Ben Howard - Is It? (2023)

Hopen dat hij het niveau van Noonday weer weet te halen, zijn laatste vond ik toch een stukje minder.

Wow, spuuglelijke hoes zeg. Totaal niet passend bij zijn muziek ook, tenzij hij opeens wonky house maakt ofzo.

Oei, waar is de magie van Ben? Z'n inspiratie verloren? Een verschrikking!

De single klinkt weer goed. Laat de rest maar komen!

Bij mij persoonlijk komt Ben Howard zelden instant binnen. Omwille van zijn diepgang, dus is een compliment

Inmiddels de eerste single geluisterd. Klinkt als de hoes..

Zo die eerste single is ook niet dat. Vlees noch vis.

Lelijke hoes, matige single. Ik vrees dat Ben na 2 mindere albums een hattrick gaat maken... Ik hoop het echter niet, Ben is een van mijn favoriete artiesten.

Walking backwards is gelukkig een stuk beter dan de vorige single

Grote grutjes wat een lelijke hoes! Eerste twee singles vind ik dan wel weer wat leuker dan de afgelopen twee albums. Haalt helaas nog niet het niveau van I Forget Where We Were. Nog even afwachten...

Days of Lantana is al te luisteren via Youtube en wat een knaller gaat dat nummer worden zeg. Het is nog wachten op de studioversie maar wellicht wel Ben zijn beste nummer tot nu toe.

Van Couldn’t Make It Up ben ik niet zo onder de indruk, maar Walking Backwards is wel weer errug fijn.

Life In The Time
Van deze word ik wel blij en ook Walking Backwards is niet verkeerd.

https://www.youtube.com/watch?v=Lxp9S_72KaE&ab_channel=BenHoward

Ook live is Ben zijn kunsten nog niet verleerd

Ik ben positief verrast door deze plaat. Zeer minimalistisch maar er is genoeg moois in te ontdekken. Days Of Lantana, Moonraker en Spirit zijn de favorieten.

Het moet ergens een jaar geleden zijn, dat Ben in zijn tuin zat en zijn wereld ineenstortte. Twee kleine tia's veranderden zijn kijk op het leven. Voor deze singer-songwriter de aanzet om de studio in te gaan en deze plaat ter wereld te brengen.

Wat daar uit kwam is een album die alle werelden van deze singer-songwriter samenbrengt. Het 'blije' gevoel van Every Kingdom is terug, de ongemakkelijkheid van 'I Forget Where We Where' komt erin voor en daarnaast heeft het album alle kleine details en terugluisterbaarheid van 'Noonday Dream'.

De teksten zijn sterk en daardoor brengt het album een duidelijk verhaal. Days of Lantana is misschien wel zijn beste werk tot nu toe, en Little Plant en Spirit verrassen aangenaam. Het blijft muziek waar je de tijd voor moet geven, maar met elke luisterbeurt beter wordt.

Te vroeg om te beoordelen maar dit lijkt weer vergelijkbaar met noonday dream and collections from the whiteout. Die vond ik beide ok maar niet consistent goed maar beide wel met een aantal topnummers zoals mn favorieten nica libres en the strange last flight of richard russell. Op dit album is dat duidelijk het nummer days of lantana. Daarnaast springen alleen little plant en spirit er voor mij nu uit. De singles van dit album vind ik beide niets. Ik begrijp de keuze om een stemfilter alsof hij onderwater zingt ook niet. Daar is hij bij noonday dream mee begonnen en dat gebruikt hij op dit album constant. Voor mij klinken veel nummers onnatuurlijk daardoor.

Eerste indruk is wel echt veel beter dan de voorganger. Recensie op komst.

Zeer onder de indruk van het album tot nu toe, hier lijkt meer te ontdekken dan op de vorige plaat. Het refrein van Little Plant is echt een kippenvel moment voor mij. Het valt nog meer op zijn plaats na het lezen van dit interview waarin Ben verteld dat hij door twee kleine Tia’s dit album is gaan maken om er achter te komen of hij nog liedjes kon schrijven. Vanavond live in het Carré, ik heb er zin in!

Twee beroertes gehad recent.

‘It felt like a falling apart’: Ben Howard on returning to music after two strokes

Lelijk is ie nog steeds, maar met de kennis van nu (twee TIA's en als het ware opnieuw muziek leren maken) snap ik hem wel beter.

Begin bij Waking Backwards en eindig bij Spirit en je hebt het beste album van ome Ben, wat een meesterlijk album! Prachtig! Wie had dat gedacht na het horen van Couldn’t Make It Up.

In Days of Lantana zitten weer zoveel magische elementen, ik luister zo'n track makkelijk 20 keer op een dag. Wat een prachtige details, het rolt en deint perfect over elkaar. Op Noonday stonden er meer van zulke pareltjes op, maar alleen al om dit nummer zeer content met dit nieuwe album. De rest is ook zeker mooi, maar heeft iets meer tijd nodig denk ik. Ik sta vooraan tijdens DTRH over 2 week, eindelijk live!

Zijn eerste concert in Carré was fantastisch. De nummers van deze plaat kwamen ook goed naar voren. Veel plezier voor de mensen die hem dinsdagavond gaan zien.

Echt? Dan mis je die meesterlijke zanglijn van Little Plant! En zelfs Couldn’t Make It Up vind ik niet meer zo irritant als in het begin. Echt weer een groeier deze plaat hoor, de plaat geeft bij iedere draaibeurt weer andere mooie dingen prijs!

Hij komt binnen, hij is raak.

Voor Ben Howard ga ik altijd even zitten. Het is van die muziek waarbij zich altijd de meest prachtige taferelen voordoen als ik mijn ogen dicht doe en aandachtig luister. Hij is een van de weinigen die me elk album wel weer weet te raken. Dat zijn laatste plaat dat stukken minder had was niet zo erg, het had voldoende om mijn aandacht erbij te houden.

Ben heeft zoals hiervoor ook al vaker is neergezet een roerige tijd achter de rug. Maar wat ben ik blij dat ie niet te lang gewacht heeft voor ie weer met nieuwe muziek maken is begonnen. Hij vult voor mij namelijk echt een prominente plek in alles wat ik fijn vind aan muziek. Op die momenten dat het minder hoeft te beuken, schreeuwen of deinen dan is Ben er altijd. En hij is er ook nu weer, precies op zo'n moment dat ik hem zelf ook weer goed kon gebruiken.

Dat je nog maar jaren door mag gaan Ben, want je bent een van de beste singer-songwriters van de afgelopen 30 jaar. Prachtig, prachtig, prachtig.

Vond dat Walking Backwards echt een matige single, helaas is de rest niet veel beter. Nergens uitdagend maar ook nergens catchy. Valt een beetje tussen 2 stoelen, deze. Heel grijze plaat, sound. Of beige.

Gelukkig weet Howard de nummers vaak wat op te leuken met kleine details waardoor het soms nog wel vlot weglusitert. Alleen blijven de songs aan de basis een beetje zwakjes hier.

Ik vind het verhaal achter dit album wel mooi, maar juist daardoor weet ik niet of het heel goed bij iedereen binnen komt. Ik ben bang dat ik hem hier ga kwijtraken...

Na een dikke week is dit album nog niet gaan groeien. Er zitten een paar topnummers tussen maar als album vind ik het vrij zwak. Dit is eigenlijk sinds noonday dream bij elk album alhoewel ik dat album een stuk beter vond dan deze. Desondanks nog 3 sterren van mij ivm days of lantana, little plant, spirit en richmond avenue.