Arjen Lucassen's Supersonic Revolution - Golden Age of Music (2023)

Mijn review op Zware Metalen:

Supersonic Revolution is ontstaan toen Arjen Lucassen door het Duitse magazine Eclipse werd gevraag om een cover op te nemen. In korte tijd trommelde hij vier Nederlandse muzikanten op (Timo Somers, Joost van den Broek, Koen Herfst en John Jaycee Cuijpers) en nam daarmee I Heard It On The X van ZZ Top op. De chemie onder de muzikanten bleek zo goed dat Arjen graag een heel album voor ze wilde schrijven en opnemen. Het resultaat hiervan staat op het debuutalbum Golden Age Of Music.

Wat Supersonic Revolution laat horen is hardrock die geworteld is in de jaren ’70 en inspiratie haalt van bands als Deep Purple, Rainbow en Uriah Heep. Dat hoor je ook terug in de open mix waar alle instrumenten duidelijk hun eigen ruimte krijgen. Het album klinkt weliswaar hedendaags, maar je hoort geen gedubbelde gitaren en geen lagen van synths. Gewoon vijf muzikanten die samen een lekker pot hardrock maken.

Ook tekstueel is Golden Age Of Music een grote ode aan de jaren die Arjen Lucassen hebben gevormd, met referenties aan artiesten als David Bowie, T-Rex, Deep Purple en ABBA. Wie Arjen Lucassen volgt op Facebook en Youtube heeft middels de ‘guessing games’ al de nodige hints hierover gehad.

Ondanks dat Supersonic Revolution als een echte band wordt gepresenteerd, wordt bij het beluisteren van het album snel duidelijk dat de composities van de hand van Lucassen komen. De riff van de energieke opener The Glamattack had zeker niet misstaan op het laatste album van Star One en ook elders komen riffs en melodieën voorbij die herinneringen oproepen aan het werk op zijn Ayreon-albums.

De manier waarop de nummers gepresenteerd worden is verbluffend sterk. Vooral organist Joost van den Broek en gitarist Timo Somers gaan regelmatig helemaal los op hun instrumenten. Mooie voorbeelden hiervan zijn het eerder genoemde The Glamattack, dat een waanzinnig proggy instrumentaal middenstuk kent, en het opbeurende Came To Mock, Stayed To Rock. Maar ook elders vechten de heren menig duel uit. Zanger John Jaycee Cuijpers heeft live tijdens de Ayreon-shows en op de laatste Star One al bewezen zijn mannetje te staan als zanger en levert op dit album ook weer een geweldige zangprestatie. Hij krijgt regelmatig de ruimte om voluit te gaan, maar schittert ook op een ingetogen nummer als Holy, Holy Ground. De ritmesectie, met Koen Herfst op drums en Arjen zelf op bas, zorgt voor een solide fundatie waarop de andere bandleden kunnen schitteren.

Liefhebbers van het eerdere werk van Arjen Lucassen kunnen dit album met een gerust hart aanschaffen. Ook liefhebbers van melodieuze hardrock in het algemeen zullen veel plezier beleven aan Golden Age Of Music.

Vermakelijke jaren '70 throwback, muzikaal en productioneel tot in de puntjes verzorgd en boordevol verwijzingen naar dat muzikale tijdperk. Het energieke songmateriaal draagt bij aan de feestelijke sfeer, al zijn de de meeste tracks gelukkig niet al te 'vrolijk' qua insteek. Het album klinkt ook lekker stevig. Knap gedaan wederom door meneer Lucassen, die hier de basgitaar hanteert.

1 ding moet ik Arjen wel nageven; wat een ongelofelijk productief is die man! Vorig jaar kwam hij met het hele beste 3e Star One project. En nu heeft ie weer een nieuw project in de vorm van Supersonic Revolution.
Wat gelijk opvalt is dat hij met dit project een andere sound wil laten horen. Moderne 70th rock zal ik het maar noemen. Waar zijn album Lost In The New Real nog het meest dichtbij komt. Al Arjens andere werk heeft toch dat typische Ayreon geluid. Het is een ode aan de jaren 70 (harde) rock en dat hoor je in de teksten van bv de openingsknaller The Glamattack. Dominerend in deze "nieuwe" sound is de hammond orgel bespeelt door Joost van den Broek. Dat is in vrijwel elke nummer verwerkt en komt tot hoogtepunten in Burn It Down en They Took Us By storm. Een heerlijke verrassing is ook Timo Somers op gitaar! Gitarist van Delain laat echt van zich horen, geweldig! Wat ik ook een pluspunt vind is de zanger John Jaycee Cuipers. Hij verzorgt zowel de main als de backing vocals en is daarmee ook een bepalende karakter.
De productie klinkt wel wat druk/vol, vooral in de up tempo nummers maar dat doet niets af aan de kwaliteit van de nummers. Het enige echte kritiek wat ik heb is dat veel tracks heel abrupt eindigen. Ik heb een hekel aan fade-outs maar zo'n manier is ook een beetje ongemakkelijk.
Al met al is het weer een hele beste van Arjen, petje af hoor!

Bowie, Smoke on the water, Pink Floyd, Alice Cooper, The Sweet, ABBA, de Beatles, Steven Spielberg en zijn films (Jaws, Duel en Close encounters of the third kind), T. Rex, Jesus Christ superstar, Farrah Fawcett, Slade, Radio Caroline, The war of the worlds, Rainbow, Thin Lizzy, Mohammed Ali en Joe Frazier – heb ik nog iets of iemand vergeten? Ongetwijfeld, maar omdat Arjen Lucassen en ik precies 45 dagen schelen (en toevallig ook nog eens in dezelfde stad geboren zijn) denk ik dat ik de meeste verwijzingen wel opgepikt heb.
        Leuk hoe er niet alleen tekstuele maar ook muzikale knipoogjes in de nummers zitten: The rise of the starman eindigt met de begin- en eindroffel van Five years, en op Burn it down spelen de drums tijdens de Hammond-solo hetzelfde ritme als tijdens de solo van Smoke on the water – Lucassen kent z'n klassiekers, maar dat was natuurlijk al duidelijk, en sowieso leunt de muziek sterk op Jon Lords, ik bedoel Joost van den Broeks seventies-Hammond (hoewel het gitaarwerk dan weer vooral het moderne shredding van twee of drie decennia later behelst).
        Enthousiasme, spelplezier en vintage-jaren-70-hardrock voeren dus de boventoon, maar jammer genoeg maakt de propvolle productie (met de uitstekende maar steeds zo aanwezige zang van Jaycee Cuijpers voorop) mij op een gegeven moment enigszins murw, en dat de leukste nummers helemaal vooraan het album staan helpt dan ook niet mee. En wat de bonusnummers betreft, als vonk van inspiratie was het idee om de funk van Fantasy in rock te veranderen misschien wel geestig, maar víér verschillende nummers met zo'n uniform hardrocksausje overgoten zijn er voor mij al gauw drie te veel.
        Conclusie wat mij betreft: een 10 voor insteek en uitvoering, maar overdaad schaadt.

Mijn Arjen-Lucassenmarathon sluit ik af met zijn nieuwe band: Supersonic Revolution. Van een revolutie is geen enkele sprake. Er is werkelijk niets vernieuwends aan deze plaat, maar de titel: Golden Age Of Music zegt wel heel veel. Zelf verwachtte ik op basis van de hoes een album in de stijl van seventies prog. Het logo doet mij namelijk wel denken aan Yes. De eerste helft van de jaren zeventig zijn samen met de late sixties mijn golden age of music. Arjen Lucassen trekt daar voor het gemak ook nog de eighties bij. The Glamattack is een vette knipoog naar Deep Purple. De titeltrack had zo een Rainbowtrack kunnen zijn. De complimenten zijn dan ook vooral aan zanger Jaycee die ergens wel wat weg heeft van Ronnie James Dio.

Toch is er een band die door mijn hoofd bleef spoken en dat is Vengeance. Het is lang geleden dat ik daar voor het laatst naar geluisterd heb, maar de catchy hardrock/metal van dit album doet vooral denken aan Arjen Lucassens vroegere band. Met Timo Somers is er natuurlijk nog een connectie. Het is natuurlijk de vraag in hoeverre dit Arjen Lucassens project is, al staat zijn naam wel op de cover. Ergens heb ik de indruk dat hij vooral zin had om weer een Vengeanceplaat te maken. Dat mag uiteraard. Ik ben zelf alleen niet helemaal de doelgroep, ondanks dat ik wel geniet van het spel van de heren. Laten we eerlijk wezen, niemand slaat hier een modderfiguur. Het spelplezier druipt als het ware uit de speakers. Uitstekend album! Niet helemaal mijn smaak, maar hier zullen vast een hoop liefhebbers voor te vinden zijn.

Eindstand:
1. Star One - Space Metal
2. Ayreon - The Universal Migrator - Part One: The Dream Sequencer
3. Ayreon - The Human Equation
4. Ayreon - The Universal Migrator - Part Two: Flight of the Migrator
5. Guilt Machine - On This Perfect Day
6. Star One - Victims of a Modern Age
7. Ayreon - The Final Experiment
8. Ayreon - 01011001
9. Ambeon - Fate of a Dreamer
10. Ayreon - Into The Electric Castle
11. Star One - Revel In Time
12. Ayreon - Transitus
13. Arjen Lucassen's Supersonic Revolution - Golden Age of Music
14. Ayreon - The Source
15. Ayreon - The Theory Of Everything
16. The Gentle Storm - The Diary
17. Arjen Anthony Lucassen - Lost In The New Real
18. Stream of Passion - Embrace The Storm
19. Ayreon - Actual Fantasy