Merciful Nuns - Kvltan XI (2022)

Album alvast in de bestelling gezet, klinkt op het eerste gehoor weer als vanouds goed.

Killeraapje, jorro, DjFrankie

Merciful Nuns Kvltan

MERCIFUL NUNS - Kvltan (limited 2CD) - solarlodge.de

Het opperhoofd van de Duitse gothic rock, Artaud Seth laat met dit album opnieuw horen hoe echte gothic rock hoort te klinken. Met zijn typerende krachtige stemgeluid (zwaar Duits accent) neemt hij je wederom mee in een mysterieus duister klinkend avontuur. Net als bij zijn voormalige band Garden of Delight uit de jaren 90, brengt hij met zijn Merciful Nuns met enige regelmaat mooie muziekjes uit. Zo ook dit album; een dubbelaar, waarvan de tweede cd ook zeer de moeite waard is. Prima album!

Mij best, maar na een dikke 3 minuten zet ik toch maar Paradise Lost - Gothic (1991) weer even op. Ieder z'n ding.

Dat is geen gothic rock maar metal, ieder zijn ding inderdaad!

Je hebt gelijk, my bad. Ik had op iets ruigers gehoopt, denk ik. Toch wil ik nog jouw tip Vague Lanes - Foundation... (2022) wel proberen.

Ik snap het wel, ik ben een ouwe gothic rock liefhebber. Dat subgenre is voor mij nog steeds bijzonder. Met metal heb ik eigenlijk minder, hoewel ik ook overeenkomsten hoor.

'Dit genre' is een beetje lastig, er zijn zoveel variaties. Vague Lanes klinkt lekker hoor. Orgy - Candyass bv. is ook weer meer metal, maar toch ook industrial / rock / gothic...

Wat is dit een mooi album! Het is met muziek eigenlijk heel simpel, het moet je raken. Dat doet dit album van deze Merciful Nuns weer opnieuw. Zeker een epigoon van Fields of the Nephilim, maar dan een hele goede! Ik durf zelfs te beweren dat deze artiest bij name van Artaud Seth meer heeft bijgedragen aan de scene dan omgekeerd, want afgezien van hun enorme discografie is dit pure gothic rock, zoals ik al eerder schreef. Alle songs zijn goed, er zit geen nummer bij dat ik slecht vind. Het mooie is, dat als je een eigen label hebt als band, dan kan je zonder tussenkomst van derden uitbrengen wat je wilt. In dit geval pakt dat goed uit, al jaren lang. In de jaren 90 vond ik de voorganger Garden of Delight al goed, deze Merciful Nuns overtreft met overtuiging.