The Flower Kings - The Sum of No Evil (2007)

Hee, een nieuw Flower Kings album, toch wel stiekem benieuwd naar. Uiteraard weer met een oerlelijke hoes. Heeft de maker van die hoes zich deze keer laten inspireren door Cars en Finding Nemo?

Hij is al ietsje mooier dan de vorie, qua hoes dan. September is een dure maand zeg

de hoes is werkelijk om te huilen, de muziek niet gelukkig...
4 sterren

Geen dubbelalbum geworden zie ik? Hoe hebben ze dat over hun hart gekregen...

Nou gewoon via het roepen van."Love is the Answer"!

eindelijk hebben ze eens afgezien van de semi-experimentele crap stukkies in hun muziek.

Daarmee een consistent en prachtig prog meesterwerk afleverend.

Ik zal wel de enige zijn die de hoes ook mooi vind!

4,5 ster

ik vind de hoes zeer mooi , en de muziek vind ik ook zeer goed , de enige groep die maar in het voetspoor van yes komt , terwijl dream theater meer en meer naar metallica uitwijkt , en dat hoeft voor mij zeker niet , geef mij maar wat dromerige muziek dan al dat harde gemepper en gemekker

Na Paradox Hotel was ik gewaarschuwd !! Wat de Flower Kings laten horen lijkt allemaal veel van hetzelfde, maar naar een aantal luisterbeurten komen de mooie subtiele details naar voren en gaat de muziek meer leven. Ook hier op dit album. De eerste luisterbeurt hoor je wat je al jaren hoort, typisch FK. Maar nadat dit album een aantal keren mijn cd-speler heeft bezocht gaat het allemaal weer leven en valt alles op zijn plaats. Een cohorent album die zeer symfonisch is, maar dat had Roine al laten weten.
En die hoes, tja je kunt ook een foto van de FK op de voorkant zetten en is dat mooier ? Nee, dit heeft wel wat.
Limited edition ziet er heel verzorgd uit.

Nou als Roine zijn hippiebroek aantrekt

Een jaar later, en nog steeds kom ik maar niet door deze plaat heen. En dan te bedenken dat The Flower Kings ooit mijn op-één-na favo band was. "Love is the only answer" kabblet maar oeverloos voort, waarmee ik tot de schokkende concluise kom dat Roine geen interessante epic meer heeft geschreven na "The truth will set you free." Deze CD zal nog een flinke tijd stof blijven verzamelen, in tegenstelling tot Paradox Hotel

ben je soms monsters and men en love supreme vergeten?

Ik zit deze band een beetje uit te checken hier & op andere sites, de fragmentjes die ik heb gehoord klinken erg goed, maar inderdaad, die hoezen... Echt de lelijkste ooit.

Goede band die live ook overtuigt maar soms zijn de lange nummers echt te lang zoals Love is the only answer.
Ik heb ze 3 keer nu gezien en 1 keer was volledig instrumentaal en ook dat was zeer goed al miste ik de mooie samenzang.
Mijn favoriete platen zijn Adam & Eve en The Rainmaker(met voor de uitzondering een mooie hoes).
Spock's Beard is ook een te gekke band die voor mijn gevoel hier goed bij aansluit.

Nee hoor.
Ik vindt hem ook wel geslaagd, vooral de limited edition is mooi!

Ik kan de cd nog steeds waarderen al word het eerste nummer meestal overgeslagen.
Roine is een meester in het uittrekken van melodieën en nummers en ook op dit cd staan weer uitstekende epics.

Na dit cd had Roine wat behoefte aan een geen-Flower-Kings periode, dus heeft hij de band even in de ijskast gezet.
Eigenlijk heeft hij dus hetgeen gedaan wat Mike Portnoy met Dream Theater van plan was.

Ik houd van dit soort hoesjes. Net als bij bijv. Ozric Tentacles. Lekker vaag, lekker spacey.

De plaat zelf is wat puntiger en herbergt iets minder songs dan normaal. Wel is de speelduur wederom boven het uur.

Maar alleen al de epic Love is the Only Answer is waanzinnig.

Helaas zal dit voorlopig de laatste Flower Kings plaat zijn. Er zijn nog wel zat Bodin- en Stolt soloprojectjes.
Maar naar ik weet zit Stolt niet meer in Kaipa en ook niet meer in Tangent, maar wel in Agents of Mercy.

Nieuwe studioplaat in aantocht: 6 juni 2012.

*edit: 18 juni dus, titel is ook al bekend: "Banks of Eden".

The band consisting of Roine Stolt, bassplayer extraordinaire Jonas Reingold, keyboarder grand deluxe Tomas Bodin, singer & guitarist Hasse Froberg and new 26 year old Berliner dextrous drummer prodigy Felix Lehrmann, [...]

Eerste 2 tracks: geniaal, heerlijk, love it.
Track 3: best goed
De rest: ofwel zwak, ofwel nog niet opengebloeid. Heb het gevoel dat het een uit de hand gelopen jampartij geworden is, met al te vreemde effecten en ongeïnspireerde passages.

Daar waar ik volledig weg ben van One More Time en Love is the Only Answer, dat zijn echt supernummers. Alle inspiratie voor die songs aangewend en de rest kabbelt maar wat voort...

De eerste drie tracks hadden op zich al een goede plaat van 46:25 opgeleverd, maar dat is natuurlijk buiten TFK gerekend Die had dan ook zonder twijfel een 4,5* gekregen.

Zo zo, het laatste bericht hier is nog steeds van mijn hand!

Net nog eens naar Love is The Only Answer geluisterd. Wat een prachtlied toch. Mooie teksten, melodieën en (sommigen zullen het hier misschien niet mee eens zijn of andere favorieten hebben) wat mij betreft niet te lang en gevarieerd genoeg zonder dat het in een brij van noten verzeilt. Numbers van hun laatste plaat is ook zo'n parel. Ongetwijfeld twee van mijn favoriete epossen. Hoewel ik albums als Stardust We Are en Unfold The Future al bijna 2 jaar in mijn bezit heb, heb ik er nog steeds niet integraal en met volle aandacht naar geluisterd. Misschien toch maar eens doen, want wat ik gehoord heb in Zoetermeer op 6 maart, smaakte erg lekker. En wat ik niet kende op Night of the Prog vorig jaar, smaakte misschien nog beter!

Ook nog eens goed naar de drie laatste tracks van dit album luisteren, want volgens mijn vorige post trokken die op niet veel Misschien passen de puzzelstukjes nu wel in elkaar... Niettemin, TFK hebben zichzelf, zonder zich al te ver van hun muzikale roots te wijderen, heruitgevonden op Banks of Eden, wat klinkt die fris. Enorm benieuwd naar de volgende plaat (die al opgenomen is!!!).

Als ik mag generaliseren op basis van de (helaas slechts) twee Flower Kings-albums die ik tot nog toe heb leren kennen, dan geldt voor Roine Stolt dat teveel nooit genoeg is, dus er komt altijd nog een extra gitaarsolo of een laatste herhaling van een pakkend refreintje achteraan, maar ik heb daar persoonlijk geen enkele moeite mee. De brommende bas van Yes, een orgeltje van Genesis, Stolts lyrische gitaarsolo's, een kleine verwijzing naar een albumtitel van Camel in het ontroerende Trading my soul (inclusief een subtiele mellotron), de heldere en warme sound, en bovenal Stolts ongegeneerd gedreven en gloedvolle stem die de muziek een algehele positieve en onweerstaanbaar vreugdevolle vibe geven – ik lust er wel pàp van. beaster1256 heeft helemaal gelijk als hij het heeft over "het voetspoor van Yes" (5-10-2007), maar de Flower Kings zijn voor mijn gevoel absoluut geen epigonen, daar heeft deze muziek veel te veel energie en inventiviteit en spelplezier voor. Je moet er wel even voor gaan zitten, want dat dit geen muziek is om na één of twee keer al een oordeel over klaar te hebben is duidelijk; zo blijft na een keer of vijf luisteren de tweede helft enigszins achter bij de eerste helft, maar dat laatste trio komt in de toekomst wellicht ook nog wel "bij". Op basis van de eerste drie kwartier zet ik in ieder geval alvast hoog in (****½, en dan moet ik me tijdens de coda van Life in motion met alle macht bedwingen om niet nú al dat lullige laatste halve sterretje toe te kennen).

Echt slechte albums hebben The Flower Kings naar mijn mening niet uitgebracht, maar The Sum Of No Evil behoort naar mijn mening wel tot het beste dat deze band heeft uitgebracht. Met name tijdens de eerste drie nummers stijgt de band naar grote hoogte, met het emotionele Trading My Soul als hoogtepunt van het album.

De mix van Yes/Genesis-invloeden, gekruid met een flinke dosis Zappiaanse invloeden verveelt zelden, ondanks de lange speelduur van deze CD. Alleen Flight 999 had voor mij niet zo gehoeven en Life In Motion klinkt wat minder spannend. Deze nummers drukken voor mij de score iets.

Score:

86/100

Heerlijke plaat met lekker lange nummers en een fijne afwisseling tussen rustige en minder rustige stukken.