Lankum - False Lankum (2023)

In de A-kerk was het helemáál mooi .

Ze stonden bij Roadburn in 013 op main stage, voor een volle zaal. Hoeveel man gaan daar in? 3000? 4000? Moeiteloos platgespeeld.

Razend knap dat ze met dit repertoire ook op een groot podium uit de voeten kunnen. Ik was flink onder de indruk en ja ik ben ook blij dat ik ze ooit in een kleine setting zag.

Het valt nog mee, in de Grote Zaal van Vredenburg gaan vanavond 1500 mensen.

Goed om te lezen dat het in 013 (las net: 3000 man) zo'n goed concert was. Ben benieuwd vanavond: ze spelen in Utrecht False Lankum integraal.

2.000 volgens Vredenburg zelf en ik vond het geweldig!

Het was echt fantastisch!

Toch 1500? 2000 is als alle zitplaatsen rondom het podium gebruikt worden.

Hierbij nog wat video's van het concert in Utrecht:
Go dig my grave
Newcastle
The New York Trader
The Turn

Nummers van dit album en het Utrechtse concert staan ook op de LP Live in Dublin. Er komt een re-release van deze LP uit in juni. Via Spindizzy Records in Dublin (EU, dus geen importkosten) kan je nog net (nog 44 exemplaren) de limited golden vinyl edition bestellen:

LANKUM - Live In Dublin (Irish Exclusive Edition) - LP - Gold Vinyl [J - spindizzyrecords.com

Verzendkosten zijn maar Euro 7,99

Ik was gisterenavond ook bij het optreden van Lankum. Met de kerst de de cd 'the Livelong Day' + concertkaartje van min vrouw gehad, die altijd veel moeite heeft iets te vinden wat ik nog niet heb. Achteraf snap ik ook niet dat 'Lankum' totaal langs me heen is gegaan in al die jaren. Folk met wat avant garde, drone etc is echt wel aan mij besteed. Ik heb ook best wel wat van zulk soort muziek, maar dan vaak wat obscuur en/of onbekend materiaal uit de dark folk hoek, met minimale oplages.
De gekregen cd vond ik eigenlijk wel goed en ik had het concertkaartje niet goed bekeken, dus verwachtte ik het concert in één van de kleinere zalen bij te wonen. Maar mijn vrouw hielp mij uit die doom, het was in de grote zaal. Dark folk in de grote zaal van Tivoli, wat had ik gemist, onder welke steen had ik gelegen ? Nog redelijk onnozel stapten mijn vrouw en ik net voor half 8 de grote zaal in, bijna al geheel gevuld, ergens aan de zijkant bovenin nog plaats gevonden. En daarmee hadden we nog geluk.
Welke hype was hier aan de gang. Ooit met een zoon van mij naar de Mongoolse band Hu gegaan in de grote zaal van 013, voor mijn gevoel ook een hype, Hanggai, ook een Mongoolse band moest het met veel kleinere zalen doen en vond ik veel beter.
Dus met wat licht wantrouwen het concert ingegaan, wars van de hypes in de muziek.
Na een redelijk voorprogramma en een 2 uur durende show van Lankum was ik totaal in verwarring. Hoe was het mogelijk dat zoveel mensen hierbij aanwezig waren, want het is zeker geen gemakkelijke kost waar Lankum ons mee opzadelt. Ze speelden bijna integraal dit album 'false lankum' en ik moet zeggen dat ik betoverd op mijn stoel zat. De geluidskwaliteit van Tivoli is ook wel bijzonder goed, het klonk fantastisch.
Ik herkende natuurlijk de invloeden van de folk rock invloeden van de groepen eind jaren 60/jaren 70 die de folkmuziek toendertijd flink opschudden. Planxty, Steeleye Span, Fairport Convention en ergens ook wel de prog folk groep Renaissance. De laatste drie hadden alle drie een zangeres die de sound flink mede bepaalde. In Radie Peat heeft Lankum ook zo'n zangeres. Zoals deze plaat (en ook het optreden) opende met 'Go Dig My Grave' is weergaloos.
Zij heeft ook ergens aangegeven dat zoals deze groepen de folk aanpasten aan de jaren 60-70 en the Pogues aan de punkjaren 80 , zo wil Lankum de folk aan deze tijd aanpassen. En dat doen ze op een briljante manier. Ik heb intussen ook wat oudere albums van Lankum aangeschaft en je ziet daar wel een bepaalde ontwikkeling. De bronnen zijn nog steeds de traditionele folksongs , soms van lang geleden, de traditionals. Maar bij iedere plaat zie je dat men er steeds vrijer mee om springt.
Bij 'false lankum' is dit op zo'n unieke wijze gedaan dat je je afvraagt wat de volgende stap zal zijn.
Ik heb na het concert deze cd aangeschaft en mijn zondag er flink wat naar geluisterd.
Ze benaderen zeker de intensiteit van het concert, zonder dat ik het concert had bijgewoond zou ik al flink onder de indruk zijn geweest, maar met het concert in gedachten en geheugen lijkt het nog meer aan kwaliteit te winnen.
Maar zoals ik al schreef : hoe kan het dat zoveel mensen deze groep hebben omarmd ? Want het word je niet makkelijk gemaakt.
Als er al een leuke folkmelodie klinkt weet je van te voren al, dat er iets gaat gebeuren dat het gaat verstoren. Drone muziek, noten die juist totaal tegen de melodie ingaan, een gitaar die als cello wordt bespeeld, een viool die soms tegen het valse aan zit, ritme die tegen het ritme van de melodie ingaat, naast een soms prachtige, maar soms ook irritante lichtshow,
Muzikanten die geheel geconcentreerd in hun muziek zitten, elkaar continu aankijken om te zien of het allemaal nog goed gaat en die zeker tijdens de nummers enkel aandacht hebben voor hun muziek en instrumenten. Prachtige samenzang, maar ook als je even mee wil dansen, weet je al snel dat het zomaar om kan slaan.
Het publiek , doodstil, bijna contemplatief, enkel tussen de nummers door was er wat ontspanning door de leden die dan contact zochten met het publiek. 'False Lankum' werd integraal opgevoerd, eindigend met 'the turn' ieder die er was zal dit nog bijzonder goed herinneren.
Na de toegiften zat ik nog steeds met een vreemd gevoel, hoe komt het dat deze groep met deze zeker niet gemakkelijke muziek zo'n groot publiek heeft weten te bereiken, terwijl andere dark folk groepen die ook bezig zijn met inbreng van electronica, drone muziek maar een heel klein publiek weten te vinden.
Razend knap van Lankum, ik heb soms met ingehouden adem de muziek in al zijn diversiteit beluisterd en ook thuis blijf ik diep onder de indruk. Maar nog steeds wel met vragen over deze populariteit van de groep. Ik hoop dat het meer dan een hype is, maar vind het ook wel weer mooi dat dit dus mogelijk is.

Cover van the Specials:

Ghost Town

Wanneer ik moeite heb om 3 favoriete nummers te kiezen, dan valt de CD tegen of is het juist een top CD.
In dit geval is geldt het laatste, want wat een mooie plaat is dit!
Ik blijf er steeds weer bij terugkeren, ondanks de overdaad aan andere CD's die ik kan draaien.
Goede nummers te over: 'Go dig my grave', 'Clear away in the morning', 'Master Crowley's', 'Newcastle', 'The New York Trader', 'Lord Abore and Mary Flynn' en afsluiter 'The Turn'. Stemming bijeengehouden door 'Fugue I, II en III' is het eigenlijk één lange luistertrip die van begin tot eind blijft boeien.
Sárshaothar!