S10 - Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt (2022)

Heel erg aangenaam verrast.

Een dynamische pop plaat die er niet voor terugdeinst om zo nu en dan haar tenen te dippen in een wat experimentelere sound. Zonder twijfel haar toegankelijkste werk tot nu toe, maar daar hoeft niets mis mee te zijn als het werk zelf solide is — en dat is hier het geval.

Hoogtepunten zijn Dans Mij Naar Huis, Soms, Nooit Meer Spijt en Jupiter. Persoonlijk heb ik minder met de BLØF samenwerking, die ik wat saai vind. De Diepte heeft ook zijn beste tijd gehad, ook al vind ik dit zeker geen slecht nummer.

Zeer, zeer zeker een geslaagd album, al helemaal voor iemand die dol is op popmuziek.

Je kan zeggen wat je wilt van S10: ze heeft een behoorlijk muzikaal avontuur achter de rug. Van haar eerste EP's via de twee volwaardige albums uitkomend bij Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt.

Een reis waar het Songfestival op haar pad kwam, veel optredens met Froukje en duidelijk een ander geluid.

Wat bij die optredens opviel was het dansbare geluid zoals te horen op Wat Als Niemand op Mij Wacht en Dans Mij Naar Huis. Ook op het duet met Froukje hoor je dit terug. Nooit Meer Spijt was live al een enorm succes en ook hier valt het op.

Haar samenwerking met BLØF is best gedurfd. Wat?! Nou, ze raakt haar street credibility er ongetwijfeld mee kwijt bij velen. Uitverkoop, voor de massa, blah blah... je kan het zo uittekenen. Maar het toont ook de eigenwijsheid van Stien aan: ze doet waar ze zich fijn bij voelt en dit was blijkbaar een wens van haar.

Daarmee kunnen we dit album een beetje indelen in drie categorieën: de dansnummers met elektronische beats (Soms, welke iets weg heeft van London Grammar, Dans Mij Naar Huis, De Straten Versieren Met Bloemen), de wat meer toegankelijker popliedjes (De Diepte, Adem Je In, Laat Me Los) en nog een heeeeel klein vleugje hip-hop (De Ergste Dag met dank aan Mula B.), maar die invloed is verder toch echt wel verdwenen. De hoofdmoot is de elektronische kant en niet eens altijd van de dansbare soort (dat zijn meer bepaalde momenten), en de akoestische gitaar heeft z'n weg duidelijk gevonden naar dit album.

Zoekt S10 daarmee het grote publiek op? Ongetwijfeld. Dat deed ze al door mee te doen aan het Songfestival. Moeten we dit uitverkoop of een knieval naar het grote publiek noemen? Absoluut niet. S10 is toch best uniek te noemen en weet ondanks haar toegankelijker geluid wel degelijk wat stekeligheden toe te voegen aan haar muziek. Past ze steeds meer in het rijtje zangeressen die momenteel succes hebben (denk aan Meau, Froukje, Eefje enzovoort)? Jazeker, ze schuift een meer op naar het midden. Daarmee zal ze ongetwijfeld bewonderaars van het eerste uur gaan verliezen, maar er zeker ook nieuwe bij winnen.

Ik ben niet vies van dat midden. Ik Besta voor Altijd Zolang Jij aan Mij Denkt bevalt mij zelfs heel goed. Kort, maar krachtige liedjes die laten horen waar S10 momenteel staat. Ze lijkt een stuk zelfverzekerder en misschien ook wel sterker in het leven te staan. Het is haar gegund, zoals de liefhebbers van betere Nederlandstalige liedjes op hun beurt S10 gegund is. Ik reken mezelf daartoe.

Ik kijk alvast uit naar de albumpresentatie in Rotterdam later vandaag!

S10 is geen zondagskind maar duidelijk een hardwerkende artieste die het aandurft om zichzelf opnieuw uit te vinden. Daarnaast kan en wil S10 niet in een hokje geduwd worden.

Even was ik bang na alle voorpubliciteit dat dit album een knieval zou worden voor het grote publiek. En deels is dat ook nog steeds zo denk ik. Haar publiek heeft zich natuurlijk na het songfestival ook duidelijk vergroot dus dat is onontkoombaar.

Maar dit album schuurt nog genoeg om het niet zonder meer tot een crowdpleaser te kunnen rekenen. Het openingsnummer Zondagskind rekent meteen af met elke verkeerde verwachting, als een brute oorwassing. Sowieso zijn de eerste vier nummers stuk voor stuk ijzersterk. En opnieuw blijkt dat de combinatie s10/froukje meer is dan de som der delen. Net als vele hoop ik dan ook op een heel album van beiden.

Hierna komt De Diepte, prima nummer, maar wel erg braaf natuurlijk. Het nummer daarna echter is voor mij een regelrechte uitglijder: Hoor je Mij is echt een dissonant in het geheel, ik vind het niet passen en zwak. Hetzelfde geldt wat mij betreft voor Laat Me Los, bepaald geen hoogvlieger als je het mij vraagt en ook geen crowdpleaser want het scoorde ook bij het grote publiek niet goed.

Duik Diep is mooi maar niet genoeg om me uit het wak te trekken dat door Hoor Je Mij en Laat Me Los veroorzaakt is. Pas bij Dans Mij Naar Huis is mijn volle aandacht terug: een ijzersterke banger. Soms en Adem Je in ook goed. De laatste drie nummers ook ok maar laten geen diepe indruk na.

Concluderend zakt de plaat wat mij betreft na de eerste helft in om daar niet meer helemaal uit te komen.

En dan blijkt voor mij het gemis van Sim Fane, die de nummers van s10 aaneen wist te smeden tot een duidelijk sonisch en stylistisch geheel, die haar artisticiteit wist uit te vergroten door het gebruik van sterke klanktapijten en productionele spitsvondigheden.

De zweedse producer PalmTrees schenkt S10 weliswaar een volwassen popgeluid maar mist hier en daar de magie die Sim Fane haar wel gaf. Dat is ook het gevaar van pop vaak vind ik, dat de focus heel erg op losse nummers komt te liggen. Terwijl S10 met uitstek een artieste is die het van het grotere verhaal moet hebben.

S10 heeft zo'n stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Ze is eigenzinnig en gedreven en ze heeft duidelijk lef. Bij alles wat ze zingt geloof je haar. Ze klinkt doorleefd en authentiek. Ik hoop alleen dat ze hierna de randen weer meer gaat opzoeken. Waar ze dat doet op deze plaat is dat wonderwel geslaagd, maar op sommige andere momenten slaat ze wat mij betreft soms echt de plank mis.

Zondagskind (4.5)
Wat als niemand op mij wacht (4.0)
Nooit meer spijt (4.5)
Jupiter (4.5)
De diepte (3.5)
Hoor je mij (2.0)
Laat me los (2.5)
Duik diep (3.5)
Dans mij naar huis (4.5)
Soms (3.5)
Adem je in (4.0)
De ergste dag (3.0)
De straten versieren met bloemen (3.0)
Eenzame hoogte (3.0)

Gemiddelde 3.5

Prachtig pareltje, fijne subtiele plaat!
Als London Grammar deze plaat had gemaakt waren de mensjes op deze site wel te spreken geweest.

Vreselijk veel maniertjes in haar stem en een zwaar accent. Over de muziek maar te zwijgen.
Totaal niet mijn ding dit.