb ik minder met de BLØF samenwerking, die ik wat saai vind. De Diepte heeft ook zijn beste tijd gehad, ook al vind ik dit zeker geen slecht nummer.

Zeer, zeer zeker een geslaagd album, al helemaal voor iemand die dol is op popmuziek.

Je kan zeggen wat je wilt van S10: ze heeft een behoorlijk muzikaal avontuur achter de rug. Van haar eerste EP's via de twee volwaardige albums uitkomend bij Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt.

Een reis waar het Songfestival op haar pad kwam, veel optredens met Froukje en duidelijk een ander geluid.

Wat bij die optredens opviel was het dansbare geluid zoals te horen op Wat Als Niemand op Mij Wacht en Dans Mij Naar Huis. Ook op het duet met Froukje hoor je dit terug. Nooit Meer Spijt was live al een enorm succes en ook hier valt het op.

Haar samenwerking met BLØF is best gedurfd. Wat?! Nou, ze raakt haar street credibility er ongetwijfeld mee kwijt bij velen. Uitverkoop, voor de massa, blah blah... je kan het zo uittekenen. Maar het toont ook de eigenwijsheid van Stien aan: ze doet waar ze zich fijn bij voelt en dit was blijkbaar een wens van haar.

Daarmee kunnen we dit album een beetje indelen in drie categorieën: de dansnummers met elektronische beats (Soms, welke iets weg heeft van London Grammar, Dans Mij Naar Huis, De Straten Versieren Met Bloemen), de wat meer toegankelijker popliedjes (De Diepte, Adem Je In, Laat Me Los) en nog een heeeeel klein vleugje hip-hop (De Ergste Dag met dank aan Mula B.), maar die invloed is verder toch echt wel verdwenen. De hoofdmoot is de elektronische kant en niet eens altijd van de dansbare soort (dat zijn meer bepaalde momenten), en de akoestische gitaar heeft z'n weg duidelijk gevonden naar dit album.

Zoekt S10 daarmee het grote publiek op? Ongetwijfeld. Dat deed ze al door mee te doen aan het Songfestival. Moeten we dit uitverkoop of een knieval naar het grote publiek noemen? Absoluut niet. S10 is toch best uniek te noemen en weet ondanks haar toegankelijker geluid wel degelijk wat stekeligheden toe te voegen aan haar muziek. Past ze steeds meer in het rijtje zangeressen die momenteel succes hebben (denk aan Meau, Froukje, Eefje enzovoort)? Jazeker, ze schuift een meer op naar het midden. Daarmee zal ze ongetwijfeld bewonderaars van het eerste uur gaan verliezen, maar er zeker ook nieuwe bij winnen.

Ik ben niet vies van dat midden. Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt bevalt mij zelfs heel goed. Kort, maar krachtige liedjes die laten horen waar S10 momenteel staat. Ze lijkt een stuk zelfverzekerder en misschien ook wel sterker in het leven te staan. Het is haar gegund, zoals de liefhebbers van betere Nederlandstalige liedjes op hun beurt S10 gegund is. Ik reken mezelf daartoe.

Ik kijk alvast uit naar de albumpresentatie in Rotterdam later vandaag!

S10 is geen zondagskind maar duidelijk een hardwerkende artieste die het aandurft om zichzelf opnieuw uit te vinden. Daarnaast kan en wil S10 niet in een hokje geduwd worden.

Even was ik bang na alle voorpubliciteit dat dit album een knieval zou worden voor het grote publiek. En deels is dat ook nog steeds zo denk ik. Haar publiek heeft zich natuurlijk na het songfestival ook duidelijk vergroot dus dat is onontkoombaar.

Maar dit album schuurt nog genoeg om het niet zonder meer tot een crowdpleaser te kunnen rekenen. Het openingsnummer Zondagskind rekent meteen af met elke verkeerde verwachting, als een brute oorwassing. Sowieso zijn de eerste vier nummers stuk voor stuk ijzersterk. En opnieuw blijkt dat de combinatie s10/froukje meer is dan de som der delen. Net als vele hoop ik dan ook op een heel album van beiden.

Hierna komt De Diepte, prima nummer, maar wel erg braaf natuurlijk. Het nummer daarna echter is voor mij een regelrechte uitglijder: Hoor je Mij is echt een dissonant in het geheel, ik vind het niet passen en zwak. Hetzelfde geldt wat mij betreft voor Laat Me Los, bepaald geen hoogvlieger als je het mij vraagt en ook geen crowdpleaser want het scoorde ook bij het grote publiek niet goed.

Duik Diep is mooi maar niet genoeg om me uit het wak te trekken dat door Hoor Je Mij en Laat Me Los veroorzaakt is. Pas bij Dans Mij Naar Huis is mijn volle aandacht terug: een ijzersterke banger. Soms en Adem Je in ook goed. De laatste drie nummers ook ok maar laten geen diepe indruk na.

Concluderend zakt de plaat wat mij betreft na de eerste helft in om daar niet meer helemaal uit te komen.

En dan blijkt voor mij het gemis van Sim Fane, die de nummers van s10 aaneen wist te smeden tot een duidelijk sonisch en stylistisch geheel, die haar artisticiteit wist uit te vergroten door het gebruik van sterke klanktapijten en productionele spitsvondigheden.

De zweedse producer PalmTrees schenkt S10 weliswaar een volwassen popgeluid maar mist hier en daar de magie die Sim Fane haar wel gaf. Dat is ook het gevaar van pop vaak vind ik, dat de focus heel erg op losse nummers komt te liggen. Terwijl S10 met uitstek een artieste is die het van het grotere verhaal moet hebben.

S10 heeft zo'n stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Ze is eigenzinnig en gedreven en ze heeft duidelijk lef. Bij alles wat ze zingt geloof je haar. Ze klinkt doorleefd en authentiek. Ik hoop alleen dat ze hierna de randen weer meer gaat opzoeken. Waar ze dat doet op deze plaat is dat wonderwel geslaagd, maar op sommige andere momenten slaat ze wat mij betreft soms echt de plank mis.

Zondagskind (4.5)
Wat als niemand op mij wacht (4.0)
Nooit meer spijt (4.5)
Jupiter (4.5)
De diepte (3.5)
Hoor je mij (2.0)
Laat me los (2.5)
Duik diep (3.5)
Dans mij naar huis (4.5)
Soms (3.5)
Adem je in (4.0)
De ergste dag (3.0)
De straten versieren met bloemen (3.0)
Eenzame hoogte (3.0)

Gemiddelde 3.5

Momenteel opstaan (eigenlijk de gehele dag) en de opener vind ik zeer sterk. Best fris en vernieuwend. Dat heb ik zeker met een aantal nummers. Haar zingen lijkt idd soms wel wat weg te hebben van Hannah Reid van London Grammar (bij SOMS is dat heel mooi, en wat een mooi nummer ook !) maar S10 is toch vaak wat meer staccato waar een Reid veel meer vloeiend zingt.

Toch is de zang voor mij verwarrend omdat ik bij bepaalde nummers niet meer goed hoor of het Eefje, Meau, Maan, Wende, Maaike Ouboter, Merol enzovoorts is. Het aanbod van onze zangeressen is groot maar het lijkt soms meer vanuit 1 kookpot te komen. En dat is jammer (vind ik dan). Hier ligt het gevaar van 'eenheidsworst' op de loer.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik het nummer 'Laat me Los' zeker niet slecht vind en dan gaat het mij niet eens om het verlies van haar street credibility mijn beste aERodynamIC of om de 'massa' te bereiken maar ik word soms moe als de stem van Jakobsen weer eens om de hoek komt kijken. En het is niet S10 die meelift maar het is juist Bløf die aan het meeliften is.

Ik moet nog wel het album een aantal keren beluisteren voordat ik echt het verschil tussen de liedjes ga horen. Ik waardeer S10 ook altijd meer met mijn koptelefoon op. Haar muziek en teksten vind ik altijd zeer persoonlijk overkomen, dat is haar sterke kant.

Haar albumpresentatie vanavond in Rotterdam was leuk. Ik voelde me wel een vreemde eend in de bijt: heel veel jonge meiden, hippe jonge gastjes (waarvan je er een aantal vast met hen en hun moet aanspreken) en wat bekende gezichten (Froukje zat achter me en Tim Hofman moest ik toch even beleefd vragen of ie een beetje opzij kon gaan omdat ie een doorgang barricadeerde met al zijn begroetingen). Een hoop gejoel bij elk nummer en duidelijke zenuwen bij het publiek (het was dan ook allemaal zo 'vet'). S10 zelf was behoorlijk ontspannen en komt gewoon sympathiek over. Ze heeft een hoge gun-factor.

En deze oude man heeft zich wel degelijk vermaakt. Ze speelde het hele album en moest er af en toe een beetje inkomen omdat de nummers ook voor haar nieuw zijn. Mula B. en Froukje deden mee en geen Bløf te bekennen. Daar heb ik trouwens helemaal niks mee meneer en vind dat nummer misschien ook wel de minste op dit album (en volgens mij heb ik toch niet gezegd dat S10 meelift op hun succes?!)

Dit was duidelijk een optreden voor kritiekloze liefhebbers en dat was leuk om mee te maken. Benieuwd hoe het album verder ontvangen gaat worden, want het is en blijft een aardige koerswijziging.

Vandaag heb ik dit album via internet beluisterd.
Maar het grijpt mij totaal niet. Ik vind de composities echt niet spannend en de stem ronduit saai en vlak.
Daarbij heeft de voordracht vaak meer weg van declameren dan van zingen. Dat wordt voor een deel opgevangen door de oe oe's , ah ah's...waarbij ik wel hoor dat S10 toonvast is.

Het is waarschijnlijk wel een stijl die volledig aan sluit bij deze tijd en de woke groep.
Maar dan ben ik net te veel van een andere generatie om dit 'te begrijpen'.
Aan de andere kant kan ik een zangeres als Eefje de Visser wel waarderen omdat die naar mijn idee 'echt' zingt. Terwijl zij ook echt een zangers van 'nu' is.

Of bijvoorbeeld de Zweedse zussen uit Zweden van First Aid Kit, die mij wel zeer weten te raken met goed gecomponeerde mooie songs die op een intense en prachtige manier worden gezongen. Naar hun nieuwe album dat komende week uit komt kijk ik erg uit.

Ik ga niet stemmen op dit album, want ik vind het flauw om daarmee de score naar beneden te brengen.
Want ik hoor, zie en lees wel dat S10 dit met grote bezieling heeft gemaakt. En daarmee verdient zij de credits van haar followers. Maar aan mij is dit album niet besteed.

Wat is dat precies, de 'woke-groep'? Wanneer komt die zoal samen? Wat heeft S10 ermee te maken, waarom zou deze muziek die 'groep' aanspreken? Is deze muziek dus mensen die niet behoren tot de 'woke-groep'?

Ohw, please… niet dit soort discussies… daarvan word ik al zo moe in de gewone media. Niet ook hier op MuMe waar dan users in hun discussie ook de polarisatie aangaan en niet tot een compromis kunnen komen. Zo saai en cliché

Helemaal mee eens meneer!

Ik plaatste de opmerking aangezien heel veel jonge collega's waarvan ik weet dat ze woke zijn dit geweldige muziek vinden, c'est ca.

Maar ik voel geen enkele aanleiding tot wat voor discussie over dit onderwerp dan ook met thomzi50 of wie dan ook! Iedereen maakt er maar van wat ze willen en speelt ook de muziek die ze willen, dat is mij egal!

En nu terug naar dit album waarvan ik weet dat veel mensen er blij van worden of er plezier aan beleven en dat is alleen maar goed!

Vooraf had ik geen hoge verwachtingen, maar het album heeft mij echt blij verrast. Sterke productie en sound, prachtige stem met veel emotie, verfrissend en veel variatie. Ondanks dat klinkt het geheel toch coherent. Er zijn weinig Nederlandse artiesten die dit tot nu toe voor elkaar krijgen. Je kunt de Zweedse invloeden wel horen, wat ik als iets positiefs zie.

Hoogtepunten: De Diepte (natuurlijk!), Duik Diep, Dans Mij Naar Huis, Adem Je In, Jupiter.

Dan breng ik die "naar-beneden-halend-scorende stem" wel uit...

Inderdaad zijn die discussies snel saai en clichématig - ik zou daar ook aan willen toevoegen: generiek en nietszeggend. En toch ook: als je een maatschappelijke term een musicforum op sleept bij een specifiek album en vervolgens vermoeid niets erover wil onderbouwen, zou ik die term in eerste instantie al niet gebruiken.

Over de muziek: ik moet nog enigszins wennen. Ik hoor een paar aardige momenten, ik blijf S10 een interessant figuur vinden, maar ik vind de meer poppysound, kort gezegd het Eurovisie-geluid toch niet helemaal overtuigend. En ik mis de S10 van de begintijd.

Qua hoes heeft S10 sowieso al gewonnen van Maan, want deze foto is tenminste scherp. Maar ook wel vaag.

Erg stoer van je, Hans!

Het album begint goed maar na drie nummers komt het Euro Songfestival je gehoorkanaal binnen tetteren.

2 **

Alsof Hans behoefte zou hebben om stoer te doen. S10, ik vind het gewoon drie keer niks. Dat Boola daar moeite mee heeft is niet mijn probleem.

Maar wel de behoefte zichzelf te plagen met 3 kwartier+ kutmuziek... Zo hebben we allemaal wel wat.

Dus de muziek van S10 is enigszins controversieel. Good for her en prima toch?

Nu allemaal lekker van je zondagavond genieten. Het is allemaal niet van levensbelang en er zijn ergere dingen om je over op te winden lijkt me

Tuttuttuttuttuttut. Dat maken we allemaal zelf wel uit, hè.

De albumcover doet mij denken aan Midsommar of iets. 1 of ander arty horror film.. haha..

Voor de rest ben ik zeer onder indruk van het album, want ook ik was bang voor een Top 40 pop album.
"Hoor Je Mij" en "Laat Me Los" vallen in die categorie en dat zijn inderdaad een beetje de rotte appels & natuurlijk de eerdere singles "de Diepte" & "Adem Je In" zijn dat ook, maar die tracks kan ik wel goed hebben.

Voor de rest ben ik zeer onder de indruk van de eigenheid van het album en zelfs Mula B kan ik goed hebben. Ik had zo'n featuring van hem nooit verwacht. Deze gaat zwaar in rotatie.